Archive for Μάρτιος, 2017

Κοκτέηλ Μπαρ για την Οικ. ενίσχυση του ΣΣΜ, Πέμπτη 20:30 στη Μόδη 1

No Comments

Ψήφισμα αλληλεγγύης για τις διώξεις των 7 μελών του ΣΣΜ αθήνας

Λόγω του δικαστηρίου, στις 28/03/2017, όπου διώκονται 7 μέλη του ΣΣΜ αθήνας για την συνδικαλιστική τους δράση λόγω τον παρεμβάσεών τους το 2014 στα μαγαζιά «Σαλαντιν» και «Βοτανοπωλειό» βγάλαμε ως ΣΣΜ Κεντρικής Μακεδονίας το παρακάτω ψήφισμα αλληλεγγύης:

No Comments

Μικροφωνική αλληλεγγύης, την Τρίτη 28/03 στις 12:00 στους διωκόμενους συναδέλφους του ΣΣΜ Αθήνας

Με αφορμή το επερχόμενο δικαστήριο μελών του σωματείου σερβιτόρων μαγείρων των Αθήνας, που διώκονται για τη δράση τους στο σωματείο την Τρίτη 28 /3/17 , το σωματείο σερβιτόρων μαγείρων θεσσαλονίκης καλεί σε μικροφωνική αλληλεγγύης ανήμερα του δικαστηρίου.

https://www.kinimatorama.net/event/81037

No Comments

Παρέμβαση στα καφέ «Mikel» για την εργατική δολοφονία. Καμάρα, Παρασκευή 24/03/17 στις 17:30

Η παρέμβαση καλείται από την Συνέλευση Ταξικής Αλληλεγγύης και θα μοιράζεται το ακόλουθο κείμενο:

Δεν είμαστε αναλώσιμοι εργαζόμενοι

Είμαστε οργανωμένοι και αποφασισμένοι

  Δεν αποδεχόμαστε το ρόλο που έχουν επιβάλει στην τάξη μας, τα αφεντικά και η κάθε εξουσία, ως απλά τα πιόνια που κινούν τις «μηχανές» που τους παράγουν κέρδος. Δεν έχουμε σκοπό να αποτελέσουμε τη φθηνή εργατική δύναμη που αδιαμαρτύρητα δουλεύει για 432 ή 495 ευρώ, συνήθως ανασφάλιστα ή με ένα ένσημο την εβδομάδα και με πίεση για μεγαλύτερη απόδοση. Αν προσθέσουμε και τις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας που αποτελούν μακροπρόθεσμα κίνδυνο για την υγεία μας αλλά και την εντατικοποίηση που απειλεί τις ζωές μας άμεσα με πολλά εργατικά ατυχήματα και αρκετά θανατηφόρα τότε καταλαβαίνουμε πως δεν μας παίρνει για άλλη υποχώρηση.

  Την Παρασκευή 10 Μάρτη, χάνει τη μάχη για τη ζωή ο 22χρονος,που δούλευε ως διανομέας στο κατάστημα της επιχείρησης «Mikel» στον Κολωνό της Αθήνας. Ο εργαζόμενος είχε τραυματιστεί σοβαρά την Πέμπτη 2 Μάρτη στη βάρδια του, και νοσηλευόταν μέχρι τις 10/3 σε κρίσιμη κατάσταση, αλλά δυστυχώς υπέκυψε στα τραύματα του.

O θάνατος του 22χρόνου εργαζόμενου δεν αποτελεί απλά ένα εργατικό ατύχημα ή μια «άτυχη στιγμή», αλλά μία ακόμα εργοδοτική δολοφονία στο βωμό του κέρδους των αφεντικών, που έρχεται να προστεθεί στη μεγάλη λίστα των καταγεγραμμένων και μη εργατικών «ατυχημάτων». Μόλις πριν 3μήνες, έπεσε νεκρή εργαζόμενη από έκρηξη στα Everest και ένας διανομέας στη Speedex. Μέτρα υγιεινής και ασφάλειας αποτελούν περιττό κόστος για τα αφεντικά, ενώ οι συνθήκες μεγάλης εντατικοποίησης και απασχόλησης σε δύο ή τρία πόστα ταυτόχρονα αποτελούν τον κανόνα.

Τα γεγονότα και οι αριθμοί μιλάνε από μόνοι τους για το αν είναι τυχαία ή προμελετημένα αυτά που αποκαλούνται ως εργατικά ατυχήματα. Τα «εργατικά ατυχήματα» στο Μετρό και στο Τιτάν λίγο παλιότερα (καθώς και το θανατηφόρο ατύχημα εν ώρα εργασίας στο Μετρό Θεσσαλονίκης πριν μια εβδομάδα) , τα αμέτρητα θανατηφόρα στα εργοστάσια της ΔΕΗ σε Πτολεμαϊδα και Κοζάνη, το πιο πρόσφατο πολύνεκρο στα Ελληνικά Πετρέλαια, οι δεκάδες θανάτοι εργαζόμενων ετήσια, αλλά και τα περίπου 35 χιλιάδες σύνολο το χρόνο (με ακρωτηριασμούς ή μόνιμες βλάβες στην υγεία) αποδεικνύουν πως οι ζωές μας για αφεντικά και το κράτος αξίζουν λιγότερο από τα κέρδη τους και την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς.

Είναι σημαντικό ως εργαζόμενοι να καταλάβουμε πως απέναντι στην εκμετάλλευση και την επισφάλεια δεν είμαστε μόνοι. Η μόνη επιλογή που έχουμε είναι να οργανωθούμε και να διεκδικήσουμε τα εργατικά μας συμφέροντα. Στα σωματεία μας και στις συνδικαλιστικές μας δομές με οριζόντιες διαδικασίες και μαχητική διάθεση.

Συνέλευση ταξικής αλληλεγγύης

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας (ΣΣΜ)

Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στον χώρο της ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας (ΣΒΕΨΥΚΟΙ)

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Θεσσαλονίκης (ΕΣΕ)

No Comments

Παρέμβαση στα καφε «Mikel» στη καμάρα σαββατο 18/03/17 στη 13:00 για τον νεκρό συνάδελφό μας.

(και) ΣΤΑ MIKEL Τ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΕΡΓΑΤΕΣ

 

Την πέμπτη 2 μαρτίου σημειώνεται ένα ακόμη εργατικό ‘’ατύχημα’’, το οποίο προσθέτει στη λίστα των νεκρών εργατριών και εργατών, έναν ακόμα. Ένας διανομέας της γνωστής αλυσίδας «Μikel» τραυματίζεται σοβαρά στη βάρδια του, και ύστερα από νοσηλεία σχεδόν μιας εβδομάδας υποκύπτει στα τραύματά του. Παρ’ όλο που γίνεται προσπάθεια να συγκαλυφθούν οι πραγματικές αιτίες των ‘’ατυχημάτων’’ αυτών, εμείς αναγνωρίζουμε ότι πρόκειται για μια ακόμα δολοφονία.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ

 

Και ναι, πρόκειται για δολοφονία. Τη στιγμή που η ‘’κρίση’’ βαθαίνει, όπως φροντίζουν συνεχώς να μας ενημερώνουν, εντείνεται όλο και περισσότερο η υποτίμηση και η εκμετάλλευση των ζωών μας. Καλούμαστε λοιπόν να ανταπεξέλθουμε σε έναν κατακερματισμένο κλάδο, όπως αυτός του επισιτισμού, όπου οι  εργασιακές συνθήκες χαρακτηρίζονται από προσωρινότητα, επισφάλεια, εντατικοποίηση, σεξιστικές επιθέσεις κ.ά., και οι οποίες συχνά καταλήγουν να έχουν κόστος την ίδια μας τη ζωή.

Πρόσφατο παράδειγμα η δολοφονία μιας εργαζόμενης στα Everest, ενός διανομέα στη Speedex, και το ακόμα πιο πρόσφατο παράδειγμα νεκρού εργαζόμενου, στα έργα του μετρό θεσσαλονίκης. Τα περιστατικά αυτά δεν είναι και δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως μεμονωμένα, δεν προκύπτουν από κάποια τυχαιότητα ή σύμπτωση. Αποτελούν μια καθημερινή συνθήκη, και έρχονται ως απόρροια της εντατικοποίησης που βιώνουμε στους χώρους εργασίας.

 

Εντατικοποίηση, που στοχεύει στην αύξηση των κερδών, με όσο το δυνατόν μικρότερο κόστος για μικρά και μεγάλα αφεντικά.

 

Τα MIKEL, η γνωστή αλυσίδα καφεστίασης, που απαριθμεί ένα μεγάλο ποσοστό υποκαταστημάτων σε ολόκληρη την ελλάδα έχει κάνει ξεκάθαρο εδώ και καιρό ότι είναι διατεθειμένη προς όφελος του κέρδους να απαξιώσει κάθε εργασιακό κεκτημένο και να δημιουργήσει ένα καθεστώς επισφάλειας και πειθάρχησης. Υπερεργασία, κλεμμένα ένσημα, υπογραφή 4ωρων συμβάσεων, καμία προσαύξηση σε νυχτερινή και κυριακάτικη εργασία, αλλά και υπογραφή εκβιαστικών και περιοριστικών ιδιωτικών συμφωνητικών, συμπληρώνουν το εκμεταλλευτικό εργασιακό πλαίσιο.

Τα τεράστια κέρδη που αποκομίζει η εν λόγω επιχείρηση, δε συνεπάγονται ούτε τη στοιχειώδη μέριμνα για τις συνθήκες εργασίας. Ειδικότερα οι διανομείς, που συνοδεύονται από ένα νομοθετικό κενό που τους αφήνει απροστάτευτους απέναντι στην εργοδοτική ασυδοσία, αναγκάζονται όχι μόνο να παρέχουν την εργατική τους δύναμη, αλλά και να δουλεύουν με δικό τους μηχανάκι, να φροντίζουν για τις βενζίνες και τη συντήρησή του, να συμβιβάζονται με τον ελλιπή εξοπλισμό και τα κακοσυντηρημένα οχήματα και να δουλεύουν μέσα σε μια εντεινόμενη συνθήκη, που τους επιβάλλει την τάχιστη παράδοση των παραγγελιών. Όλα αυτά συμπληρώνουν το παζλ της εργασιακής εκμετάλλευσης.

ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ

Δημιουργούμε λοιπόν αντιστάσεις και αρνούμαστε την περαιτέρω υπαγωγή μας σε αυτό το εκμεταλλευτικό σύστημα, απαιτώντας αξιοπρεπείς όρους εργασίας και μισθό. Θέτουμε σαν επιτακτική ανάγκη την οργάνωση μας στους χώρους εργασίας, και την προσπάθεια δόμησης σχέσεων εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης με τις συναδέλφους μας. Προβάλλουμε σθεναρή αντίσταση, ώστε να μπλοκάρουμε την ομαλή αναπαραγωγή του και εναντιωνόμαστε σε κάθε προσπάθεια του κεφαλαίου για υποτίμηση των ζωών μας.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στον εκφοβισμό των αφεντικών, 

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ σε όλους τους χώρους εργασίας,

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ  μεταξύ των εργαζομένων.

 

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού – Κεντρικής Μακεδονίας

*Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας είναι ένα σωματείο βάσης. Λειτουργεί με τακτικές γενικές συνελεύσεις οι οποίες είναι το μόνο όργανο λήψης αποφάσεων. Το σωματείο είναι ανοιχτό σε όλους/ες τους/τις εργαζόμενους/ες του κλάδου που αντιλαμβάνονται τα συλλογικά μας συμφέροντα. Στον αντίποδα, σε αυτό το σωματείο δεν έχουν θέση αφεντικά, ρουφιάνοι, προϊστάμενοι, φασιστές, σεξιστές και λοιποί καλοθελητές.

No Comments

και στα ΚΑΦΕ MIKEL δολοφονούν εργάτες

(και) ΣΤΑ MIKEL Τ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΕΡΓΑΤΕΣ

 

Την πέμπτη 2 μαρτίου σημειώνεται ένα ακόμη εργατικό ‘’ατύχημα’’, το οποίο προσθέτει στη λίστα των νεκρών εργατριών και εργατών, έναν ακόμα. Ένας διανομέας της γνωστής αλυσίδας «Μikel» τραυματίζεται σοβαρά στη βάρδια του, και ύστερα από νοσηλεία σχεδόν μιας εβδομάδας υποκύπτει στα τραύματά του. Παρ’ όλο που γίνεται προσπάθεια να συγκαλυφθούν οι πραγματικές αιτίες των ‘’ατυχημάτων’’ αυτών, εμείς αναγνωρίζουμε ότι πρόκειται για μια ακόμα δολοφονία.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ

 

Και ναι, πρόκειται για δολοφονία. Τη στιγμή που η ‘’κρίση’’ βαθαίνει, όπως φροντίζουν συνεχώς να μας ενημερώνουν, εντείνεται όλο και περισσότερο η υποτίμηση και η εκμετάλλευση των ζωών μας. Καλούμαστε λοιπόν να ανταπεξέλθουμε σε έναν κατακερματισμένο κλάδο, όπως αυτός του επισιτισμού, όπου οι  εργασιακές συνθήκες χαρακτηρίζονται από προσωρινότητα, επισφάλεια, εντατικοποίηση, σεξιστικές επιθέσεις κ.ά., και οι οποίες συχνά καταλήγουν να έχουν κόστος την ίδια μας τη ζωή.

Πρόσφατο παράδειγμα η δολοφονία μιας εργαζόμενης στα Everest, ενός διανομέα στη Speedex, και το ακόμα πιο πρόσφατο παράδειγμα νεκρού εργαζόμενου, στα έργα του μετρό θεσσαλονίκης. Τα περιστατικά αυτά δεν είναι και δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως μεμονωμένα, δεν προκύπτουν από κάποια τυχαιότητα ή σύμπτωση. Αποτελούν μια καθημερινή συνθήκη, και έρχονται ως απόρροια της εντατικοποίησης που βιώνουμε στους χώρους εργασίας.

 

Εντατικοποίηση, που στοχεύει στην αύξηση των κερδών, με όσο το δυνατόν μικρότερο κόστος για μικρά και μεγάλα αφεντικά.

 

Τα MIKEL, η γνωστή αλυσίδα καφεστίασης, που απαριθμεί ένα μεγάλο ποσοστό υποκαταστημάτων σε ολόκληρη την ελλάδα έχει κάνει ξεκάθαρο εδώ και καιρό ότι είναι διατεθειμένη προς όφελος του κέρδους να απαξιώσει κάθε εργασιακό κεκτημένο και να δημιουργήσει ένα καθεστώς επισφάλειας και πειθάρχησης. Υπερεργασία, κλεμμένα ένσημα, υπογραφή 4ωρων συμβάσεων, καμία προσαύξηση σε νυχτερινή και κυριακάτικη εργασία, αλλά και υπογραφή εκβιαστικών και περιοριστικών ιδιωτικών συμφωνητικών, συμπληρώνουν το εκμεταλλευτικό εργασιακό πλαίσιο.

Τα τεράστια κέρδη που αποκομίζει η εν λόγω επιχείρηση, δε συνεπάγονται ούτε τη στοιχειώδη μέριμνα για τις συνθήκες εργασίας. Ειδικότερα οι διανομείς, που συνοδεύονται από ένα νομοθετικό κενό που τους αφήνει απροστάτευτους απέναντι στην εργοδοτική ασυδοσία, αναγκάζονται όχι μόνο να παρέχουν την εργατική τους δύναμη, αλλά και να δουλεύουν με δικό τους μηχανάκι, να φροντίζουν για τις βενζίνες και τη συντήρησή του, να συμβιβάζονται με τον ελλιπή εξοπλισμό και τα κακοσυντηρημένα οχήματα και να δουλεύουν μέσα σε μια εντεινόμενη συνθήκη, που τους επιβάλλει την τάχιστη παράδοση των παραγγελιών. Όλα αυτά συμπληρώνουν το παζλ της εργασιακής εκμετάλλευσης.

ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ

Δημιουργούμε λοιπόν αντιστάσεις και αρνούμαστε την περαιτέρω υπαγωγή μας σε αυτό το εκμεταλλευτικό σύστημα, απαιτώντας αξιοπρεπείς όρους εργασίας και μισθό. Θέτουμε σαν επιτακτική ανάγκη την οργάνωση μας στους χώρους εργασίας, και την προσπάθεια δόμησης σχέσεων εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης με τις συναδέλφους μας. Προβάλλουμε σθεναρή αντίσταση, ώστε να μπλοκάρουμε την ομαλή αναπαραγωγή του και εναντιωνόμαστε σε κάθε προσπάθεια του κεφαλαίου για υποτίμηση των ζωών μας.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στον εκφοβισμό των αφεντικών, 

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ σε όλους τους χώρους εργασίας,

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ  μεταξύ των εργαζομένων.

 

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού – Κεντρικής Μακεδονίας

 

*Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας είναι ένα σωματείο βάσης. Λειτουργεί με τακτικές γενικές συνελεύσεις οι οποίες είναι το μόνο όργανο λήψης αποφάσεων. Το σωματείο είναι ανοιχτό σε όλους/ες τους/τις εργαζόμενους/ες του κλάδου που αντιλαμβάνονται τα συλλογικά μας συμφέροντα. Στον αντίποδα, σε αυτό το σωματείο δεν έχουν θέση αφεντικά, ρουφιάνοι, προϊστάμενοι, φασιστές, σεξιστές και λοιποί καλοθελητές.

No Comments

Αλληλεγγύη στο δικαστήριο, στις 28/3/2017, των συναδέλφων που διώκονται για τη δράση τους, μέλη του σωματείου σερβιτόρων μαγείρων Αθήνας

Αναδημοσιεύουμε την αφισα και το κείμενο του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων & λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού Αθήνας.

 

 

Ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ

Πριν 2 χρόνια περίπου, με τη λήξη των παρεμβάσεων και της διεκδίκησης δεδουλευμένων, ενσήμων αλλά και επαναπροσλήψεων συναδέλφων στα μαγαζιά Σαλαντίν και Βοτανοπωλείο, το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων του Κλάδου του Επισιτισμού ενημερώνεται ότι διενεργείται προανάκριση για τα αδικήματα της απόπειρας εκβίασης με απειλή βλάβης της επιχείρησης και ηθικής αυτουργίας στην παραπάνω απόπειρα εναντίον 7 μελών του. Οι μηνυτήριες αναφορές είχαν γίνει από τα αφεντικά του Σαλαντίν και του Βοτανοπωλείου και την υπόθεση είχε αναλάβει τότε, με περίσσια χαρά εικάζουμε, το Τμήμα Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος.

Σήμερα, με αφορμή το επερχόμενο δικαστήριο των μελών μας, που ορίστηκε για τις 28/3/2017, κρίναμε σκόπιμο να ανοίξουμε έναν κύκλο δράσεων, αλλά και επικοινωνίας με τον κόσμο του αγώνα, προκειμένου να αναδείξουμε πως οι διώξεις αυτές ούτε τυχαίες είναι ούτε μεμονωμένες. Στόχος μας είναι αφενός να δημοσιοποιήσουμε στο ευρύτερο ανταγωνιστικό κίνημα την προσπάθεια της κρατικής καταστολής να αποδυναμώσει την κινηματική δράση του σωματείου και αφετέρου να δοθεί μια δυναμική και συλλογική απάντηση στις απόπειρες του κράτους, μέσω του δικαστικού και αστυνομικού μηχανισμού αυτή τη φορά, να ποινικοποιήσει και να εγκληματοποιήσει το συνδικαλισμό βάσης.

Ιστορικό

Όπως είναι γνωστό, από τον Ιανουάριο του 2014 είχε ξεκινήσει ένας εργατικός αγώνας στο μεζεδοπωλείο Σαλαντίν, όταν 3 μέλη του σωματείου είχαν απολυθεί εκδικητικά και διεκδικούσαν την επαναπρόσληψη τους, τα δεδουλευμένα και την πραγματική τους ασφαλιστική κάλυψη. Οι συνάδελφοι, αφού κατέθεσαν καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας, το ΙΚΑ, αλλά και αγωγή στα αστικά δικαστήρια, επέλεξαν να κινηθούν δημόσια και συλλογικά, σε κινηματικά πλαίσια, προκειμένου να κερδίσουν τις νόμιμες διεκδικήσεις τους. Το σωματείο, αλληλέγγυο στα μέλη του, προέβη σε παρεμβάσεις έξω από το μαγαζί και μοίρασμα κειμένων σε εργαζόμενους και κατοίκους του Κεραμεικού. Στα πλαίσια της θεσμικής διάστασής του και μετά από απόφαση της γενικής συνέλευσης του σωματείου, 3 μέλη του Δ.Σ. επικοινώνησαν με τον ιδιοκτήτη του Σαλαντίν, έπειτα από προγραμματισμένο ραντεβού, προκειμένου να υπερασπιστούν τις διεκδικήσεις των συναδέλφων. Την κίνηση αυτή στο τμήμα Προστασίας του Πολιτεύματος την βαφτίζουν ηθική αυτουργία σε απόπειρα εκβίασης με απειλή βλάβης της επιχείρησης!

Τον Απρίλιο του 2014 απολύεται συναδέλφισσά μας από το μαγαζί Βοτανοπωλείο στα Πετράλωνα. Το σωματείο επικοινωνεί τηλεφωνικά με τον εργοδότη για να εκθέσει τις νόμιμες απαιτήσεις της εργαζόμενης, που αφορούσαν στην πραγματική σχέση εργασίας και όχι αυτή που ψευδώς ο εργοδότης είχε δηλώσει. Μη δίνοντας απαντήσεις το αφεντικό στο τηλεφώνημα, η συνάδελφος στο διάστημα αυτό κάνει καταγγελία και στο ΙΚΑ, καθώς και κινεί αυτόφωρη διαδικασία για τη μη καταβολή του Δώρου Πάσχα. Το σωματείο ταυτόχρονα καλεί σε παρέμβαση διαμαρτυρίας έξω από το συγκεκριμένο μαγαζί, δείχνοντας την έμπρακτη αλληλεγγύη του και στήριξη στην εργαζόμενη. Η υπόθεση, όσον αφορά τα δεδουλευμένα της, λύνεται με εξωδικαστικό συμβιβασμό ανάμεσα στον εργοδότη και την εργαζόμενη, που έλαβε χώρα μία ημέρα πριν το προκαθορισμένο ραντεβού στην Επιθεώρηση Εργασίας.

Αυτές ήταν οι αφορμές για να στηθεί μια δικογραφία που μπάζει βέβαια, και να μεθοδευτεί η δίωξη του σωματείου μέσω των μελών του. Αυτό που αξίζει να σημειωθεί όμως είναι ότι στη μεν υπόθεση του Βοτανοπωλείου η εργοδοσία αναγνώρισε τις οφειλές της και κατέβαλε τα χρωστούμενα στη συνάδελφο, στη δε περίπτωση του Σαλαντίν οι 3 εργαζόμενοι, μέλη του σωματείου, δικαιώθηκαν δικαστικά και τους αναγνωρίστηκε το ποσό των δεδουλευμένων που διεκδικούσαν.

Ωστόσο, οι περιπτώσεις των δύο συγκεκριμένων μαγαζιών δεν ήταν η πρώτη φορά που είχε γίνει προσπάθεια εκ μέρους της Ασφάλειας να ποινικοποιηθεί η δράση του σωματείου. Μετατρέποντας μια καθαρά εργατική διεκδίκηση, στην οποία νομικά και θεσμικά έχει ρόλο μόνο η Επιθεώρηση Εργασίας και το ΙΚΑ και ούτε καν το τοπικό αστυνομικό τμήμα (στο μαγαζί Athinai Bistrot τότε) σε υπόθεση εκβιασμού, το τμήμα Δίωξης Εκβιαστών επιχείρησε να επιβεβαιώσει για άλλη μια φορά τις άριστες σχέσεις που διατηρούν με ευλάβεια και παράδοση τα περισσότερα αφεντικά του επισιτισμού με τις αστυνομικές αρχές.

Ως σωματείο βάσης, πάγια θέση μας αποτελεί η αντίληψη πως η ύπαρξη και ο ρόλος της αστυνομίας δεν είναι σε καμία περίπτωση ταξικά ουδέτερος. Αντιθέτως, η θέση της είναι απέναντι στους ταξικούς και κοινωνικούς αγώνες, με σκοπό να τους παρακολουθεί, να τους ποινικοποιεί και να καταστέλλει τις αντιστάσεις που γεννιούνται, ξεκάθαρα στην υπηρεσία των αφεντικών. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε δει τα ΜΑΤ να μας περιμένουν σε παρεμβάσεις σε μαγαζιά, όπως δεν είναι λίγες και οι φορές που έχουμε μάθει ότι αφεντικά μαγαζιών, στα οποία το σωματείο θα έκανε παρέμβαση, έχουν ειδοποιηθεί εκ των προτέρων από την αστυνομία για αυτή. Δεν είναι μόνο η «νύχτα» λοιπόν και οι κάθε είδους «προστασίες» που τοποθετούν τα αφεντικά του επισιτισμού και τους μπάτσους στην ίδια πλευρά, είναι κυρίως ο κοινός σκοπός και το κοινό συμφέρον για τη διατήρηση του φόβου στον εργαζόμενο-η, που τον ναρκώνει και τον κάνει έρμαιο των ορέξεων των αφεντικών.

Η παράδοση λοιπόν αυτή όχι μόνο κρατάει γερά στο πέρασμα του χρόνου, αναβαθμίζεται κιόλας. Στις υποθέσεις των συγκεκριμένων μαγαζιών και ενώ διεξάγονταν οι αγώνες, το αφεντικό του Βοτανοπωλείου, αρχικά, προσέρχεται στην Ασφάλεια, όπου τον υποδέχεται το Τμήμα Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος. Εδώ να επαναλάβουμε ότι η Ασφάλεια και το συγκεκριμένο τμήμα της δεν έχει καμία αρμοδιότητα να ασχολείται με εργατικές διεκδικήσεις και ότι αρμόδια όργανα είναι η Επιθεώρηση Εργασίας και τα δικαστήρια. Εκεί το αφεντικό του Βοτανοπωλείου καταθέτει ότι το σωματείο τον εκβιάζει και τον απειλεί και φεύγοντας δηλώνει ότι θα αναλάβει να βρει και άλλους εργοδότες να καταθέσουν τα ίδια για το σωματείο (στοιχεία της δικογραφίας). Και όντως, μετά από λίγες ημέρες και η εργοδοσία του Σαλαντίν πάει και καταθέτει στο συγκεκριμένο τμήμα ότι και αυτή έχει εκβιαστεί και απειληθεί! Πράγμα που θα ήταν εξαιρετικά αστείο αν σταματούσε εκεί, στο παραλήρημα δηλαδή ενός αφεντικού που αρνείται να καταβάλει τα νόμιμα δεδουλευμένα, και δεν βρισκόμασταν αντιμέτωποι με μια συντονισμένη και μεθοδευμένη απόπειρα ποινικοποίησης του σωματείου και της δράσης του. Αντί να κινηθεί η αυτόφωρη διαδικασία μετά τις καταθέσεις, να πάει στον εισαγγελέα και να ενημερωθεί το σωματείο, η Ασφάλεια αναλαμβάνει για 2 μήνες τουλάχιστον να συλλέξει πληροφορίες για το σωματείο, τις δράσεις του, το καταστατικό, τα γραφεία του και τις δημοσιοποιήσεις του στο διαδίκτυο (πάλι στοιχεία της δικογραφίας). Η συνεργασία αυτή, δικαστικού συστήματος και αστυνομίας, καμιά εντύπωση δε μας προκαλεί, αντίθετα αποτελεί ακόμα ένα παράδειγμα, ανάμεσα στα τόσα, που καταδεικνύει το ρόλο της δικαιοσύνης στον καπιταλισμό. Και αυτός δεν είναι άλλος από το να φράζει κάθε εστία αντίστασης και αγώνα, μικρού ή/και μεγάλου, προς παραδειγματισμό των υπολοίπων αφενός και για τη διαρκή διατήρηση και υπεράσπιση των συμφερόντων κράτους και κεφαλαίου αφετέρου.

Φυσικά ο στόχος και ο σχεδιασμός δεν είναι να χτυπήσουν τα 7 μέλη του σωματείου μας που κατηγορούνται. Τα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι υπάρχει ένα ασφαλίτικο σχέδιο σε εξέλιξη που στοχεύει στην εγκληματοποίηση του συνδικαλισμού βάσης, όπως έχουμε καταγγείλει και ως σωματείο και ως Εργατική Ομοσπονδία Βάσης. Πέρα από το σωματείο μας, η Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου (ΣΒΕΟΔ), μέλος και αυτή της Εργατικής Ομοσπονδίας Βάσης, αλλά και ο Σύλλογος Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ), έχουν αντιμετωπίσει παρόμοιες κατηγορίες, ενταγμένες στην ίδια ενορχηστρωμένη και συνεχή προσπάθεια να ποινικοποιηθεί κάθε κινηματική, από τα κάτω συνδικαλιστική παρουσία και δράση.

[Σχετικά έχει κυκλοφορήσει από την Εργατική Ομοσπονδία Βάσης για την ποινικοποίηση του συνδικαλισμού βάσης, η οποία περιγράφει λεπτομερώς τις παραπάνω υποθέσεις και υπάρχει σε ηλεκτρονική μορφή στη σελίδα της ΕΡΓΟΒΑ https://ergova.wordpress.com/ ]

Είναι παραδοχή για μας και πλέον ξεκάθαρο πως ο καπιταλισμός και η κρατική αρχή διεξάγουν μια ολομέτωπη επίθεση στην εργατική βάση, δερματοποιώντας από τη μία το φόβο και από την άλλη τη φτώχεια. Το σχέδιο αυτό τίθεται σε εφαρμογή σε καιρούς άγριας υποτίμησης του κόσμου της εργασίας και αποτυπώνεται στο πόρισμα της Επιτροπής Σοφών για τα εργασιακά, το οποίο θέτει επί τάπητος το ζήτημα των προϋποθέσεων της νόμιμης απεργίας και την απαγόρευση του lockout (ανταπεργίας) [Κεφάλαιο 2.1], προτείνει την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων και νέα ευέλικτα μειωμένα ωράρια [Κεφάλαιο 2.2], την με περαιτέρω μείωση του (υπο)κατώτατου μισθού για τους νέους εργαζόμενους [Κεφάλαιο 2.3] και υποβαθμίζει περαιτέρω τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας προτείνοντας τη μισθολογική ευελιξία και αμφισβητώντας τη θεμελιώδη αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης για τον εργαζόμενο [Κεφάλαιο 2.4]. Οι ταξικοί αγώνες που ξεφεύγουν από τις λογικές της »εργασιακής ειρήνης» και των »κοινωνικών εταίρων», πρέπει να καταστέλλονται και να ποινικοποιούνται, ενώ τα σωματεία ξαφνικά βαφτίζονται “εγκληματικές οργανώσεις”. Αυτό που φοβούνται δεν είναι οι συνδικαλιστικές ηγεσίες των εργατοπατέρων, αλλά οι αντιστάσεις που μπορεί να προκύψουν από κομμάτια του εργατικού κινήματος που κινούνται από τα κάτω με ταξικό προσανατολισμό. Φοβούνται τις εστίες αγώνα που μπορεί να δημιουργήσει ο συνδικαλισμός βάσης, που δεν τοποθετεί τις διεκδικήσεις των εργαζομένων στα στενά όρια του κυρίαρχου συνδικαλισμού, αλλά γυρνάει στη βάση της εργατικής δύναμης και από τα κάτω ο καθένας και η καθεμία συλλογικά διεκδικούν την αξιοπρέπειά τους μέσα και έξω από το χώρο δουλειάς. Θεωρούμε ότι η μεθοδευμένη επίθεση ενάντια στα σωματεία στοχεύει στο να τρομοκρατήσει κάθε αγωνιζόμενο υποκείμενο και να καταστείλει κάθε κοινωνικό και ταξικό αγώνα. Ξεκινώντας από την καταστολή των εργατικών κινητοποιήσεων, σέρνοντας οργανωμένους εργαζόμενους στα δικαστήρια, βγάζοντας απεργίες παράνομες ή καταχρηστικές, φτάνουν μέχρι και στο σημείο ανάμιξης της Ασφάλειας στους εργατικούς αγώνες.

Λίγα λόγια για το σωματείο

Μέσα στα δέκα χρόνια λειτουργίας του, το σωματείο έχει έρθει αντιμέτωπο και έχει συγκρουστεί με μικρά και μεγάλα αφεντικά του κλάδου, επιλέγοντας σταθερά έναν συγκεκριμένο τρόπο δράσης ανάδειξης και υπεράσπισης των συμφερόντων της εργατικής τάξης ενάντια στον κυρίαρχο συνδικαλισμό. Από τη συνέλευση των μελών, το όργανο λήψης αποφάσεων, που δρα οριζόντια και ισότιμα, μακριά από λογικές ανάθεσης, μέχρι και τη δράση του, που δεν περιορίζεται στο θεσμικό του ρόλο (παρουσία στην Επιθεώρηση Εργασίας, στο ΙΚΑ και στα δικαστήρια), αλλά λειτουργεί κυρίως κινηματικά, με μοιράσματα, παρεμβάσεις σε μαγαζιά, συμμετοχή σε πορείες και στήριξη άλλων κοινωνικών/ταξικών αγώνων, το σωματείο επιλέγει το στρατόπεδο του ανταγωνιστικού κινήματος. Η εναντίωση σε ρατσιστικές, σεξιστικές, φασιστικές και άλλου είδους εξουσιαστικές λογικές και το πρόταγμα της αυτοοργάνωσης των εργαζομένων αποτελούν δυο από τα κύρια συστατικά τόσο του σωματείου μας όσο και του συνδικαλισμού βάσης.

Φαίνεται πως η δράση μας, οι καθημερινοί μας αγώνες ενοχλούν τα αφεντικά του κλάδου, αλλά και τους μηχανισμούς του κράτους. Με την επιδιωκόμενη ποινικοποίηση του σωματείου αφενός ελπίζουν ότι θα μας κάμψουν οικονομικά και θα μας απονομιμοποιήσουν στα μάτια της κοινωνίας και αφετέρου νομίζουν ότι θα φοβηθούμε και θα το ξανασκεφτούμε να διεκδικήσουμε ό,τι μας ανήκει, δρώντας στο κινηματικό πλαίσιο που μέχρι στιγμής κινούμαστε. Μπορεί να ελπίζουν ότι θα ξεχάσουμε τη μαύρη εργασία, τα απλήρωτά μας μεροκάματα, τις εξευτελιστικές συνθήκες που επικρατούν όχι μόνο στο κλάδο μας, αλλά συνολικά σε όλους τους χώρους δουλειάς. Απέναντι σε όλα αυτά εμείς δηλώνουμε ευθαρσώς ακόμα πιο πεισμένοι και αποφασισμένοι, συλλογικά και οργανωμένα, ότι θα εντείνουμε τον αγώνα μας , μέχρι την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
 
ΟΡΓΑΝΩΣΟΥ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΟΥ
Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων
και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού
Μάρτιος 2017

 

 

No Comments