Archive for Δεκέμβριος, 2015

Αφίσα Babylon Γέφυρα καφέ-μπαρ

981225_1258565980835735_9054341844409562001_o

, , , , , , , , ,

No Comments

Κείμενο τριών απολυμένων του καφέ Γέφυρα.

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Η Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία- Πολιτιστικό κέντρο Ανατολίας-Γέφυρα, είναι ένας πολυχώρος που προσφέρει δωρεάν μαθήματα ξένων γλωσσών και αφεψήματα με άρωμα Ανατολής. Ιδρύθηκε από Τούρκο πολιτικό πρόσφυγα και πλέον απαρτίζεται από τακτικά μέλη που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους εθελοντικά με μοναδικό σκοπό την συνύπαρξη και συμφιλίωση των δυο λαών. Το ζεστό και φιλικό κλίμα σε συνδυασμό πάντα με το αριστερό προφίλ και την πολυπολιτισμικότητα του, τον καθιστά έναν ιδιαίτερο και ξεχωριστό χώρο.

…ΚΑΙ ΤΩΡΑ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Το Πολιτιστικό κέντρο Ανατολίας-Γέφυρα δεν είναι τίποτα άλλο από μια κανονική επιχείρηση που απασχολεί εργαζομένους και επιβιώνει από το “φροντιστήριο ” ξένων γλωσσών και το bar που διατηρεί στον διπλανό χώρο.
Εμείς, οι πρώην εργαζόμενες στο cafe-Γέφυρα έχοντας βιώσει εκ των έσω την κατάσταση ερχόμαστε να ξεσκεπάσουμε τον αριστερό και πολυπολιτισμικό μανδύα που πλασάρει η επιχείρηση περιγράφοντας τις πραγματικές εργασιακές συνθήκες.
Βασικός όρος για την έναρξη της συνεργασίας μας ήταν να καλύπτουμε η καθεμία όλα τα πόστα του μαγαζιού ταυτόχρονα, δηλαδή την καθαριότητα όλου του μαγαζιού, το σέρβις, την παραγωγή καφέ (μπαρ), τις παραγγελίες καθώς και την γραμματειακή υποστήριξη που ήταν απαραίτητη για την ενημέρωση και εγγραφή των μαθητών στις ξένες γλώσσες. Όλα αυτά βέβαια χωρίς ίχνος καταβολής επιδομάτων αδειών, δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα και την προσαύξηση νυχτερινής και κυριακάτικης εργασίας. Όλα τα παραπάνω, εννοείται, υπό το καθεστώς πλήρως ανασφάλιστης εργασίας, αφού όπως προαναφέραμε ήμασταν δηλωμένες ως μέλη που δουλεύαμε εθελοντικά. Αποκορύφωμα αυτής της εκμετάλλευσης ήταν η υποχρεωτική παύση εργασίας το καλοκαίρι. Μία προσπάθεια της εργοδοσίας να γλιτώσει μεροκάματα και έτσι να αυξήσει το κέρδος του αφήνοντας εμάς ακάλυπτες, χωρίς εργασία για 2 μήνες περιμένοντας τον Σεπτέμβριο μέχρι να ξαναπιάσουμε δουλειά.
Αξίζει επίσης να αναφέρουμε ότι κατά την διάρκεια της συνεργασίας μας δεν έλειψαν σεξιστικά σχόλια και συμπεριφορές, απαγόρευση επικοινωνίας μεταξύ εργαζομένων με την απειλή ότι άμα ειπωθεί κάτι κακό για το μαγαζί τόσο μεταξύ μας όσο και παραέξω θα απολυθούμε και τέλος δεν έλειψαν κάποια εργατικά ατυχήματα τα οποία καλύφθηκαν από την τσέπη μας.
Μια πραγματικότητα που είναι αναντίστοιχη με την εικόνα μιας παρέας που εργάζονται σε φιλικό πλαίσιο χωρίς την διάκριση αφεντικού και εργαζομένων η οποία σκοπίμως προβαλλόταν από την μεριά του εργοδότη.
Φτάνοντας στα όρια των αντοχών μας, μετά απο 3 και κοντά 2 χρόνια εργασίας αντίστοιχα η καθεμία μας και έχοντας προβάλλει πολλές προσωπικές αντιστάσεις σε όλα αυτά, αποφασίσαμε να τις συλλογικοποιήσουμε. Κρίνοντας ότι η επιχείρηση είναι “τουλάχιστον” βιώσιμη και έχοντας συνείδηση των δικαιωμάτων μας, που όλον αυτό τον καιρό καταπατούνται, ξεκινήσαμε να διεκδικούμε αύξηση, ένσημα καθώς και τα δώρα, τα επιδόματα, τα κυριακάτικα, τις αργίες και τα νυχτερινά. Αιτήματα που για καιρό αντιμετωπίστηκαν από το αφεντικό με απαξίωση, ειρωνείες, και εκδικητική στάση μειώνοντας τα μεροκάματα μας έως και δυο μισά την εβδομάδα!!! Σε ένδειξη της διάθεσης μας για διαπραγμάτευση κάναμε επαναλαμβανόμενες συναντήσεις με το αφεντικό και εκπτώσεις στα αιτήματα μας καταλήγοντας στην ελάχιστη αύξηση της τάξης των 5 ευρώ και την πλήρη ασφάλιση μας, στάση στην οποία μείναμε σταθερές μέχρι το τέλος. Αντίστοιχα η στάση της εργοδοσίας έως το τέλος ήταν προκλητικές προσφορές, οι οποίες δεν άγγιζαν ούτε στο ελάχιστο τα τελικά αιτήματα μας, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι μας κάνει χάρη και φιλανθρωπία που μας έχει στην εργασία του και ότι μας την προσφέρει μόνο και μόνο “γιατί αγοράζει τον ελεύθερο του χρόνο από μας”.
Σε μια περίοδο όπου λόγω κοινωνικοπολιτικών συνθηκών η μια επιχείρηση κλείνει μετά την άλλη, η συγκεκριμένη όχι απλώς είναι βιώσιμη αλλά αποδεικνύεται πλήρως επικερδής καθώς επεκτείνεται ανοίγοντας και δεύτερο μαγαζί, την Βαβυλωνία, όπου και εκεί οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζοντας παρόμοιες συνθήκες εργασίας, βρίσκονται ήδη σε διαδικασία διεκδικίσεων. Σε μία περίοδο όπου τα δικαιώματα των εργαζομένων ολοένα και καταπατούνται, γεμίζοντας τις τσέπες των αφεντικών, πρέπει να αντιστεκόμαστε στον εκφοβισμό και τις πιέσεις και να διεκδικούμε αυτά που δικαιούμαστε.

Εμείς κρίνουμε ότι όλα αυτά συνιστούν εξαναγκασμό σε παραίτηση, γεγονός που σε πραγματικές συνθήκες συνθέτει την απόλυση μας. Διεκδικούμε αναδρομικά όλα αυτά που ποτέ δεν έφτασαν στα χέρια μας, ένσημα, δώρα, επιδόματα αδειών, προσαυξήσεις νυχτερινής και κυριακάτικης εργασίας.

Οι 3 πρώην εργαζόμενες του cafe-Γέφυρα

, , , , ,

No Comments

Κείμενο πέντε απολυμένων του καφέ Babylon

ΣΤΟ BABYLON CAFE BAR ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΣΕΡΒΙΡΟΝΤΑΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ!

 

Την Παρασκευή 20/11 απολυόμαστε και οι 5 εργαζόμενοι/ες του Babylon café bar. Η απόλυση αυτή ήταν η απάντηση των πρώην αφεντικών μας στη διεκδικητική και αλληλέγγυα στάση που κρατήσαμε όσο διάστημα εργαζόμασταν εκεί.

Η κατάληξη αυτή προήλθε μετά από μια σειρά γεγονότων. Τελευταία πράξη του έργου ήταν η απόφασή τους να κόψουν κάποια μεροκάματα σε ορισμένους από εμάς, βάζοντας μία άλλη κοπέλα στη θέση μας, με την γελοία πρόφαση ότι θα φέρει πελάτες στο μπαρ. Εμείς, ομόφωνα και από την πρώτη στιγμή ξεκαθαρίσαμε ότι δε θα δεχθούμε περικοπές στην εργασία μας. Η αντίδρασή μας αυτή ήταν το γεγονός που οδήγησε άμεσα στην εκδικητική απόλυσή μας, μια κλασικη επίδειξη εργοδοτικού αυταρχισμού απέναντι στους εργαζόμενους που σηκώνουν κεφάλι.

Φυσικά, αυτή η πράξη αυθαιρεσίας από την πλευρά τους, δεν ήταν πρωτόγνωρη στην εργασιακή μας καθημερινότητα. Ήδη από τον περασμένο Απρίλιο, οπότε και άνοιξε το μαγαζί, δουλεύαμε για 3 εβδομάδες ανασφάλιστοι/ες. Οι ανησυχίες και οι ερωτήσεις μας για το θέμα των ενσήμων αντιμετωπίστηκαν ανακριτικά και επιθετικά («ποιος το ρωτάει αυτό και γιατί με αμφισβητεί;»). Όταν, έπειτα από δικές μας πιέσεις έγινε η σύμβαση, αυτή δεν ανταποκρινόταν στις πραγματικές ώρες εργασίας, ενώ  ταυτόχρονα βασικά δικαιώματα που περιελάμβανε (π.χ. νυχτερινά, κυριακάτικα, επιδόματα, δώρο Χριστουγέννων, κλπ.) δεν έφτασαν ποτέ στα χέρια μας. Σε αυτά έρχονται να προστεθούν οι απαιτήσεις των εργοδοτών για πρόσθετες αμισθί υπηρεσίες (διοργάνωση εκδηλώσεων, κλπ.), σεξιστικά σχόλια και απειλές απόλυσης, συμπεριφορές οι οποίες δεν έγιναν αποδεκτές από εμάς και έτυχαν της συλλογικής μας απάντησης. Ενδεικτικές του κλίματος και του χαρακτήρα των πρώην αφεντικών μας είναι οι εκφράσεις που ακούγαμε κατά καιρούς, όπως «σας κάνω χάρη που σας έχω πάρει να δουλεύετε» και «θα μπορούσα να μη σας πληρώνω μέχρι να μάθετε τη δουλειά».

Aμέσως μετά την ομαδική-εκδικητική απόλυσή μας, τα αφεντικά των πολιτιστικών κέντρων Βαβυλωνία, Γέφυρα και Babylon, προκειμένου να περισώσουν το αριστερό προφίλ τους, καταφεύγουν στη συκοφάντηση και ωμή διαστρέβλωση των γεγονότων: Αρχικά εξαφανίζουν το βιβλίο όπου σημειώναμε τις πραγματικές ώρες εργασίας μας, ενώ ταυτόχρονα επιχειρούν να στοχοποιήσουν κάποιους από μας, διαδίδοντας ότι οι λόγοι της αντίδρασης μας ήταν «προσωπικοί» ή ότι «παρακαλούσαμε» να δουλέψουμε ακόμη και ανασφάλιστοι. Αποκορύφωμα του θεάτρου και του πανικού των πρώην εργοδοτών μας ήταν το γεγονός ότι ενώ είχαν βγει τα χαρτιά των απολύσεων όλων μας, έλεγαν ακόμη και σε μας τους ίδιους ότι μόνο δύο εργαζόμενοι/ες απολύθηκαν και οι υπόλοιποι/ες αποχώρησαν «οικειοθελώς».

Και η ιστορία συνεχίστηκε με εκβιασμούς: όταν πήγαμε να πληρωθούμε τα δεδουλευμένα του Νοεμβρίου, τα οποία ήταν λιγότερα από την αρχική μας συμφωνία, μας είπαν ότι δε θα πληρωθούμε -όπως και έγινε- αν δεν υπογράψουμε ότι δε μας χρωστάνε τίποτα άλλο.

Τα πορτρέτα των Τσε Γκεβάρα και Μάο που κοσμούν τους τοίχους του Babylon και η εκ του πονηρού επίκληση των πρώην αφεντικών μας σε αριστερά σύμβολα και ιδέες δεν επαρκούν για να συγκαλύψουν την πραγματικότητα που βιώσαμε εκεί μέσα. Η «δική μας» πραγματικότητα δε διαφέρει από τη συνολική πραγματικότητα της εργασιακής ζούγκλας και επισφάλειας που επικρατεί διαχρονικά στον ιδιωτικό τομέα και ειδικά στο χώρο του επισιτισμού. Μέσα σε αυτό το αποσαθρωμένο εργασιακό περιβάλλον που εντάθηκε τα τελευταία χρόνια από τα μνημόνια και τις αριστεροδέξιες ευρωπαϊκές και τοπικές κυβερνήσεις ευδοκιμούν πάσης φύσεως αυθαιρεσίες και απάτες από «μικρομέγαλα» αφεντικά.

 

Διεκδικούμε τα δεδουλευμένα μας στο ακέραιο,

προτρέπουμε και στηρίζουμε τους εργαζόμενους στα «πολιτιστικά κέντρα» των πρώην αφεντικών μας να διεκδικήσουν ό,τι δικαιούνται.

 

Οι απολυμένοι/ες του Babylon cafe bar.

, , , ,

No Comments

Αφίσα-εργατικά ατυχήματα

ΑΦΙΣΑ ΓΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΕΡΓΑΤΕΣ

Ο κόσμος της εργασίας τα τελευταία χρόνια βιώνει την ολομέτωπη επίθεση από πλευράς κράτους και κεφαλαίου. Μαύρη και ανασφάλιστη εργασία, εξοντωτικά ωράρια και απλήρωτες υπερωρίες- δώρα- νυχτερινά είναι μερικά μόνο από τα «αυτονόητα» των αφεντικών. Ρατσιστικές και σεξιστικές συμπεριφορές έρχονται να συμπληρώσουν τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας που βιώνουμε όλοι και όλες μας στους χώρους της δουλειάς.

Επιπλέον, τα μέτρα ασφαλείας στη συντριπτική πλειοψηφία των μικρών ή μεγάλων επιχειρήσεων δεν τηρούνται, καθώς κοστίζουν, όπως φαίνεται, περισσότερο από τις ζωές μας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στον κλάδο του επισιτισμού είναι ο «τεχνικός ασφαλείας». Σύμφωνα με τη νομοθεσία, σε μικρά μαγαζιά τη θέση αυτή μπορεί να έχει το ίδιο το αφεντικό, το οποίο υποτίθεται ότι είναι υποχρεωμένο να παίρνει τα κατάλληλα μέτρα ασφαλείας (π.χ. έλεγχος πριζών ή κουτί πρώτων βοηθειών ή ακόμη συντήρηση εξοπλισμού πακετάδων). Στις μεγάλες επιχειρήσεις από την άλλη παρατηρούμε μια πολύ συνειδητή αδιαφορία για τις συνθήκες εργασίας και τα μέτρα ασφαλείας. Χαρακτηριστικά σε μεγάλες εργολαβίες παρατηρείται στον προϋπολογισμό του έργου να συμπεριλαμβάνονται οι αποζημιώσεις των εργατικών ατυχημάτων πράγμα που σημαίνει ότι τους συμφέρει περισσότερο η αποζημίωση στην οικογένεια ενός νεκρού εργάτη από το να ληφθούν τα υποχρεωτικά μέτρα ασφαλείας.

Η αδιαφορία αυτή κοστίζει τις ζωές μας. Ενδεικτικά εργάτες και εργάτριες παθαίνουν ανακοπή καρδιάς ύστερα από 16ώρες δουλειάς, σκοτώνονται πάνω στο μηχανάκι στην προσπάθεια τους να πάνε γρήγορα την παραγγελία, πέφτουν από τις σκαλωσιές, καίγονται ζωντανοί σε εργοστάσια. Και αυτά τα «εργατικά ατυχήματα» στην πλειοψηφία τους δεν καταγγέλλονται πουθενά, αλλά αποσιωπούνται. Είτε με το φόβο της απόλυσης είτε με απειλές και εκβιασμούς οι συνθήκες γαλέρας στα κάτεργα της εργασίας συνεχίζονται κανονικά.

Στις 8 Μάη ξεσπά πυρκαγιά μετά από έκρηξη σε δεξαμενή των διυλιστηρίων Ασπροπύργου των ΕΛ.ΠΕ, κατά τη διάρκεια έργων συντήρησης της μονάδας, ιδιοκτησίας του γνωστού επιχειρηματία- τραπεζίτη- εφοπλιστή Λάτση. Ο απολογισμός της έκρηξης είναι 4 νεκροί εργάτες και 2 βαριά νοσηλευόμενοι. Οι εργάτες μιλούν για συναγερμούς που δεν χτύπησαν και για εξόδους ασφαλείας που δεν υπάρχουν, ενώ η διοίκηση εκφράζει τη συμπαράσταση στις οικογένειες των τραυματιών και ρητορεύει για την άμεση αντιμετώπιση του περιστατικού από τις δυνάμεις της εταιρείας. Ταυτόχρονα η μιντιακή προπαγάνδα συμπληρώνει τα λόγια της επιχείρησης, μιλώντας για «εργατικόατύχημα».
Γνωρίζουμε πολύ καλά πως όχι μόνο δεν ήταν εργατικό ατύχημα,αλλά ήταν το αποτέλεσμα της εντατικοποίησης, των εξαντλητικών ωραρίων, της μείωσης των μεροκαμάτων και της προσπάθειας με κάθε κόστος για αύξηση των κερδών και ενίσχυση του κεφαλαίου. Είναι ένα ακόμη εργοδοτικό έγκλημα που δεν πρέπει να μείνει αναπάντητο.Για όλους αυτούς τους λόγους, οργανωνόμαστε και αγωνιζόμαστεσε σωματεία βάσης και διεκδικούμε όλα όσα μας ανήκουν. Λειτουργούμε ισότιμα και αντιιεραρχικά και προτάσσουμε την αντίσταση και την αυτοοργάνωση. Στους εκφοβισμούς, τις παράλογες απαιτήσεις, τις απολύσεις, στη μαύρη εργασία, ακόμη στις δολοφονικές αμέλειες των αφεντικών απαντάμε ταξικά και με αλληλεγγύη μεταξύ τωνεκμεταλευομένων.

 

KAMIA ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΕΡΓΑΤΩΝ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΙΝΕΙΑΝΑΠΑΝΤΗΤΗ

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων Θεσσαλονίκης(και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού)

, , , ,

No Comments

Αφίσα απεργίας 12/11/15

αφισα απεργιας 12.11.2015

, , ,

No Comments