Archive for Ιανουάριος, 2017

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ 2.2.2017

ΕΙΧΑΝ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΑ ΟΝΟΜΑΤΑ

βασιλική, γιώργος, μουσταφά, ιλίρ, μαρία, αχμετ, ελευθερία, μανώλης, νικολάκης, ντιμίτρι, ιωάννα…

ΕΙΧΑΝ ΚΟΙΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

ο μισθός της μειώθηκε, του είχαν κόψει το ρεύμα και δέχτηκε όταν του είπαν να δουλεύει πιο εντατικά, δεν είχε ένσημα, δούλευε σπαστά, ο άλλος δούλευε σε δύο δουλειές, εκείνη δεν είχε πρόσβαση στην περίθαλψη,

ΕΙΧΑΝ ΚΟΙΝΗ ΑΙΤΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ

σε καιρούς κρίσης, εκτός από το ρίξιμο των μισθών, την ελαστικοποίηση της εργασίας, την ανεργία,την αύξηση του κόστους ζωής, τα, από τα πριν, πλημμελή μέτρα ασφαλείας στους χώρους εργασίας μειώνονται γιατί κοστίζουν στα αφεντικά. Κάποιοι από εμάς τραυματίζονται σοβαρά και κάποιες δε γυρίζουν ποτέ στο σπίτι.

ΕΧΟΥΜΕ ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΟΡΓΗ
για τους νεκρούς της τάξης μας

 

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΑΞΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων Θεσσαλονίκης,
Σωματείο Βάσης εργαζομένων στο χώρο της ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας,
Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Θεσσαλονίκης

, , , , ,

No Comments

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ

Δεν αποδεχόμαστε το ρόλο που έχουν επιβάλει στην τάξη μας, τα αφεντικά και η κάθε εξουσία, ως απλά τα πιόνια που κινούν τις «μηχανές» που τους παράγουν κέρδος. Δεν έχουμε σκοπό να αποτελέσουμε τη φθηνή εργατική δύναμη που αδιαμαρτύρητα δουλεύει για 432 ή 495 ευρώ, συνήθως ανασφάλιστα ή με ένα ένσημο την εβδομάδα και με πίεση για μεγαλύτερη απόδοση. Αν προσθέσουμε και τις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας που αποτελούν μακροπρόθεσμα κίνδυνο για την υγεία μας, αλλά και την εντατικοποίηση που απειλεί τις ζωές μας άμεσα, με πολλά εργατικά ατυχήματα και αρκετά θανατηφόρα, τότε καταλαβαίνουμε πως δεν μας παίρνει για άλλη υποχώρηση.

Την Πέμπτη 1 Δεκέμβρη 2016 η Βασιλική Παραστατίδου εργαζόμενη στα Everest σκοτώνεται κατά την εργασία της επειδή κατά εντολή της εταιρείας το κατάστημα δεν έκλεισε όσο γίνονταν οξυγονοκόλληση που προκάλεσε φωτιά και έκρηξη. Τα ΜΜΕ και τα Everest το απέδωσαν στη κακιά στιγμή αλλά ως εργαζόμενοι ξέρουμε πως αποτελεί προμελετημένη δολοφονία από την στιγμή που τα αφεντικά προτιμούν να ρισκάρουν ένα «ατύχημα» από το να χάσουν κάποια ευρώ από τα κέρδη τους

Τα γεγονότα και οι αριθμοί μιλάνε από μόνοι τους για το αν αυτά που αποκαλούν εργατικά ατυχήματα είναι τυχαία ή αποτελούν αναπόσπαστο αποτέλεσμα του καπιταλισμού. Τα «εργατικά ατυχήματα» στο Μετρό και στο Τιτάν λίγο παλιότερα, τα αμέτρητα θανατηφόρα στα εργοστάσια της ΔΕΗ σε Πτολεμαΐδα και Κοζάνη, το πιο πρόσφατο πολύνεκρο στα Ελληνικά Πετρέλαια, οι δεκάδες θάνατοι εργαζόμενων ετήσια, αλλά και τα περίπου 35 χιλιάδες σύνολο το χρόνο (με ακρωτηριασμούς ή μόνιμες βλάβες στην υγεία) αποδεικνύουν πως οι ζωές μας για αφεντικά και το κράτος αξίζουν λιγότερο από τα κέρδη τους και την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς.

Είναι σημαντικό ως εργαζόμενοι να καταλάβουμε πως απέναντι στην εκμετάλλευση και την επισφάλεια δεν είμαστε μόνοι. Η μόνη επιλογή που έχουμε είναι να οργανωθούμε και να διεκδικήσουμε τα εργατικά μας συμφέροντα. Στα σωματεία μας και στις συνδικαλιστικές μας δομές με οριζόντιες διαδικασίες και μαχητική διάθεση.

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΕΡΓΑΤΕΣ

ΠΕΜΠΤΗ 2 ΦΛΕΒΑΡΗ ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΚΑΜΑΡΑ 18.00

Συνέλευση ταξικής αλληλεγγύης

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας (ΣΣΜ)

Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στον χώρο της ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας (ΣΒΕΨΥΚΟΙ)

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Θεσσαλονίκης (ΕΣΕ)

ergatikos-sintonismos.espivblogs.net

, , , ,

No Comments

αφίσα μοτοπορείας για την δολοφονία στα EVEREST

, , , , ,

No Comments

Στα EVEREST δολοφονούν εργάτες

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ

 

Την Πέμπτη 1 Δεκέμβρη έγινε έκρηξη στο υπόγειο του Everest στην πλατεία Βικτωρίας στην Αθήνα. Το αποτέλεσμα ήταν 5 τραυματίες (περαστικοί κι εργαζόμενοι) και μια γυναίκα, εργαζόμενη λογίστρια, να μην ξαναγυρίσει σπίτι της. Για κάποιους αυτό είναι μια “παράπλευρη απώλεια”, ένα ακόμη θανατικό πρωτοσέλιδο, μια στατιστική. Για μας, η Βασιλική Παραστατίδου, ήταν μιας από εμάς, συναδέλφισσα. Η δολοφονία της ήταν άλλη μια εχθροπραξία από την μεριά των αφεντικών.

 

Και ναι, ήταν δολοφονία. Δεν ήταν η κακή στιγμή, είναι που τα αφεντικά στον κλάδο του επισιτισμού αλλά και παντού έχουν αποθρασυνθεί τόσο που μας το λένε μες στη μούρη: για τα κέρδη τους δεν λογαριάζουν την ανθρώπινη ζωή. Για όσους από μας δεν το είχαν καταλάβει ακόμα, τώρα πρέπει να μας είναι αρκετά ξεκάθαρο τι εννοούσαν τα αφεντικά όταν έλεγαν να βάλουμε πλάτη για να ορθοποδήσει η οικονομία. Πρέπει να μας είναι ξεκάθαρο πως την κρίση θέλουν να την πληρώσουμε εμείς, είτε αυτό σημαίνει μείωση στα μεροκάματα, είτε -κυριολεκτικά- εξοντωτική δουλεία (βλ. την νεκρή από υπερκόπωση καμαριέρα στη Ζάκυνθο) , είτε μηδενική τήρηση των κανόνων ασφαλείας με υπαρκτό κίνδυνο για τις δικιές μας (φυσικά) ζωές.

 

Αυτή η εργοδοτική δολοφονία δεν συνέβη σε τυχαίο μέρος. Η αλυσίδα γρήγορου φαγητού Everest, έχει δείξει αυστηρή συνέπεια κι εφευρετικότητα στην τρομοκρατία των εργαζομένων, στην υποτίμηση και την εντατικοποίηση τους. Αποκορύφωμα η απαγωγή και η ομηρία μιας συναδέλφισσας μέχρι να υπογράψει την “οικειοθελή” παραίτηση της ώστε να μην καταβάλλουν την αποζημίωση απόλυσης. Τα δύο αυτά περιστατικά δεν είναι καθόλου τυχαία, επιβεβαιώνουν με τον χειρότερο τρόπο πως όσο δεν σηκώνουμε κεφάλι, η εργασία μας θα γίνεται πιο δύσκολη, πιο φτηνή, πως ένα-ένα όλα τα δικαιώματα μας ως εργαζόμενοι θα κάνουνε φτερά κι όλα αυτά αν δεν γίνει καμιά έκρηξη… Για την ιστορία, η παραπάνω συναδέλφισσα, οργανωμένη στο σωματείο της, πήρε κανονικότατα αποζημίωση.

 

Κι αν η παραπάνω κατάσταση προσφέρεται για έξτρα συμπεράσματα, είναι γιατί κάνει σαφή τον ρόλο του κράτους στην όλη υπόθεση. Αν κάποιος περίμενε από το ελληνικό κράτος να αποδώσει κάποιου είδους δικαιοσύνη σε τέτοιες υποθέσεις, ή ακόμη να φροντίζει ώστε να προληφθούν οι δολοφονίες των εργατών, θα περιμένει πολύ ακόμα. Ο εργασιακός μεσαίωνας έχει την επίσημη σφραγίδα του ελληνικού κράτους, το οποίο έχει σταθερή πολιτική: υποτίμηση της εργασίας μας, μπας και σωθεί η οικονομία (δηλαδή να κερδοφορίσουν τα αφεντικά). Μιλάμε για ένας κράτος που κάνει “δώρο” τζάμπα εργαζόμενους σε κάθε λογής μικρά και μεγάλα αφεντικά (βλ. Προγράμματα voucher). Τώρα αν εμείς περιμένουμε σωτηρία από το κράτος, καλά να πάθουμε…

 

Ότι τα αφεντικά και εμείς οι εργάτες είμαστε πάντα απέναντι, δεν φαίνεται μόνο όταν δολοφονούν μία από μας. Το ζούμε καθημερινά με ασταμάτητο τρέξιμο, με μεροκάματα με τα οποία δεν-βγαίνεις, με ψυχολογικούς εκβιασμούς, ένσημα ούτε με το κιάλι και όλα αυτά που όποιος δουλεύει στον κλάδο του επισιτισμού τα ξέρει πολύ καλά. Και η ιστορία θα συνεχίζεται, μέχρι να απαντήσουμε εμείς. Μέχρι να οργανωθούμε, να απαιτήσουμε και να κερδίσουμε σταθερή δουλειά, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και μισθό για να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Το πρόβλημα είναι ότι πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας, οι εργάτες απέναντι στα αφεντικά. Για αρχή, αρκεί να συνειδητοποιήσουμε πως ο μόνος μας εχθρός είναι αυτοί που πλουτίζουν από την εργασία μας, αυτοί που δεν δίνουν δεκάρα για τον θάνατο μας.

 

Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας είναι ένα σωματείο βάσης. Λειτουργεί με τακτικές γενικές συνελεύσεις οι οποίες είναι το μόνο όργανο λήψης αποφάσεων. Το σωματείο είναι ανοιχτό σε όλους τους εργαζόμενους του κλάδου που αντιλαμβάνονται τα συλλογικά μας συμφέροντα. Στον αντίποδα, σε αυτό το σωματείο δεν έχουν θέση αφεντικά, ρουφιάνοι, προϊστάμενοι, φασιστές και λοιποί καλοθελητές.

 

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΕΡΓΑΤΕΣ

 

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού κεντρικής Μακεδονίας

, , , , ,

No Comments

15 Γενάρη, πορεία ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία ΠΟΤΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ

ΠΟΤΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ

Τον Ιούλιο του 2013 που ψηφίζεται, ως κομμάτι του δεύτερου μνημονίου, το πολυνομοσχέδιο -διακάης πόθος των μεγάλης μερίδας των ντόπιων αφεντικών- για την λειτουργία των καταστημάτων για 7 Κυριακές, γίνεται η αφετηρία για τον τωρινό κύκλο αγώνων αλληλέγγυων και εργαζομένων στο εμπόριο.

Εδώ και τρία χρόνια λειτουργεί ο συντονισμός δράσης ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία στη Θεσσαλονίκη και είναι παρών κάθε φορά που τα μαγαζιά ανοίγουν την Κυριακή. Με δράσεις στα μεγάλα εμπορικά κέντρα Cosmos και One Salonica, με συνεχόμενα μοιράσματα κειμένων στους εργαζόμενους και με αποκλεισμούς κάθε Κυριακή στα εμπορικά μαγαζιά του κέντρου της πόλης, προσπαθούμε να αναχαιτίσουμε έμπρακτα τις ορέξεις του κάθε αφεντικού που θεωρεί τον εργαζόμενο αναλώσιμο.

Ο αγώνας κατά της κυριακάτικης εργασίας δεν είναι ένας απλός αμυντικός αγώνας, και ούτε πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως τέτοιος. Το μέτρο αυτό εφαρμόζεται στα πλαίσια της εντατικοποίησης της εργασίας σε περιόδους κρίσης. Η συνεχόμενη ροή καταναλωτών δημιουργεί μεγαλύτερο φόρτο εργασίας όχι μόνο στους εργαζόμενους στο εμπόριο, αλλά και στους εργαζόμενους και σε άλλους κλάδους όπως πχ στον επισιτισμό. Η αναγγελία νέων θέσεων εργασίας που θα φέρει το μέτρο είναι ουσιαστικά ψεύτικη, αφού θα πρόκειται κυρίως για συμβάσεις μιας μέρας, πράγμα που γίνεται ήδη κατά κόρον σε σουπερμάρκετ και πολυκαταστήματα. Ουσιαστικά το εμπόριο είναι η αφετηρία αυτού του μέτρου και στο μέλλον σκοπεύουν να το εφαρμόσουν σε όλους τους κλάδους, με σκοπό η Κυριακή να είναι μια πλήρως εργάσιμη μέρα.

Την ίδια στιγμή εργατικά δικαιώματα καταργούνται το ένα πίσω από το άλλο, η μαύρη ανασφάλιστη εργασία γίνεται σιγά-σιγά κανόνας, τα ωράρια »ελαστικοποιούνται» ώστε να βολέψουν τα συμφέροντα των αφεντικών, η “κοινωφελής” εργασία και τα voucher επεκτείνονται και ενώ πλέον είμαστε αναγκασμένοι να δουλεύουμε ως τα 67 για να βγούμε σε σύνταξη πείνας, η υποτίμηση της εργασιακής μας δύναμης με την παράλληλη αύξηση του κόστους ζωής δεν λέει να σταματήσει. Ο χειμώνας που μπήκε έχει ήδη ξεκινήσει με πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και ιδιωτικοποιήσεις του νερού, του ρεύματος, δημόσιων χώρων και υπηρεσιών, ενώ ετοιμάζεται για τους επόμενους μήνες νέο νομοσχέδιο που θα αφορά τις εργασιακές σχέσεις και στο οποίο, οι Ε.Ε., η Ε.Κ.Τ., το Δ.Ν.Τ., το E.S.M. αλλά και το ντόπιο κεφάλαιο (ενώσεις βιομηχάνων, εμπόρων, επιχειρηματιών, εφοπλιστών) ζητάν, και προβλέπουμε, χωρίς να έχουμε ιδιαίτερες μαντικές ικανότητες, ότι θα καταφέρουν, να μικρύνει κι άλλο ο κατώτατος μισθός, να καταργηθούν τα δώρα Πάσχα και Χριστουγέννων, να θεσμοθετηθεί και να διευρυνθεί η part-time εργασία, να απελευθερωθούν οι απολύσεις, να μπει φρένο στο δικαίωμα στην απεργία.

Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να έχουμε αυταπάτες, να αναβάλουμε και να αναθέτουμε τους αγώνες που οφείλουμε να δώσουμε εμείς οι ίδιοι και ξέρουμε πως τόσο η κάλυψη των υλικών και πνευματικών μας αναγκών μέσα σε μια περίοδο κρίσης, όσο και γενικότερα ο μετασχηματισμός της κοινωνίας επέρχεται μέσω της δράσης. Πάνω σε αυτό το πλαίσιο για να μπορέσουμε οι εργαζόμενοι να υψώσουμε ανάστημα θα πρέπει να ενωθούμε, να οργανωθούμε, να παλέψουμε. Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε ως εργαζόμενοι και εργαζόμενες είναι πως όλοι οι αγώνες που κερδήθηκαν είναι αυτοί που υπήρχε ενότητα, αλληλεγγύη και οργάνωση. Ενότητα και αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων και οργάνωση μέσα από σωματεία στους χώρους εργασίας.

Ο καθένας μόνος, είναι καταδικασμένος στην γκρίνια, στην περαιτέρω φτωχοποίηση, στην ηττοπάθεια, και ο μόνος τρόπος που μπορούμε να παλέψουμε αποτελεσματικά ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία είναι μέσα από τα συλλογικά εργαλεία οργάνωσης και αγώνα που δημιουργούμε οι ίδιοι οι εκμεταλλευόμενοι μέσα στο πεδίο της ταξικής πάλης. Στις 15 Ιανουαρίου, καλούμε όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στο εμπόριο να στηρίξουν τη συγκέντρωση του συντονισμού και τους αποκλεισμούς καταστημάτων, για να σπάσουμε στην πράξη, για να σπάσουμε στο δρόμο, το νομοσχέδιο και τις ορέξεις των αφεντικών για δουλειά τις Κυριακές, για να υπερασπιστούμε μαχητικά την ανάγκη μας για ελεύθερο χρόνο.

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ

ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ 15/1 12:00 ΤΣΙΜΙΣΚΗ ΜΕ ΑΓ. ΣΟΦΙΑΣ

Συντονισμός ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και τα «απελευθερωμένα» ωράρια

 

, , , , , ,

No Comments

αφίσα ΣΒΕΟΔ για τον αγώνα στην γενική ταχυδρομική

,

No Comments