Archive for category Αναδημοσιεύσεις

Κείμενο της πρωτοβουλίας αλληλεγγής για τον αγώνα του απολυμένου εργαζόμενου στα Vicko

MΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΣΤΑ VICKO ΜΟΙΡΑΖΟΥΝ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

 

O συνάδελφος Δ.Δ. απολύθηκε από το κατάστημα των Vicko στην Εγνατία τις μέρες πριν το Πάσχα. Ο λόγος; Το ότι διεκδίκησε να πληρώνεται, όπως σαφώς ορίζει ο νόμος για τους ημερομίσθιους, για 26 και όχι 25 ημέρεςτον μήνα. Ο ιδιοκτήτης του συγκεκριμένου καταστήματος (το οποίο λειτουργεί με franchise) αλλά και οι λογίστριές του, αρχικά με φωνές και ειρωνίες και σε δεύτερο χρόνο με την απόλυση, έκαναν σαφές το ότι «οι εργαζόμενοι σε αυτή την επιχείρηση δεν έχουν θέση άμα τα ψάχνουν τόσο πολύ». Στην επιμονή του εργαζομένου ότι δε δέχεται να φύγει από τη δουλειά, οι αρχικές πιέσεις για να παραιτηθεί έγιναν πιο έντονες, ενώ μόλις ο ίδιος ενημέρωσε πως θα απευθυνθεί στην επιθεώρηση εργασίας για να προφυλάξει το συμφέρον του, η απάντηση ήταν κυνική: «θα φροντίσω να μη ξαναβρείς πουθενά δουλειά».

Πιο πρόσφατα απέναντι στο εξώδικο του εργαζομένου που αναφέρει πως είναι άμεσα διαθέσιμος για δουλειά και πως δεν αποδέχεται την απόλυση την οποία καταγγέλει ως καταχρηστική και εκδικητική επειδή ζήτησε αυτά που δικαιούται, η εργοδοσία απάντησε με εξώδικο που απειλεί με μηνύσεις για συκοφαντική δυσφήμιση και ενημερώνει πως τον απέλυσε επειδή δεν ήταν συνεπής στα ωράριά του, επειδή δεν πρόσεχε την εμφάνισή του, επειδή έβρισε μπροστά στους πελάτες, επειδή δεν ήταν καλός στη δουλειά του. Όλοι οι παραπάνω λόγοι είναι αναληθείς, αν σκεφτεί κανείς ότι ως πριν 1 μέρα το αφεντικό στα τηλέφωνα, του έλεγε πως έφταιγε η κακιά η ώρα για την απόλυση και ότι ήταν απόλυτα ικανοποιημένος από τον εργαζόμενο που «ξεσκιζόταν στη δουλειά», απλά δεν έπρεπε να μπει στην διαδικασία να διεκδικήσει το μεροκάματο που κάθε μήνα κοβόταν. Κάτι που στην κυριολεξία ίσχυε, καθώς ο συνάδελφος εργαζόταν ταυτόχρονα ως αποθηκάριος και ως πωλητής σε ένα μαγαζί με αυξημένη κίνηση και μάλιστα σε σπαστό ωράριο (9-1 και 5-9).

Στεκόμαστε στο πλευρό του συναδέλφου που διεκδικεί την ακύρωση της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του και την πληρωμή όλων των μισθών ως το τέλος της. Στεκόμαστε με ταξική αλληλεγγύη απέναντι στον εκβιασμό της ανεργίας για όσους διεκδικούν αυτά που δικαιούνται.

Γιατί μόνο με την οργάνωση και την αλληλεγγύη των εργαζομένων θα μπει φραγμός στην ευκολία με την οποία απολύονται χιλιάδες νέοι και νέες στο εμπόριο αλλά και σε άλλους κλάδους είτε για να μη συμπληρώσουν 1 χρόνο δουλειάς (σημείο όπου θα δικαιούνται αποζημίωση) είτε επειδή τολμούν να διεκδικήσουν, θα μπει φραγμός στο κόψιμο των μισθών, στη μαύρη εργασία, στα ελαστικά ωράρια, στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας.

 

ΑΜΕΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ

ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΩΣ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 2017

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης

 

No Comments

Συγκέντρωση-πορεία ενάντια στην κυριακάτικη εργασία την κυριακή 9/4 στις 10:30 τσιμισκή με αριστοτέλους

Αναδημοσιεύουμε το κειμενο απο τον «Συντονισμό ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και τα «απελευθερωμένα» ωράρια»

https://www.kinimatorama.net/event/81696

ΠΟΤΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ

Τον Ιούλιο του 2013 που ψηφίζεται, ως κομμάτι του δεύτερου μνημονίου, το πολυνομοσχέδιο -διακάης πόθος μεγάλης μερίδας των ντόπιων αφεντικών- για την λειτουργία των καταστημάτων για 7 Κυριακές, γίνεται η αφετηρία για τον τωρινό κύκλο αγώνων αλληλέγγυων και εργαζομένων στο εμπόριο.

Εδώ και τρία χρόνια λειτουργεί ο συντονισμός δράσης ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία στη Θεσσαλονίκη και είναι παρών κάθε φορά που τα μαγαζιά ανοίγουν την Κυριακή. Με δράσεις στα μεγάλα εμπορικά κέντρα Cosmos και One Salonica, με συνεχόμενα μοιράσματα κειμένων στους εργαζόμενους και με αποκλεισμούς κάθε Κυριακή στα εμπορικά μαγαζιά του κέντρου της πόλης, προσπαθούμε να αναχαιτίσουμε έμπρακτα τις ορέξεις του κάθε αφεντικού που θεωρεί τον εργαζόμενο αναλώσιμο.

Ο αγώνας κατά της κυριακάτικης εργασίας δεν είναι ένας απλός αμυντικός αγώνας, και ούτε πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως τέτοιος. Το μέτρο αυτό εφαρμόζεται στα πλαίσια της εντατικοποίησης της εργασίας σε περιόδους κρίσης. Η συνεχόμενη ροή καταναλωτών δημιουργεί μεγαλύτερο φόρτο εργασίας όχι μόνο στους εργαζόμενους στο εμπόριο, αλλά και στους εργαζόμενους και σε άλλους κλάδους όπως πχ στον επισιτισμό. Η αναγγελία νέων θέσεων εργασίας που θα φέρει το μέτρο είναι ουσιαστικά ψεύτικη, αφού θα πρόκειται κυρίως για συμβάσεις μιας μέρας, πράγμα που γίνεται ήδη κατά κόρον σε σουπερμάρκετ και πολυκαταστήματα. Ουσιαστικά το εμπόριο είναι η αφετηρία αυτού του μέτρου και στο μέλλον σκοπεύουν να το εφαρμόσουν σε όλους τους κλάδους, με σκοπό η Κυριακή να είναι μια πλήρως εργάσιμη μέρα.

Την ίδια στιγμή εργατικά δικαιώματα καταργούνται το ένα πίσω από το άλλο, η μαύρη ανασφάλιστη εργασία γίνεται σιγά-σιγά κανόνας, τα ωράρια »ελαστικοποιούνται» ώστε να βολέψουν τα συμφέροντα των αφεντικών, η «κοινωφελής» εργασία και τα voucher επεκτείνονται και ενώ πλέον είμαστε αναγκασμένοι να δουλεύουμε ως τα 67 για να βγούμε σε σύνταξη πείνας, η υποτίμηση της εργασιακής μας δύναμης με την παράλληλη αύξηση του κόστους ζωής δεν λέει να σταματήσει. Ο φετινός χειμώνας είχε πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και ιδιωτικοποιήσεις του νερού, του ρεύματος, δημόσιων χώρων και υπηρεσιών, ενώ ετοιμάζεται για τους επόμενους μήνες νέο νομοσχέδιο που θα αφορά τις εργασιακές σχέσεις και στο οποίο, οι Ε.Ε., η Ε.Κ.Τ., το Δ.Ν.Τ., το E.S.M. αλλά και το ντόπιο κεφάλαιο (ενώσεις βιομηχάνων, εμπόρων, επιχειρηματιών, εφοπλιστών) ζητάν, και προβλέπουμε, χωρίς να έχουμε ιδιαίτερες μαντικές ικανότητες, ότι θα καταφέρουν, να μικρύνει κι άλλο ο κατώτατος μισθός, να καταργηθούν τα δώρα Πάσχα και Χριστουγέννων, να θεσμοθετηθεί και να διευρυνθεί η part-time εργασία, να απελευθερωθούν οι απολύσεις, να μπει φρένο στο δικαίωμα στην απεργία.

Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να έχουμε αυταπάτες, να αναβάλουμε και να αναθέτουμε τους αγώνες που οφείλουμε να δώσουμε εμείς οι ίδιοι και ξέρουμε πως τόσο η κάλυψη των υλικών και πνευματικών μας αναγκών μέσα σε μια περίοδο κρίσης, όσο και γενικότερα ο μετασχηματισμός της κοινωνίας επέρχεται μέσω της δράσης. Πάνω σε αυτό το πλαίσιο για να μπορέσουμε οι εργαζόμενοι να υψώσουμε ανάστημα θα πρέπει να ενωθούμε, να οργανωθούμε, να παλέψουμε. Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε ως εργαζόμενοι και εργαζόμενες είναι πως όλοι οι αγώνες που κερδήθηκαν είναι αυτοί που υπήρχε ενότητα, αλληλεγγύη και οργάνωση. Ενότητα και αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων και οργάνωση μέσα από σωματεία στους χώρους εργασίας.

Ο καθένας μόνος, είναι καταδικασμένος στην γκρίνια, στην περαιτέρω φτωχοποίηση, στην ηττοπάθεια, και ο μόνος τρόπος που μπορούμε να παλέψουμε αποτελεσματικά ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία είναι μέσα από τα συλλογικά εργαλεία οργάνωσης και αγώνα που δημιουργούμε οι ίδιοι οι εκμεταλλευόμενοι μέσα στο πεδίο της ταξικής πάλης. Στις 9 Απριλίου, καλούμε όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στο εμπόριο να στηρίξουν τη συγκέντρωση του συντονισμού και τους αποκλεισμούς καταστημάτων, για να σπάσουμε στην πράξη, για να σπάσουμε στο δρόμο, το νομοσχέδιο και τις ορέξεις των αφεντικών για δουλειά τις Κυριακές, για να υπερασπιστούμε μαχητικά την ανάγκη μας για ελεύθερο χρόνο.

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ

ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ 9/4

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

10:30

ΤΣΙΜΙΣΚΗ ΜΕ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

ΠΟΡΕΙΑ

12:00

Συντονισμός ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και τα «απελευθερωμένα» ωράρια

sintonismoskiriakis@espiv.net

 

No Comments

Αλληλεγγύη στο δικαστήριο, στις 28/3/2017, των συναδέλφων που διώκονται για τη δράση τους, μέλη του σωματείου σερβιτόρων μαγείρων Αθήνας

Αναδημοσιεύουμε την αφισα και το κείμενο του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων & λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού Αθήνας.

 

 

Ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ

Πριν 2 χρόνια περίπου, με τη λήξη των παρεμβάσεων και της διεκδίκησης δεδουλευμένων, ενσήμων αλλά και επαναπροσλήψεων συναδέλφων στα μαγαζιά Σαλαντίν και Βοτανοπωλείο, το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων του Κλάδου του Επισιτισμού ενημερώνεται ότι διενεργείται προανάκριση για τα αδικήματα της απόπειρας εκβίασης με απειλή βλάβης της επιχείρησης και ηθικής αυτουργίας στην παραπάνω απόπειρα εναντίον 7 μελών του. Οι μηνυτήριες αναφορές είχαν γίνει από τα αφεντικά του Σαλαντίν και του Βοτανοπωλείου και την υπόθεση είχε αναλάβει τότε, με περίσσια χαρά εικάζουμε, το Τμήμα Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος.

Σήμερα, με αφορμή το επερχόμενο δικαστήριο των μελών μας, που ορίστηκε για τις 28/3/2017, κρίναμε σκόπιμο να ανοίξουμε έναν κύκλο δράσεων, αλλά και επικοινωνίας με τον κόσμο του αγώνα, προκειμένου να αναδείξουμε πως οι διώξεις αυτές ούτε τυχαίες είναι ούτε μεμονωμένες. Στόχος μας είναι αφενός να δημοσιοποιήσουμε στο ευρύτερο ανταγωνιστικό κίνημα την προσπάθεια της κρατικής καταστολής να αποδυναμώσει την κινηματική δράση του σωματείου και αφετέρου να δοθεί μια δυναμική και συλλογική απάντηση στις απόπειρες του κράτους, μέσω του δικαστικού και αστυνομικού μηχανισμού αυτή τη φορά, να ποινικοποιήσει και να εγκληματοποιήσει το συνδικαλισμό βάσης.

Ιστορικό

Όπως είναι γνωστό, από τον Ιανουάριο του 2014 είχε ξεκινήσει ένας εργατικός αγώνας στο μεζεδοπωλείο Σαλαντίν, όταν 3 μέλη του σωματείου είχαν απολυθεί εκδικητικά και διεκδικούσαν την επαναπρόσληψη τους, τα δεδουλευμένα και την πραγματική τους ασφαλιστική κάλυψη. Οι συνάδελφοι, αφού κατέθεσαν καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας, το ΙΚΑ, αλλά και αγωγή στα αστικά δικαστήρια, επέλεξαν να κινηθούν δημόσια και συλλογικά, σε κινηματικά πλαίσια, προκειμένου να κερδίσουν τις νόμιμες διεκδικήσεις τους. Το σωματείο, αλληλέγγυο στα μέλη του, προέβη σε παρεμβάσεις έξω από το μαγαζί και μοίρασμα κειμένων σε εργαζόμενους και κατοίκους του Κεραμεικού. Στα πλαίσια της θεσμικής διάστασής του και μετά από απόφαση της γενικής συνέλευσης του σωματείου, 3 μέλη του Δ.Σ. επικοινώνησαν με τον ιδιοκτήτη του Σαλαντίν, έπειτα από προγραμματισμένο ραντεβού, προκειμένου να υπερασπιστούν τις διεκδικήσεις των συναδέλφων. Την κίνηση αυτή στο τμήμα Προστασίας του Πολιτεύματος την βαφτίζουν ηθική αυτουργία σε απόπειρα εκβίασης με απειλή βλάβης της επιχείρησης!

Τον Απρίλιο του 2014 απολύεται συναδέλφισσά μας από το μαγαζί Βοτανοπωλείο στα Πετράλωνα. Το σωματείο επικοινωνεί τηλεφωνικά με τον εργοδότη για να εκθέσει τις νόμιμες απαιτήσεις της εργαζόμενης, που αφορούσαν στην πραγματική σχέση εργασίας και όχι αυτή που ψευδώς ο εργοδότης είχε δηλώσει. Μη δίνοντας απαντήσεις το αφεντικό στο τηλεφώνημα, η συνάδελφος στο διάστημα αυτό κάνει καταγγελία και στο ΙΚΑ, καθώς και κινεί αυτόφωρη διαδικασία για τη μη καταβολή του Δώρου Πάσχα. Το σωματείο ταυτόχρονα καλεί σε παρέμβαση διαμαρτυρίας έξω από το συγκεκριμένο μαγαζί, δείχνοντας την έμπρακτη αλληλεγγύη του και στήριξη στην εργαζόμενη. Η υπόθεση, όσον αφορά τα δεδουλευμένα της, λύνεται με εξωδικαστικό συμβιβασμό ανάμεσα στον εργοδότη και την εργαζόμενη, που έλαβε χώρα μία ημέρα πριν το προκαθορισμένο ραντεβού στην Επιθεώρηση Εργασίας.

Αυτές ήταν οι αφορμές για να στηθεί μια δικογραφία που μπάζει βέβαια, και να μεθοδευτεί η δίωξη του σωματείου μέσω των μελών του. Αυτό που αξίζει να σημειωθεί όμως είναι ότι στη μεν υπόθεση του Βοτανοπωλείου η εργοδοσία αναγνώρισε τις οφειλές της και κατέβαλε τα χρωστούμενα στη συνάδελφο, στη δε περίπτωση του Σαλαντίν οι 3 εργαζόμενοι, μέλη του σωματείου, δικαιώθηκαν δικαστικά και τους αναγνωρίστηκε το ποσό των δεδουλευμένων που διεκδικούσαν.

Ωστόσο, οι περιπτώσεις των δύο συγκεκριμένων μαγαζιών δεν ήταν η πρώτη φορά που είχε γίνει προσπάθεια εκ μέρους της Ασφάλειας να ποινικοποιηθεί η δράση του σωματείου. Μετατρέποντας μια καθαρά εργατική διεκδίκηση, στην οποία νομικά και θεσμικά έχει ρόλο μόνο η Επιθεώρηση Εργασίας και το ΙΚΑ και ούτε καν το τοπικό αστυνομικό τμήμα (στο μαγαζί Athinai Bistrot τότε) σε υπόθεση εκβιασμού, το τμήμα Δίωξης Εκβιαστών επιχείρησε να επιβεβαιώσει για άλλη μια φορά τις άριστες σχέσεις που διατηρούν με ευλάβεια και παράδοση τα περισσότερα αφεντικά του επισιτισμού με τις αστυνομικές αρχές.

Ως σωματείο βάσης, πάγια θέση μας αποτελεί η αντίληψη πως η ύπαρξη και ο ρόλος της αστυνομίας δεν είναι σε καμία περίπτωση ταξικά ουδέτερος. Αντιθέτως, η θέση της είναι απέναντι στους ταξικούς και κοινωνικούς αγώνες, με σκοπό να τους παρακολουθεί, να τους ποινικοποιεί και να καταστέλλει τις αντιστάσεις που γεννιούνται, ξεκάθαρα στην υπηρεσία των αφεντικών. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε δει τα ΜΑΤ να μας περιμένουν σε παρεμβάσεις σε μαγαζιά, όπως δεν είναι λίγες και οι φορές που έχουμε μάθει ότι αφεντικά μαγαζιών, στα οποία το σωματείο θα έκανε παρέμβαση, έχουν ειδοποιηθεί εκ των προτέρων από την αστυνομία για αυτή. Δεν είναι μόνο η «νύχτα» λοιπόν και οι κάθε είδους «προστασίες» που τοποθετούν τα αφεντικά του επισιτισμού και τους μπάτσους στην ίδια πλευρά, είναι κυρίως ο κοινός σκοπός και το κοινό συμφέρον για τη διατήρηση του φόβου στον εργαζόμενο-η, που τον ναρκώνει και τον κάνει έρμαιο των ορέξεων των αφεντικών.

Η παράδοση λοιπόν αυτή όχι μόνο κρατάει γερά στο πέρασμα του χρόνου, αναβαθμίζεται κιόλας. Στις υποθέσεις των συγκεκριμένων μαγαζιών και ενώ διεξάγονταν οι αγώνες, το αφεντικό του Βοτανοπωλείου, αρχικά, προσέρχεται στην Ασφάλεια, όπου τον υποδέχεται το Τμήμα Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος. Εδώ να επαναλάβουμε ότι η Ασφάλεια και το συγκεκριμένο τμήμα της δεν έχει καμία αρμοδιότητα να ασχολείται με εργατικές διεκδικήσεις και ότι αρμόδια όργανα είναι η Επιθεώρηση Εργασίας και τα δικαστήρια. Εκεί το αφεντικό του Βοτανοπωλείου καταθέτει ότι το σωματείο τον εκβιάζει και τον απειλεί και φεύγοντας δηλώνει ότι θα αναλάβει να βρει και άλλους εργοδότες να καταθέσουν τα ίδια για το σωματείο (στοιχεία της δικογραφίας). Και όντως, μετά από λίγες ημέρες και η εργοδοσία του Σαλαντίν πάει και καταθέτει στο συγκεκριμένο τμήμα ότι και αυτή έχει εκβιαστεί και απειληθεί! Πράγμα που θα ήταν εξαιρετικά αστείο αν σταματούσε εκεί, στο παραλήρημα δηλαδή ενός αφεντικού που αρνείται να καταβάλει τα νόμιμα δεδουλευμένα, και δεν βρισκόμασταν αντιμέτωποι με μια συντονισμένη και μεθοδευμένη απόπειρα ποινικοποίησης του σωματείου και της δράσης του. Αντί να κινηθεί η αυτόφωρη διαδικασία μετά τις καταθέσεις, να πάει στον εισαγγελέα και να ενημερωθεί το σωματείο, η Ασφάλεια αναλαμβάνει για 2 μήνες τουλάχιστον να συλλέξει πληροφορίες για το σωματείο, τις δράσεις του, το καταστατικό, τα γραφεία του και τις δημοσιοποιήσεις του στο διαδίκτυο (πάλι στοιχεία της δικογραφίας). Η συνεργασία αυτή, δικαστικού συστήματος και αστυνομίας, καμιά εντύπωση δε μας προκαλεί, αντίθετα αποτελεί ακόμα ένα παράδειγμα, ανάμεσα στα τόσα, που καταδεικνύει το ρόλο της δικαιοσύνης στον καπιταλισμό. Και αυτός δεν είναι άλλος από το να φράζει κάθε εστία αντίστασης και αγώνα, μικρού ή/και μεγάλου, προς παραδειγματισμό των υπολοίπων αφενός και για τη διαρκή διατήρηση και υπεράσπιση των συμφερόντων κράτους και κεφαλαίου αφετέρου.

Φυσικά ο στόχος και ο σχεδιασμός δεν είναι να χτυπήσουν τα 7 μέλη του σωματείου μας που κατηγορούνται. Τα τελευταία χρόνια φαίνεται ότι υπάρχει ένα ασφαλίτικο σχέδιο σε εξέλιξη που στοχεύει στην εγκληματοποίηση του συνδικαλισμού βάσης, όπως έχουμε καταγγείλει και ως σωματείο και ως Εργατική Ομοσπονδία Βάσης. Πέρα από το σωματείο μας, η Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου (ΣΒΕΟΔ), μέλος και αυτή της Εργατικής Ομοσπονδίας Βάσης, αλλά και ο Σύλλογος Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ), έχουν αντιμετωπίσει παρόμοιες κατηγορίες, ενταγμένες στην ίδια ενορχηστρωμένη και συνεχή προσπάθεια να ποινικοποιηθεί κάθε κινηματική, από τα κάτω συνδικαλιστική παρουσία και δράση.

[Σχετικά έχει κυκλοφορήσει από την Εργατική Ομοσπονδία Βάσης για την ποινικοποίηση του συνδικαλισμού βάσης, η οποία περιγράφει λεπτομερώς τις παραπάνω υποθέσεις και υπάρχει σε ηλεκτρονική μορφή στη σελίδα της ΕΡΓΟΒΑ https://ergova.wordpress.com/ ]

Είναι παραδοχή για μας και πλέον ξεκάθαρο πως ο καπιταλισμός και η κρατική αρχή διεξάγουν μια ολομέτωπη επίθεση στην εργατική βάση, δερματοποιώντας από τη μία το φόβο και από την άλλη τη φτώχεια. Το σχέδιο αυτό τίθεται σε εφαρμογή σε καιρούς άγριας υποτίμησης του κόσμου της εργασίας και αποτυπώνεται στο πόρισμα της Επιτροπής Σοφών για τα εργασιακά, το οποίο θέτει επί τάπητος το ζήτημα των προϋποθέσεων της νόμιμης απεργίας και την απαγόρευση του lockout (ανταπεργίας) [Κεφάλαιο 2.1], προτείνει την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων και νέα ευέλικτα μειωμένα ωράρια [Κεφάλαιο 2.2], την με περαιτέρω μείωση του (υπο)κατώτατου μισθού για τους νέους εργαζόμενους [Κεφάλαιο 2.3] και υποβαθμίζει περαιτέρω τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας προτείνοντας τη μισθολογική ευελιξία και αμφισβητώντας τη θεμελιώδη αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης για τον εργαζόμενο [Κεφάλαιο 2.4]. Οι ταξικοί αγώνες που ξεφεύγουν από τις λογικές της »εργασιακής ειρήνης» και των »κοινωνικών εταίρων», πρέπει να καταστέλλονται και να ποινικοποιούνται, ενώ τα σωματεία ξαφνικά βαφτίζονται “εγκληματικές οργανώσεις”. Αυτό που φοβούνται δεν είναι οι συνδικαλιστικές ηγεσίες των εργατοπατέρων, αλλά οι αντιστάσεις που μπορεί να προκύψουν από κομμάτια του εργατικού κινήματος που κινούνται από τα κάτω με ταξικό προσανατολισμό. Φοβούνται τις εστίες αγώνα που μπορεί να δημιουργήσει ο συνδικαλισμός βάσης, που δεν τοποθετεί τις διεκδικήσεις των εργαζομένων στα στενά όρια του κυρίαρχου συνδικαλισμού, αλλά γυρνάει στη βάση της εργατικής δύναμης και από τα κάτω ο καθένας και η καθεμία συλλογικά διεκδικούν την αξιοπρέπειά τους μέσα και έξω από το χώρο δουλειάς. Θεωρούμε ότι η μεθοδευμένη επίθεση ενάντια στα σωματεία στοχεύει στο να τρομοκρατήσει κάθε αγωνιζόμενο υποκείμενο και να καταστείλει κάθε κοινωνικό και ταξικό αγώνα. Ξεκινώντας από την καταστολή των εργατικών κινητοποιήσεων, σέρνοντας οργανωμένους εργαζόμενους στα δικαστήρια, βγάζοντας απεργίες παράνομες ή καταχρηστικές, φτάνουν μέχρι και στο σημείο ανάμιξης της Ασφάλειας στους εργατικούς αγώνες.

Λίγα λόγια για το σωματείο

Μέσα στα δέκα χρόνια λειτουργίας του, το σωματείο έχει έρθει αντιμέτωπο και έχει συγκρουστεί με μικρά και μεγάλα αφεντικά του κλάδου, επιλέγοντας σταθερά έναν συγκεκριμένο τρόπο δράσης ανάδειξης και υπεράσπισης των συμφερόντων της εργατικής τάξης ενάντια στον κυρίαρχο συνδικαλισμό. Από τη συνέλευση των μελών, το όργανο λήψης αποφάσεων, που δρα οριζόντια και ισότιμα, μακριά από λογικές ανάθεσης, μέχρι και τη δράση του, που δεν περιορίζεται στο θεσμικό του ρόλο (παρουσία στην Επιθεώρηση Εργασίας, στο ΙΚΑ και στα δικαστήρια), αλλά λειτουργεί κυρίως κινηματικά, με μοιράσματα, παρεμβάσεις σε μαγαζιά, συμμετοχή σε πορείες και στήριξη άλλων κοινωνικών/ταξικών αγώνων, το σωματείο επιλέγει το στρατόπεδο του ανταγωνιστικού κινήματος. Η εναντίωση σε ρατσιστικές, σεξιστικές, φασιστικές και άλλου είδους εξουσιαστικές λογικές και το πρόταγμα της αυτοοργάνωσης των εργαζομένων αποτελούν δυο από τα κύρια συστατικά τόσο του σωματείου μας όσο και του συνδικαλισμού βάσης.

Φαίνεται πως η δράση μας, οι καθημερινοί μας αγώνες ενοχλούν τα αφεντικά του κλάδου, αλλά και τους μηχανισμούς του κράτους. Με την επιδιωκόμενη ποινικοποίηση του σωματείου αφενός ελπίζουν ότι θα μας κάμψουν οικονομικά και θα μας απονομιμοποιήσουν στα μάτια της κοινωνίας και αφετέρου νομίζουν ότι θα φοβηθούμε και θα το ξανασκεφτούμε να διεκδικήσουμε ό,τι μας ανήκει, δρώντας στο κινηματικό πλαίσιο που μέχρι στιγμής κινούμαστε. Μπορεί να ελπίζουν ότι θα ξεχάσουμε τη μαύρη εργασία, τα απλήρωτά μας μεροκάματα, τις εξευτελιστικές συνθήκες που επικρατούν όχι μόνο στο κλάδο μας, αλλά συνολικά σε όλους τους χώρους δουλειάς. Απέναντι σε όλα αυτά εμείς δηλώνουμε ευθαρσώς ακόμα πιο πεισμένοι και αποφασισμένοι, συλλογικά και οργανωμένα, ότι θα εντείνουμε τον αγώνα μας , μέχρι την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
 
ΟΡΓΑΝΩΣΟΥ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΟΥ
Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων
και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού
Μάρτιος 2017

 

 

No Comments

αφίσα του σωματείου υπαλλήλων βιβλίου χάρτου Θεσσαλονίκης για τις απολύσεις στα Public

, , , , ,

No Comments

15 Γενάρη, πορεία ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία ΠΟΤΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ

ΠΟΤΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ

Τον Ιούλιο του 2013 που ψηφίζεται, ως κομμάτι του δεύτερου μνημονίου, το πολυνομοσχέδιο -διακάης πόθος των μεγάλης μερίδας των ντόπιων αφεντικών- για την λειτουργία των καταστημάτων για 7 Κυριακές, γίνεται η αφετηρία για τον τωρινό κύκλο αγώνων αλληλέγγυων και εργαζομένων στο εμπόριο.

Εδώ και τρία χρόνια λειτουργεί ο συντονισμός δράσης ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία στη Θεσσαλονίκη και είναι παρών κάθε φορά που τα μαγαζιά ανοίγουν την Κυριακή. Με δράσεις στα μεγάλα εμπορικά κέντρα Cosmos και One Salonica, με συνεχόμενα μοιράσματα κειμένων στους εργαζόμενους και με αποκλεισμούς κάθε Κυριακή στα εμπορικά μαγαζιά του κέντρου της πόλης, προσπαθούμε να αναχαιτίσουμε έμπρακτα τις ορέξεις του κάθε αφεντικού που θεωρεί τον εργαζόμενο αναλώσιμο.

Ο αγώνας κατά της κυριακάτικης εργασίας δεν είναι ένας απλός αμυντικός αγώνας, και ούτε πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως τέτοιος. Το μέτρο αυτό εφαρμόζεται στα πλαίσια της εντατικοποίησης της εργασίας σε περιόδους κρίσης. Η συνεχόμενη ροή καταναλωτών δημιουργεί μεγαλύτερο φόρτο εργασίας όχι μόνο στους εργαζόμενους στο εμπόριο, αλλά και στους εργαζόμενους και σε άλλους κλάδους όπως πχ στον επισιτισμό. Η αναγγελία νέων θέσεων εργασίας που θα φέρει το μέτρο είναι ουσιαστικά ψεύτικη, αφού θα πρόκειται κυρίως για συμβάσεις μιας μέρας, πράγμα που γίνεται ήδη κατά κόρον σε σουπερμάρκετ και πολυκαταστήματα. Ουσιαστικά το εμπόριο είναι η αφετηρία αυτού του μέτρου και στο μέλλον σκοπεύουν να το εφαρμόσουν σε όλους τους κλάδους, με σκοπό η Κυριακή να είναι μια πλήρως εργάσιμη μέρα.

Την ίδια στιγμή εργατικά δικαιώματα καταργούνται το ένα πίσω από το άλλο, η μαύρη ανασφάλιστη εργασία γίνεται σιγά-σιγά κανόνας, τα ωράρια »ελαστικοποιούνται» ώστε να βολέψουν τα συμφέροντα των αφεντικών, η “κοινωφελής” εργασία και τα voucher επεκτείνονται και ενώ πλέον είμαστε αναγκασμένοι να δουλεύουμε ως τα 67 για να βγούμε σε σύνταξη πείνας, η υποτίμηση της εργασιακής μας δύναμης με την παράλληλη αύξηση του κόστους ζωής δεν λέει να σταματήσει. Ο χειμώνας που μπήκε έχει ήδη ξεκινήσει με πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και ιδιωτικοποιήσεις του νερού, του ρεύματος, δημόσιων χώρων και υπηρεσιών, ενώ ετοιμάζεται για τους επόμενους μήνες νέο νομοσχέδιο που θα αφορά τις εργασιακές σχέσεις και στο οποίο, οι Ε.Ε., η Ε.Κ.Τ., το Δ.Ν.Τ., το E.S.M. αλλά και το ντόπιο κεφάλαιο (ενώσεις βιομηχάνων, εμπόρων, επιχειρηματιών, εφοπλιστών) ζητάν, και προβλέπουμε, χωρίς να έχουμε ιδιαίτερες μαντικές ικανότητες, ότι θα καταφέρουν, να μικρύνει κι άλλο ο κατώτατος μισθός, να καταργηθούν τα δώρα Πάσχα και Χριστουγέννων, να θεσμοθετηθεί και να διευρυνθεί η part-time εργασία, να απελευθερωθούν οι απολύσεις, να μπει φρένο στο δικαίωμα στην απεργία.

Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να έχουμε αυταπάτες, να αναβάλουμε και να αναθέτουμε τους αγώνες που οφείλουμε να δώσουμε εμείς οι ίδιοι και ξέρουμε πως τόσο η κάλυψη των υλικών και πνευματικών μας αναγκών μέσα σε μια περίοδο κρίσης, όσο και γενικότερα ο μετασχηματισμός της κοινωνίας επέρχεται μέσω της δράσης. Πάνω σε αυτό το πλαίσιο για να μπορέσουμε οι εργαζόμενοι να υψώσουμε ανάστημα θα πρέπει να ενωθούμε, να οργανωθούμε, να παλέψουμε. Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε ως εργαζόμενοι και εργαζόμενες είναι πως όλοι οι αγώνες που κερδήθηκαν είναι αυτοί που υπήρχε ενότητα, αλληλεγγύη και οργάνωση. Ενότητα και αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων και οργάνωση μέσα από σωματεία στους χώρους εργασίας.

Ο καθένας μόνος, είναι καταδικασμένος στην γκρίνια, στην περαιτέρω φτωχοποίηση, στην ηττοπάθεια, και ο μόνος τρόπος που μπορούμε να παλέψουμε αποτελεσματικά ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία είναι μέσα από τα συλλογικά εργαλεία οργάνωσης και αγώνα που δημιουργούμε οι ίδιοι οι εκμεταλλευόμενοι μέσα στο πεδίο της ταξικής πάλης. Στις 15 Ιανουαρίου, καλούμε όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στο εμπόριο να στηρίξουν τη συγκέντρωση του συντονισμού και τους αποκλεισμούς καταστημάτων, για να σπάσουμε στην πράξη, για να σπάσουμε στο δρόμο, το νομοσχέδιο και τις ορέξεις των αφεντικών για δουλειά τις Κυριακές, για να υπερασπιστούμε μαχητικά την ανάγκη μας για ελεύθερο χρόνο.

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ

ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ 15/1 12:00 ΤΣΙΜΙΣΚΗ ΜΕ ΑΓ. ΣΟΦΙΑΣ

Συντονισμός ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και τα «απελευθερωμένα» ωράρια

 

, , , , , ,

No Comments

αφίσα ΣΒΕΟΔ για τον αγώνα στην γενική ταχυδρομική

,

No Comments

αφίσα του συντονισμού ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και τα «απελευθερωμένα» ωράρια για την Κυριακή 11/12/2016

%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%ce%b1%cf%81%ce%b3%ce%b9%ce%b1-11-12-2016

, , , , , ,

No Comments

κείμενο του συντονισμού ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και τα «απελευθερωμένα» ωράρια για την Κυριακή 11/12/2016

Με κείμενα, αφίσες και τρικάκια στο κέντρο αλλά και σε γειτιονιές της Θεσσαλονίκης, προπαγανδίζετα η

συγκέντρωση-πορεία που έχει καλέσει ο συντονισμός ενάντια στην Κυριακάτικη εργασίακαι στα

απελευθερωμένα ωράρια για την Κυριακή 11/12 στις 12.00 στη συμβολή των οδών Τσιμισκή με Αριστοτέλους.

Την ίδια στιγμή που το εμπορικό κεφάλαιο εφευρίσκει νέους τρόπους για συσσωρεύσει κέρδος τσακίζοντας

τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στον κλάδο(black friday, λευκές νύχτες, εργασία την Κυριακή) και τη στιγμή

που το σύνολο των κεκτημένων της εργατικής τάξης δέχεται επίθεση, εμείς επιλέγουμε να υπερασπιστούμε

την Κυριακάτικη αργία, τον ελεύθερο χρόνο μας, τα συμφέροντα της τάξης μας.

 

ΠΟΤΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ

Τον Ιούλιο του 2013 που ψηφίζεται, ως κομμάτι του δεύτερου μνημονίου, το πολυνομοσχέδιο -διακάης πόθος των μεγάλης μερίδας των ντόπιων αφεντικών- για την λειτουργία των καταστημάτων για 7 Κυριακές, γίνεται η αφετηρία για τον τωρινό κύκλο αγώνων αλληλέγγυων και εργαζομένων στο εμπόριο.

Εδώ και τρία χρόνια λειτουργεί ο συντονισμός δράσης ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία στη Θεσσαλονίκη και είναι παρών κάθε φορά που τα μαγαζιά ανοίγουν την Κυριακή. Με δράσεις στα μεγάλα εμπορικά κέντρα Cosmos και One Salonica, με συνεχόμενα μοιράσματα κειμένων στους εργαζόμενους και με αποκλεισμούς κάθε Κυριακή στα εμπορικά μαγαζιά του κέντρου της πόλης, προσπαθούμε να αναχαιτίσουμε έμπρακτα τις ορέξεις του κάθε αφεντικού που θεωρεί τον εργαζόμενο αναλώσιμο.

Ο αγώνας κατά της κυριακάτικης εργασίας δεν είναι ένας απλός αμυντικός αγώνας, και ούτε πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως τέτοιος. Το μέτρο αυτό εφαρμόζεται στα πλαίσια της εντατικοποίησης της εργασίας σε περιόδους κρίσης. Η συνεχόμενη ροή καταναλωτών δημιουργεί μεγαλύτερο φόρτο εργασίας όχι μόνο στους εργαζόμενους στο εμπόριο, αλλά και στους εργαζόμενους και σε άλλους κλάδους όπως πχ στον επισιτισμό. Η αναγγελία νέων θέσεων εργασίας που θα φέρει το μέτρο είναι ουσιαστικά ψεύτικη, αφού θα πρόκειται κυρίως για συμβάσεις μιας μέρας, πράγμα που γίνεται ήδη κατά κόρον σε σουπερμάρκετ και πολυκαταστήματα. Ουσιαστικά το εμπόριο είναι η αφετηρία αυτού του μέτρου και στο μέλλον σκοπεύουν να το εφαρμόσουν σε όλους τους κλάδους, με σκοπό η Κυριακή να είναι μια πλήρως εργάσιμη μέρα.

Την ίδια στιγμή εργατικά δικαιώματα καταργούνται το ένα πίσω από το άλλο, η μαύρη ανασφάλιστη εργασία γίνεται σιγά-σιγά κανόνας, τα ωράρια »ελαστικοποιούνται» ώστε να βολέψουν τα συμφέροντα των αφεντικών, η “κοινωφελής” εργασία και τα voucher επεκτείνονται και ενώ πλέον είμαστε αναγκασμένοι να δουλεύουμε ως τα 67 για να βγούμε σε σύνταξη πείνας, η υποτίμηση της εργασιακής μας δύναμης με την παράλληλη αύξηση του κόστους ζωής δεν λέει να σταματήσει. Ο χειμώνας που μπαίνει έχει ήδη ξεκινήσει με πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και ιδιωτικοποιήσεις του νερού, του ρεύματος, δημόσιων χώρων και υπηρεσιών, ενώ ετοιμάζεται για τους επόμενους μήνες νέο νομοσχέδιο που θα αφορά τις εργασιακές σχέσεις και στο οποίο, οι Ε.Ε., η Ε.Κ.Τ., το Δ.Ν.Τ., το E.S.M. αλλά και το ντόπιο κεφάλαιο (ενώσεις βιομηχάνων, εμπόρων, επιχειρηματιών, εφοπλιστών) ζητάν, και προβλέπουμε, χωρίς να έχουμε  ιδιαίτερες μαντικές ικανότητες, ότι θα καταφέρουν, να μικρύνει κι άλλο ο κατώτατος μισθός, να καταργηθούν τα δώρα Πάσχα και Χριστουγέννων , να θεσμοθετηθεί και να διευρυνθεί η part-time εργασία, να απελευθερωθούν οι απολύσεις, να μπει φρένο στο δικαίωμα στην απεργία.

Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να έχουμε αυταπάτες, να αναβάλουμε και να αναθέτουμε τους αγώνες που οφείλουμε να δώσουμε εμείς οι ίδιοι και ξέρουμε πως τόσο η κάλυψη των υλικών και πνευματικών μας αναγκών μέσα σε μια περίοδο κρίσης, όσο και γενικότερα ο μετασχηματισμός της κοινωνίας επέρχεται μέσω της δράσης. Πάνω σε αυτό το πλαίσιο για να μπορέσουμε οι εργαζόμενοι να υψώσουμε ανάστημα θα πρέπει να ενωθούμε, να οργανωθούμε, να παλέψουμε. Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε ως εργαζόμενοι και εργαζόμενες είναι πως όλοι οι αγώνες που κερδήθηκαν είναι αυτοί που υπήρχε ενότητα, αλληλεγγύη και οργάνωση. Ενότητα και αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων και οργάνωση μέσα από σωματεία στους χώρους εργασίας.

Ο καθένας μόνος, είναι καταδικασμένος στην γκρίνια, στην περαιτέρω φτωχοποίηση, στην ηττοπάθεια, και ο μόνος τρόπος που μπορούμε να παλέψουμε αποτελεσματικά ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία είναι μέσα από τα συλλογικά εργαλεία οργάνωσης και αγώνα που δημιουργούμε οι ίδιοι οι εκμεταλλευόμενοι μέσα στο πεδίο της ταξικής πάλης. Στις 11 Δεκέμβρη, καλούμε όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες να συμμετέχουν στην απεργία στον κλάδο του εμπορίου και να στηρίξουν τη συγκέντρωση του συντονισμού και τους αποκλεισμούς καταστημάτων, για να σπάσουμε στην πράξη, για να σπάσουμε στο δρόμο, το νομοσχέδιο και τις ορέξεις των αφεντικών για δουλειά τις Κυριακές, για να υπερασπιστούμε μαχητικά την ανάγκη μας για ελεύθερο χρόνο.

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 11/12 ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΙΣ 12.00

Συντονισμός ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και τα «απελευθερωμένα» ωράρια

sintonismoskiriakis@espiv.net

, , , , , ,

No Comments

αφίσα και κείμενο του συντονισμού ενάντια στην κυριακάτικη εργασία και τα απελευθερωμένα ωράρια για την »μαύρη Παρασκευή»

black_friday

ΟΙ “ΜΑΥΡΕΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ” ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

ΜΑΥΡΙΖΟΥΝ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

Μετά τις ανοιχτές Κυριακές, τις λευκές νύχτες του Σαββάτου έρχεται και η Μαύρη Παρασκευή. Αυτήν την φορά τουλάχιστον το χρώμα συμβαδίζει με την πραγματικότητα που βιώνουν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στο εμπόριο. Η κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων και οι συνθήκες εργασιακής ζούγκλας δεν μπορεί παρά να συνοδεύονται και με την ανάλογη καταναλωτική ζούγκλα. Την βλέπαμε στις Black Fridays των ΗΠΑ και μάλλον γελάγαμε με τα βίντεο των αποκτηνωμένων καταναλωτών που κυριολεκτικά ποδοπατιούνται για να προλάβουν να αρπάξουν μια τηλεόραση. Υπάρχει βέβαια και η πιο τραγική όψη με ανθρώπους να έχουν πεθάνει από ασφυξία για ένα ρούχο ή ένα κινητό. 8 άνθρωποι έχουν πεθάνει μέχρι σήμερα στις ΗΠΑ από περιστατικά συνωστισμού και βίας μεταξύ καταναλωτών ενώ το 2008 ένας 34χρονος εργάτης της Wal-Mart έχασε τη ζωή του, όταν ποδοπατήθηκε κυριολεκτικά από 200 περίπου μανιασμένους καταναλωτές.

Από το 2008 η Black Friday ξεκίνησε και στον Καναδά, ενώ το 2013, η μόδα επεκτάθηκε και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Black Friday πραγματοποιείται, επίσης, στο Μεξικό, στη Ρουμανία, στην Ινδία, στη Γαλλία. Τώρα έρχεται και στην Ελλάδα αρχικά από τα καταστήματα public που ξεκίνησαν εδώ και βδομάδες πανηγυρική διαφημιστική καμπάνια ενώ τις τελευταίες μέρες όλο και περισσότερες εμπορικές αλυσίδες ανακοινώνουν με περισσή περηφάνια την συμμετοχή τους. Αυτός λοιπόν ο “θεσμός” που έρχεται και στην Ελλάδα έρχεται να συμπληρώσει τον εργασιακό μεσαίωνα πού ήδη βιώνουμε, με τους μισθούς-ψίχουλα ή και τη μη καταβολή δεδουλευμένων, τις απολύσεις και την ανεργία, την εργασιακή επισφάλεια, τις ατομικές συμβάσεις, την εντατικοποίηση, τις απλήρωτες υπερωρίες, τη δουλειά τις Κυριακές, την ορθοστασία. Δεν είναι τυχαίο ότι τις “Μαύρες Παρασκευές” τις εισάγει πρώτα το Public σε μια περίοδο που σημειώνει κερδοφορία. Οι “καλές τιμές” και οι “μεγάλες εκπτώσεις” συνοδεύονται από μισθούς εξαθλίωσης, ελαστικές εργασιακές σχέσεις, εξευτελιστικές τιμές της δουλειάς των εργαζομένων της επιχείρησης.

Στην καταναλωτική αρένα που στήνεται δεν πρόκειται να πάμε για σφαγή.  Θέλουν εμείς οι εργαζόμενοι να φάμε μεταξύ μας τις σάρκες μας. Οι φτωχοί, απλήρωτοι, άνεργοι των άλλων κλάδων να ξεχάσουν την δυστυχία τους καταναλώνοντας για λίγες μόνο ώρες, ξεσπώντας πάνω στους εμποροϋπάλληλους. Είναι τώρα η στιγμή να διαλέξουμε μεριά. Θα σκοτωθούμε για τα ψίχουλα που ρίχνουν απ’ το τραπέζι τα αφεντικά ή θα διεκδικήσουμε όλο τον κοινωνικό πλούτοκαι θα αγωνιστούμε εναντίον τους;

Κανείς δεν πρόκειται να αγωνιστεί για το δικό μας δίκιο. Στους χώρους δουλειάς μας είναι ανάγκη να προωθούμε ένακλίμα συναδελφικής-ταξικής αλληλεγγύηςνα επιχειρούμε συλλογικά να βάζουμε φρένο στις διάφορες ορέξεις των εργοδοτώνΝα πάρουμε πίσω όλα όσα μας έχουν υφαρπάξει και να βγούμε μπροστά για να επιβάλλουμε το δίκιο και τις ανάγκες μας απέναντι στα κέρδη του κεφαλαίου. Να δώσουμε μάχες μαζί με άλλα αγωνιζόμενα εργατικά σωματεία αλλά και εργατικές-κοινωνικές συλλογικότητες στη βάση των κοινών ταξικών συμφερόντων, συνδέοντας έτσι τους αγώνες μας και ενισχύοντας τη συλλογική δύναμή μας, ως οι παραγωγοί του πλούτου που υπάρχει γύρω μας και που μας τον κλέβουν τα αφεντικά.

 

Συντονισμός ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και στα απελευθερωμένα ωράρια

sintonismoskiriakis@espiv.net

 

, , ,

No Comments

ανακοίνωση ΣΥΒΧΨΑ με αφορμή τη “black Friday” των public

Η «ΜΑΥΡΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ» ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΟΡΤΗ
ΕΙΝΑΙ ΚΑΦΡΙΛΑ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ-ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗ

Με περίσσια περηφάνια η αλυσίδα πολυκαταστημάτων public μέσα από μια μεγάλη διαφημιστική καμπάνια ενημερώνει το καταναλωτικό κοινό ότι στις 25/11 φέρνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα τη “black Friday”. Πρόκειται για έναν προερχόμενο εξ Αμερικής θεσμό με «μοναδικές προσφορές για λίγες ώρες». Το νέο αναμεταδίδεται από ένα σωρό ενημερωτικά ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα σαν μια πρωτοποριακή κίνηση…

Ωστόσο, κανείς δε φαίνεται να το ψάχνει λίγο παραπάνω για το τί πραγματικά σημαίνει αυτή η “black Friday” τόσο σε σχέση με τις καταναλωτικές συνήθειες που διαμορφώνει, όσο και σε σχέση με τη δοκιμασία που συνιστά για τους εργαζόμενους στα καταστήματα. Ούτε και κάνει κάποιες αναφορές στις χαοτικές καταστάσεις που διαμορφώνονται μέσα στα καταστήματα (στο διαδίκτυο υπάρχουν άπειρα σχετικά videos) ή ακόμα και για τους θανάτους και τους τραυματισμούς που έχουν συντελεστεί και σχετίζονται με αυτή (7 και 98 αντίστοιχα τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ – βλ. http://blackfridaydeathcount.com/). Οι καταναλωτές, που μπορεί να περιμένουν και ώρες έξω από τα μαγαζιά για να προλάβουν τις προσφορές, καταλήγουν να ποδοπατιούνται και να πλακώνονται κυριολεκτικά μεταξύ τους. Και βέβαια η μανία τους παίρνει σβάρνα και τους εργαζόμενους, που πέρα από τον υψηλό και εντατικοποιημένο φόρτο εργασίας που τους επιβάλλεται στο πλαίσιο της “black Friday”, έχουν να εξυπηρετήσουν-αντιμετωπίσουν τους λυσσασμένους καταναλωτές. Αλλά ουσιαστικά και τις σωματικές επιθέσεις τους στο πέρασμα τους από τους διαδρόμους στην αναζήτηση των προσφορών. Μάλιστα, το 2008 ένας 34χρονος εργάτης της Wal-Mart έχασε τη ζωή του, όταν ποδοπατήθηκε κυριολεκτικά από 200 περίπου καταναλωτές.

Αυτός είναι λοιπόν ο θεσμός που με τόση περηφάνια τα public φέρνουν στην Ελλάδα. Προφανώς, αυτό το κρούσμα εργοδοτικής καφρίλας δεν αποτελεί μια εξαίρεση. Είναι μια πτυχή -και μάλιστα κάπως «μαύρη»- της συνολικής επίθεσης των εργοδοτών και του καπιταλιστικού συστήματος απέναντι στα εργατικά μας συμφέροντα και δικαιώματα, τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας. Έρχεται να συμπληρώσει την όλη δυσχερή κατάσταση που βιώνουμε, με τους μισθούς-ψίχουλα ή και τη μη καταβολή δεδουλευμένων, τις απολύσεις και την ανεργία, την εργασιακή επισφάλεια, τις ατομικές συμβάσεις, την εντατικοποίηση, τις απλήρωτες υπερωρίες, τη δουλειά τις Κυριακές, την ορθοστασία,…

Κι αν εμείς σαφώς και δεν έχουμε κάποιο ζήτημα με τις «καλές τιμές», μιλώντας για τις «ευκαιρίες» που προσφέρει το public στο πλαίσιο της “black Friday” (και μάλιστα σε μια περίοδο που σημειώνει κερδοφορία), ο νους μας πάει αυτόματα στους «μισθούς-ψίχουλα» που προσφέρονται στους συναδέλφους μας. Φαίνεται ότι για την εργοδοσία των public οι «καλές τιμές» πάνε πακέτο με την κακή-εξευτελιστική τιμή της δουλειάς των εργαζομένων της.

Από την πλευρά μας δε θα σταματήσουμε να καταδεικνύουμε την εργοδοτική ασυδοσία και να προσπαθούμε να βάλουμε ένα φρένο σε αυτήν. Και ήδη μέσα στο 2016 καταδείξαμε ακόμα μια καφρίλα της εργοδοσίας των public, όταν ενώ επέβαλε στους συναδέλφους να δουλεύουν τις Κυριακές, διοργάνωσε διαγωνισμό φωτογραφίας με θέμα «οι δικές μας Κυριακές» (βλ. «οι δικές μας (…κλεμμένες) Κυριακές» https://bookworker.wordpress.com/2016/04/18/oi-dikes-mas-klemmenes-kyriakes/)

Απευθυνόμενοι στους συναδέλφους μας θα θέλαμε να τους προτρέψουμε να μην κάνουν τίποτε παραπάνω από τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και με κάθε τρόπο να γίνει σαφές ότι εμείς οι εργαζόμενοι αρνούμαστε να γίνουμε τα θύματα ή οι θηριοδαμαστές στην καταναλωτική αρένα που στήνουν τα αδίστακτα αφεντικά.

Παράλληλα, καλούμε την εργοδοσία των public να δώσει ένα τέλος σε αυτά τα κρούσματα. Και σε κάθε περίπτωση την καθιστούμε υπεύθυνη για όποια προβλήματα προκύψουν, ιδίως στους συναδέλφους μας.

Τέλος, απευθυνόμενοι προς τους καταναλωτές δεν μπορούμε παρά να τους ζητήσουμε να αντιληφθούν και τη δική τους ευθύνη για τις χαοτικές-επικίνδυνες καταστάσεις που διαμορφώνονται τόσο στις “black Fridays”, όσο και σε άλλες στιγμές κοσμοπλημμύρας μέσα στα μαγαζιά. Επίσης, τους ζητάμε να μην κάνουν την παραμικρή επιθετική κίνηση προς τους συναδέλφους μας. Και τους σημειώνουμε ότι εμείς οι εργαζόμενοι δεν είμαστε και ούτε θα γίνουμε τα προϊόντα της κανιβαλιστικής κατανάλωσης.

 

 

Συμπληρωματικές σημειώσεις πάνω στην ανακοίνωση του Συλλόγου μας για τη «μαύρη Παρασκευή»

1. Στην καταγραφή των πτυχών της επίθεσης που δεχόμαστε δεν αναφερθήκαμε στις «λευκές νύχτες» (που ανά περιοχή και χρονική συγκυρία εμφανίζονται και ως «κόκκινες νύχτες» ή και ως ”love nights”). Πρόκειται για ένα ακόμα άθλιο θεσμό, που βαφτίζεται «γιορτή» και στο πλαίσιο του οποίου τα αφεντικά επιχειρούν το ξεχείλωμα του ωραρίου και διαμορφώνουν μια ακόμα καταναλωτική αρένα για αποκτηνωμένους πελάτες και ταλαίπωρους εμποροϋπάλληλους. Πρόκειται για έναν ακόμα θεσμό στον οποίο έχουμε έμπρακτα σταθεί ενάντια μέχρι σήμερα και τον οποίο είμαστε αποφασισμένοι να μπλοκάρουμε ολοκληρωτικά, είτε γίνεται υπό καθεστώς παρανομίας (όπως σε διάφορες γειτονιές της Αθήνας), είτε γίνεται κάτω από ένα «πέπλο νομιμότητας».

2. Ως προς αυτό, σημειώνουμε και πως από την εικόνα που έχουμε ως σήμερα, για τη χρονιά αυτή τουλάχιστο, δε βλέπουμε να επιχειρείται ξεχείλωμα του ωραρίου πέραν του «νόμιμου». Ωστόσο, είμαστε σε επιφυλακή, ώστε να κινηθούμε με κάθε τρόπο, δηλαδή τόσο κινηματικά όσο και νομικά, προκειμένου να μπλοκάρουμε κάθε τέτοια επιδίωξη. Σε κάθε περίπτωση, αναμένουμε πως, όπως γίνεται και στις ΗΠΑ και αλλού, πολύ σύντομα η «μαύρη Παρασκευή» θα σημαίνει και δουλειά από τα άγρια χαράματα μέχρι τα επίσης άγρια μεσάνυχτα.

3. Η «θαυμαστή» πρωτοβουλία (ή μάλλον το ρεσιτάλ ασυδοσίας) του public φαίνεται ότι βρήκε αρκετούς μιμητές, καθώς ολοένα και περισσότερες εταιρίες προχωρούν στην οργάνωση «μαύρης Παρασκευής».

4. Μάλιστα, μια ακόμα εταιρία του κλάδου μας, το Πλαίσιο, μέσα από ένα προπαγανδιστικό video, καλεί το καταναλωτικό κοινό να προσέλθει στη «μαύρη Παρασκευή» του με γάντια του μποξ!

5. Επίσης, μια ακόμα αλυσίδα, τα Media Markt προπαγανδίζουν μια πολυήμερη «μαύρη Παρασκευή» η οποία περιλαμβάνει και την Κυριακή (…έστω και για ηλεκτρονικές αγορές). Ωστόσο, με κάτι τέτοιες μεθοδεύσεις, δείχνουν ξεκάθαρα που το πάνε…

6. Στον αντίποδα, σε κάποια περσινά νέα, σε δημοσίευμα της Καθημερινής, διαβάζουμε για κατάργηση της «μαύρης Παρασκευής» στη Βρετανίαλόγω και των διαπληκτισμών που είχαν συντελεστεί. Βέβαια, φέτος η Καθημερινή γράφει σχεδόν μόνο διαφημιστικά άρθρα για το θεσμό αυτό.

7. Η φαντασία (και η ασυδοσία) των αφεντικών στο πεδίο της εργασιακής εκμετάλλευσης είναι αχαλίνωτη. Κάπως έτσι μας προέκυψε και η «μαύρη Παρασκευή». Και κάπως έτσι θα δούμε στη συνέχεια και άλλα αντίστοιχα events να έρχονται κατά πάνω μας. Από την άλλη, παρατηρώντας την όλη αυτή κατάσταση και την επίδρασή της στο καταναλωτικό κοινό, βλέπουμε το πως αυτό επιζητά ολοένα και «πιο προχωρημένες καταναλωτικές εμπειρίες» και το πως έρχονται τα αφεντικά να ανατροφοδοτήσουν-ενισχύσουν την «ανάγκη» του αυτή.

8. Και πόσο λυπηρό (αν και απόλυτα εξηγήσιμο) είναι να βλέπεις τόσους πολλούς ανθρώπους να προετοιμάζονται να αγωνιστούν για να «κατακτήσουν» τις προσφορές για ηλεκτρονικές συσκευές ή και για video games, ενώ την ίδια ώρα είτε απέχουν ολοκληρωτικά, είτε κάνουν διαρκώς βήματα πίσω από τον ταξικό-κοινωνικό αγώνα για το δικαίωμα της εξασφάλισης των μέσων για μια αξιοπρεπή ζωή.

Και σίγουρα είναι πολλά ακόμα αυτά που θα χρειαστεί να σημειώσουμε για αυτήν τη νέα εργοδοτική-καταναλωτική καφρίλα που εισβάλλει στη ζωή μας…

Και είναι σίγουρα και πολλά αυτά που θα πρέπει και μπορούμε να κάνουμε, προκειμένου να μπλοκάρουμε τόσο τις «μαύρες Παρασκευές», όσο και τη συνολική επίθεση στα εργατικά μας συμφέροντα και δικαιώματα, τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας.

ΟΙ «ΜΑΥΡΕΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ» ΤΩΝ ΑΔΗΦΑΓΩΝ-ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΑΠΟΚΤΗΝΩΜΕΝΩΝ-ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ
ΜΑΥΡΙΖΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής
Λόντου 6, Εξάρχεια – Αθήνα | 210-3820537 | sylyp_vivliou@yahoo.gr | bookworker.wordpress.com

, ,

No Comments