Archive for category Απεργίες

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΣΤΙΣ 15/1

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΣΤΙΣ 15/1

 

Τη Δευτέρα 15/1, καλούνται συγκεντρώσεις από τα πρωτοβάθμια σωματεία και σωματεία βάσης εργαζομένων. Σε μια εποχή όπου τα εργασιακά δικαιώματα κατακερματίζονται και τα κεκτημένα συνεχώς αμφισβητούνται, η κυβέρνηση έρχεται να περάσει στα ψιλά γράμματα ένα πολυνομοσχέδιο το οποίο με τη σειρά του συντελεί στη συνέχεια του εργασιακού μεσαίωνα που βιώνουμε καθημερινά ως εργαζόμενες/οι.

 

Συνθήκες στον κλάδο:

Οι συνθήκες στον κλάδο του επισιτισμού, όπως και στους περισσότερους κλάδους, είναι λίγο πολύ γνωστές σε όλους μας. Ένσημα από καθόλου έως στην καλύτερη μισά για να καλυφθεί το αφεντικό από το πρόστιμο για ανασφάλιστη εργασία, με αποτέλεσμα την δυσκολία συμπλήρωσης του απαραίτητου αριθμού για την ασφάλιση μας (για ταμείο ανεργίας, βιβλιάριο υγείας, σύνταξη κλπ). Στα χρόνια της κρίσης βλέπουμε τους μισθούς συνεχώς να μειώνονται στο όνομα της εθνικής ανάπτυξης και σωτηρίας αλλά ουσιαστικά να συμβαίνει για την διατήρηση ή/και την αύξηση της κερδοφορίας των αφεντικών. Δώρα και επιδόματα επίσης δεν καταβάλλονται ή καταβάλλεται ένα μικρό μέρος από αυτά. Ήδη πριν την κρίση αλλά και μετά το ξέσπασμά της, είναι γεγονός τα ελαστικά ωράρια, τα πολλαπλά πόστα, οι υπερωρίες πολλές φορές απλήρωτες, ο συνεχής κίνδυνος της απόλυσης και η εντατικοποίηση της δουλειάς μας. Ακόμα για την μείωση του κόστους παραγωγής τα αφεντικά δίνουν ελάχιστα για την ασφάλεια των εργαζομένων με ελλιπή μέτρα ασφάλειας στους χώρους εργασίας ή ακόμα με τη μετάβαση τους κόστους της ασφάλειας στους ίδιους τους εργαζομένους. Έτσι για παράδειγμα οι συνάδελφοί μας διανομείς φαγητού επιβαρύνονται με δικά τους έξοδα για τον εξοπλισμό των οχημάτων, βενζίνες κλπ. Οπότε η πίεση για να πάει η παραγγελία στην ώρα της μαζί με τον ελλιπή εξοπλισμό οδηγούν τους συναδέλφους μας σε εργατικά ατυχήματα με αποτέλεσμα τραυματίες ή/και νεκρούς. Ειδικότερα μετράμε ήδη αρκετούς θανάτους εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού σε διάστημα λίγων μηνών. Κι ο κατάλογος για το 2017 μόνο, είναι ακόμη μεγαλύτερος αν συμπεριλάβουμε κι άλλους κλάδους εργασίας (ΔΕΗ, καθαριότητα δήμων).

 

Νομοσχέδιο για απεργίες – εργατικά ατυχήματα

Η συγκεκριμένη απεργία έρχεται να ανταπαντήσει στις αλλαγές που θέλει να προωθήσει η κυβέρνηση στον εργασιακό τομέα ,που είχαν αναβληθεί το προηγούμενο χρονικό διάστημα. Πιο συγκεκριμένα, επιχειρείται να περάσει νομοσχέδιο, σύμφωνα με το οποίο για την πραγματοποίηση απεργιών θα απαιτείται το 50% των οικονομικά τακτοποιημένων μελών των πρωτοβάθμιων σωματείων (σ.σ. επιχειρησιακά) από το 20% που ισχύει σήμερα. Σύμφωνα με κυβερνητικές δηλώσεις, αυτό το μέτρο μπορεί (προσχηματικά) να προτρέπει τους εργαζόμενους/ες να μαζικοποιήσουν τα σωματεία τους, αλλά δεν τρέφουμε καμιά αυταπάτη πως το κράτος και οι θεσμοί του ενδιαφέρονται για την αναγκαιότητα οργάνωσης και αντίστασης των εργαζομένων με συλλογικούς όρους. Γνωρίζοντας επίσης, πως λειτουργεί ο γραφειοκρατικός – εργοδοτικός συνδικαλισμός που αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους με όρους πελατειακούς ή/και κομματικούς, η παραπάνω τροπολογία αποτελεί μία ακόμη τροχοπέδη στην κήρυξη απεργιών βοηθώντας τους εργατοπατέρες που στο σήμερα καλούν απεργίες – εκτονώσεις, στο μέλλον να είναι σε θέση να προβάλλουν αυτό το νομοσχέδιο σαν άλλοθι για την μη κήρυξη απεργίας.

Ένας άλλος τομέας αυτού του νομοσχεδίου αφορά τα εργατικά ατυχήματα. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μεγάλη αύξηση εργατικών ατυχημάτων γενικά, αλλά και ειδικά στον κλάδο μας, που κυρίως αφορούν διανομείς φαγητού πολλά από τα οποία θανατηφόρα. Τώρα επιχειρείται να αποσαφηνιστεί πότε υπάρχει «δόλος του εργοδότη» όσον αφορά το ατύχημα. Ένα ακόμη μέτρο που χρησιμοποιεί το κράτος για να κάνει πλάτες στα αφεντικά για να γλυτώσουν την αποζημίωση που έχουν να καταβάλουν στους εργαζόμενους, ενώ δεν τηρούν τις περισσότερες φορές ούτε στο ελάχιστο τους κανόνες ασφαλείας και οι αρμόδιες επιθεωρήσεις εργασίας κάνουν τα στραβά μάτια, μην πραγματοποιώντας ελέγχους και μην επιβάλλοντας κυρώσεις. Γίνονται σαφείς λοιπόν οι προθέσεις του κράτους να υποβαθμίσει ακόμη περισσότερο την εργασία μας, την υγεία μας και τη ζωή μας εν τέλει, ψαλιδίζοντας ταυτόχρονα τα εναπομείναντα δικαιώματα και τις κοινωνικές αντιδράσεις. Όμως, όσοι αντεργατικοί νόμοι και να περάσουν, οι καθημερινοί μας αγώνες θα πληθαίνουν και θα δυναμώνουν, αποτρέποντας την εφαρμογή αυτών των μέτρων και την κοινωνική αποδοχή τους)

 

Το νόημα των δράσεων και πως διεκδικούμε:

Η ενεργή συμμετοχή μας στις κινητοποιήσεις της Δευτέρας δεν είναι απλά ο περίπατος μέσω πορείας στο κέντρο της πόλης αλλά το πολιτικό και ταξικό επίδικο ενάντια στη βάρβαρη καθημερινότητα που μας επιβάλλουν κράτος και κεφάλαιο. Επίσης, το γεγονός ότι τα περισσότερα καλέσματα προέρχονται από σωματεία βάσης και άλλα πρωτοβάθμια, μας καθιστά ακόμα πιο σαφές ότι ο γραφειοκρατικός συνδικαλισμός της ΓΣΕΕ σιγοντάρει στην υλοποίηση των κυβερνητικών μέτρων και λειτουργεί αντιπαραθετικά στη δημιουργία και ανάπτυξη του υγιούς συνδικαλισμού βάσης.

Πέρα από τη συγκεκριμένη μέρα είναι σημαντικός ο καθημερινός αγώνας στους χώρους της δουλείας, η συνάντηση – επικοινωνία με τους συναδέλφους μας για την υπεράσπιση των δικών μας ταξικών συμφερόντων, το σπάσιμο του κλίματος τρομοκρατίας από κράτος και αφεντικά και η ανάπτυξη σχέσεων αλληλεγγύης μεταξύ μας.

 

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ στις 18:30 στην ΚΑΜΑΡΑ

 

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕ ΜΑΣ ΧΑΡΙΣΤΗΚΕ, ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ

 

*Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών Εργαζομένων στον κλάδο του Επισιτισμού είναι σωματείο βάσης. Αυτό σημαίνει πως λειτουργεί με τακτικές γενικές συνελεύσεις, οι οποίες αναγνωρίζονται ως το μόνο όργανο λήψης αποφάσεων και στις οποίες συμμετέχουν όλοι ισότιμα και μακριά από τη λογική της ανάθεσης του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού, των αρχηγών και των ειδικών. Είναι ανοιχτό σε όλες/όλους τις/τους εργαζόμενες/ους του κλάδου, εκτός φυσικά από αφεντικά, υπεύθυνους, προϊστάμενους, φασίστες, σεξιστές, ομοφοβικούς και αυτούς που προσπαθούν να αντλήσουν ψήφους ή υπεραξία για το κομματικό τους μαγαζί.

 

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στον εκφοβισμό των αφεντικών,

 

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ σε όλους τους χώρους εργασίας,

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ μεταξύ των εργαζομένων.

 

 

Σωματείο Σερβιτόρων-Μαγείρων Κεντ. Μακεδονίας

(και λοιπών εργαζομένων στον κλάδου του επισιτισμού)

 

Επικοινωνία με το σωματείο:

τηλέφωνο: 6949745078
e-mail: swmateioservitorwn@yahoo.gr
http://ssmthess.espivblogs.net 

 

κειμενο 15.1.18

No Comments

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 12/01/18

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 12/1

 

Την Παρασκευή 12/1, καλείται απεργία από τα πρωτοβάθμια σωματεία και σωματεία βάσης εργαζομένων. Σε μια εποχή όπου τα εργασιακά δικαιώματα κατακερματίζονται και τα κεκτημένα συνεχώς αμφισβητούνται, η κυβέρνηση έρχεται να περάσει στα ψιλά γράμματα ένα πολυνομοσχέδιο το οποίο με τη σειρά του συντελεί στη συνέχεια του εργασιακού μεσαίωνα που βιώνουμε καθημερινά ως εργαζόμενες/οι. 

Συνθήκες στον κλάδο:

Οι συνθήκες στον κλάδο του επισιτισμού, όπως και στους περισσότερους κλάδους, είναι λίγο πολύ γνωστές σε όλους μας. Ένσημα από καθόλου έως στην καλύτερη μισά για να καλυφθεί το αφεντικό από το πρόστιμο για ανασφάλιστη εργασία, με αποτέλεσμα την δυσκολία συμπλήρωσης του απαραίτητου αριθμού για την ασφάλιση μας (για ταμείο ανεργίας, βιβλιάριο υγείας, σύνταξη κλπ). Στα χρόνια της κρίσης βλέπουμε τους μισθούς συνεχώς να μειώνονται στο όνομα της εθνικής ανάπτυξης και σωτηρίας αλλά ουσιαστικά να συμβαίνει για την διατήρηση ή/και την αύξηση της κερδοφορίας των αφεντικών. Δώρα και επιδόματα επίσης δεν καταβάλλονται ή καταβάλλεται ένα μικρό μέρος από αυτά.  Ήδη πριν την κρίση αλλά και μετά το ξέσπασμά της, είναι γεγονός  τα ελαστικά ωράρια, τα πολλαπλά πόστα, οι υπερωρίες πολλές φορές απλήρωτες, ο συνεχής κίνδυνος της απόλυσης και η εντατικοποίηση της δουλειάς μας. Ακόμα για την μείωση του κόστους παραγωγής τα αφεντικά δίνουν ελάχιστα για την ασφάλεια των εργαζομένων με ελλιπή μέτρα ασφάλειας στους χώρους εργασίας ή ακόμα με τη μετάβαση τους κόστους της ασφάλειας στους ίδιους τους εργαζομένους. Έτσι για παράδειγμα οι συνάδελφοί μας διανομείς φαγητού επιβαρύνονται με δικά τους έξοδα για τον εξοπλισμό των οχημάτων, βενζίνες κλπ. Οπότε η πίεση για να πάει η παραγγελία στην ώρα της μαζί με τον ελλιπή εξοπλισμό οδηγούν τους συναδέλφους μας σε εργατικά ατυχήματα με αποτέλεσμα τραυματίες ή/και νεκρούς. Ειδικότερα μετράμε ήδη αρκετούς θανάτους εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού σε διάστημα λίγων μηνών. Κι ο κατάλογος για το 2017 μόνο, είναι ακόμη μεγαλύτερος αν συμπεριλάβουμε κι άλλους κλάδους εργασίας (ΔΕΗ, καθαριότητα δήμων).

Νομοσχέδιο για απεργίες – εργατικά ατυχήματα

Η συγκεκριμένη απεργία έρχεται να ανταπαντήσει στις αλλαγές που θέλει να προωθήσει η κυβέρνηση στον εργασιακό τομέα ,που είχαν αναβληθεί το προηγούμενο χρονικό διάστημα. Πιο συγκεκριμένα, επιχειρείται να περάσει νομοσχέδιο, σύμφωνα με το οποίο για την πραγματοποίηση απεργιών θα απαιτείται το 50% των οικονομικά τακτοποιημένων μελών των πρωτοβάθμιων σωματείων (σ.σ. επιχειρησιακά) από το 20% που ισχύει σήμερα. Σύμφωνα με κυβερνητικές δηλώσεις, αυτό το μέτρο μπορεί (προσχηματικά) να προτρέπει τους εργαζόμενους/ες να μαζικοποιήσουν τα σωματεία τους, αλλά δεν τρέφουμε καμιά αυταπάτη πως το κράτος και οι θεσμοί του ενδιαφέρονται για την αναγκαιότητα οργάνωσης και αντίστασης των εργαζομένων με συλλογικούς όρους. Γνωρίζοντας επίσης, πως λειτουργεί ο γραφειοκρατικός – εργοδοτικός συνδικαλισμός που αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους με όρους πελατειακούς ή/και κομματικούς, η παραπάνω τροπολογία αποτελεί μία ακόμη τροχοπέδη στην κήρυξη απεργιών βοηθώντας τους εργατοπατέρες που στο σήμερα καλούν απεργίες – εκτονώσεις, στο μέλλον να είναι σε θέση να προβάλλουν αυτό το νομοσχέδιο σαν άλλοθι για την μη κήρυξη απεργίας.

Ένας άλλος τομέας αυτού του νομοσχεδίου αφορά τα εργατικά ατυχήματα. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μεγάλη αύξηση εργατικών ατυχημάτων γενικά, αλλά και ειδικά στον κλάδο μας, που κυρίως αφορούν διανομείς φαγητού πολλά από τα οποία θανατηφόρα. Τώρα επιχειρείται να αποσαφηνιστεί πότε υπάρχει “δόλος του εργοδότη” όσον αφορά το ατύχημα. Ένα ακόμη μέτρο που χρησιμοποιεί το κράτος για να κάνει πλάτες στα αφεντικά για να γλυτώσουν την αποζημίωση που έχουν να καταβάλουν στους εργαζόμενους, ενώ δεν τηρούν τις περισσότερες φορές ούτε στο ελάχιστο τους κανόνες ασφαλείας και οι αρμόδιες επιθεωρήσεις εργασίας κάνουν τα στραβά μάτια, μην πραγματοποιώντας ελέγχους και μην επιβάλλοντας κυρώσεις. Γίνονται σαφείς λοιπόν οι προθέσεις του κράτους να υποβαθμίσει ακόμη περισσότερο την εργασία μας, την υγεία μας και τη ζωή μας εν τέλει, ψαλιδίζοντας ταυτόχρονα τα εναπομείναντα δικαιώματα και τις κοινωνικές αντιδράσεις. Όμως, όσοι αντεργατικοί νόμοι και να περάσουν, οι καθημερινοί μας αγώνες θα πληθαίνουν και θα δυναμώνουν, αποτρέποντας την εφαρμογή αυτών των μέτρων και την κοινωνική αποδοχή τους)

Το νόημα της απεργίας και πως διεκδικούμε:

Δεν έχουμε αυταπάτες ότι μια 24ωρη απεργία θα αποτελέσει σοβαρό μοχλό πίεσης στην κυβέρνηση για να καταψηφιστούν τα μέτρα αλλά είναι μια αφορμή για να της δώσουμε ένα άλλο νόημα από αυτό της απεργίας «πυροτέχνημα» και να συναντηθούμε με τους συναδέλφους μας. Η ενεργή συμμετοχή μας στις κινητοποιήσεις την  ημέρα της απεργίας δεν είναι απλά ο περίπατος μέσω  πορείας στο κέντρο της πόλης αλλά το πολίτικο και ταξικό επίδικο ενάντια στη βάρβαρη καθημερινότητα που μας επιβάλλουν  κράτος και  κεφάλαιο. Επίσης, το γεγονός ότι το κάλεσμα προέρχεται από σωματεία βάσης η πρωτοβάθμια, μας καθιστά ακόμα πιο σαφές ότι ο γραφειοκρατικός συνδικαλισμός της ΓΣΕΕ σιγοντάρει στην υλοποίηση των κυβερνητικών μέτρων και  λειτουργεί αντιπαραθετικά στη δημιουργία και ανάπτυξη του υγιειούς συνδικαλισμού βάσης.

Πέρα από την ημέρα της απεργίας είναι σημαντικός ο καθημερινός αγώνας στους χώρους της δουλείας, η συνάντηση – επικοινωνία με τους συναδέλφους μας για την υπεράσπιση των δικών μας ταξικών συμφερόντων, το σπάσιμο του κλίματος τρομοκρατίας από κράτος και αφεντικά και η ανάπτυξη σχέσεων αλληλεγγύης μεταξύ μας.

 

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕ ΜΑΣ ΧΑΡΙΣΤΗΚΕ,

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ

Συγκέντρωση – πορεία στις 12:00 ΚΑΜΑΡΑ

 

 

*Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών Εργαζομένων στον κλάδο του Επισιτισμού είναι σωματείο βάσης. Αυτό σημαίνει πως λειτουργεί με τακτικές γενικές συνελεύσεις, οι οποίες αναγνωρίζονται ως το μόνο όργανο λήψης αποφάσεων και στις οποίες συμμετέχουν όλοι ισότιμα και μακριά από τη λογική της ανάθεσης του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού, των αρχηγών και των ειδικών. Είναι ανοιχτό σε όλες/όλους τις/τους εργαζόμενες/ους του κλάδου, εκτός φυσικά από αφεντικά, υπεύθυνους, προϊστάμενους, φασίστες, σεξιστές, ομοφοβικούς και αυτούς που προσπαθούν να αντλήσουν ψήφους ή υπεραξία για το κομματικό τους μαγαζί.

 

 ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στον εκφοβισμό των αφεντικών,

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ σε όλους τους χώρους εργασίας,

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ μεταξύ των εργαζομένων.

 Σωματείο Σερβιτόρων-Μαγείρων Κεντ. Μακεδονιας (και λοιπών εργαζομένων στον κλάδου του επισιτισμού)

e-mail: swmateioservitorwn@yahoo.gr                                           Site:  http://ssmthess.espivblogs.net

 

No Comments

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 14/12/17

ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 14/12

 

 

14 Δεκέμβρη 2017, άλλη μια μέρα γενικής απεργίας, ανακηρυγμένη από τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ. Τι σημαίνει, όμως, για μας, σαν εργαζόμενους/εργαζόμενες, μια γενική απεργία και μάλιστα στην ισχύουσα πολιτική συγκυρία, όπου τα όποια εργασιακά κεκτημένα πάνε περίπατο;

 

Συνθήκες στον κλάδο:

Οι συνθήκες στον κλάδο του επισιτισμού, όπως και στους περισσότερους κλάδους, είναι λίγο πολύ γνωστές σε όλους μας. Ένσημα από καθόλου έως στην καλύτερη μισά για να καλυφθεί το αφεντικό από το πρόστιμο για ανασφάλιστη εργασία, με αποτέλεσμα την δυσκολία συμπλήρωσης του απαραίτητου αριθμού για την ασφάλιση μας (για ταμείο ανεργίας, βιβλιάριο υγείας, σύνταξη κλπ). Στα χρόνια της κρίσης βλέπουμε τους μισθούς συνεχώς να μειώνονται στο όνομα της εθνικής ανάπτυξης και σωτηρίας αλλά ουσιαστικά να συμβαίνει για την διατήρηση ή/και την αύξηση της κερδοφορίας των αφεντικών. Δώρα και επιδόματα επίσης δεν καταβάλονται ή καταβάλεται ένα μικρό μέρος από αυτά.  Ήδη πριν την κρίση αλλά και μετά το ξέσπασμά της, είναι γεγονός  τα ελαστικά ωράρια, τα πολλαπλά πόστα, οι υπερωρίες πολλές φορές απλήρωτες, ο συνεχής κίνδυνος της απόλυσης και η εντατικοποίηση της δουλειάς μας. Ακόμα για την μείωση του κόστους παραγωγής τα αφεντικά δίνουν ελάχιστα για την ασφάλεια των εργαζομένων με ελλιπή μέτρα ασφάλειας στους χώρους εργασίας ή ακόμα με τη μετάβαση τους κόστους της ασφάλειας στους ίδιους τους εργαζομένους. Έτσι για παράδειγμα οι συνάδελφοί μας διανομείς φαγητού επιβαρύνονται με δικά τους έξοδα για τον εξοπλισμό των οχημάτων, βενζίνες κλπ. Οπότε η πίεση για να πάει η παραγγελία στην ώρα της μαζί με τον ελλιπή εξοπλισμό οδηγούν τους συναδέλφους μας σε εργατικά ατυχήματα με αποτέλεσμα τραυματίες ή/και νεκρούς. Ειδικότερα μετράμε ήδη αρκετούς θανάτους εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού σε διάστημα λίγων μηνών. Κι ο κατάλογος για το 2017 μόνο, είναι ακόμη μεγαλύτερος αν συμπεριλάβουμε κι άλλους κλάδους εργασίας (ΔΕΗ, καθαριότητα δήμων)

Νομοσχέδιο για απεργίες – εργατικά ατυχήματα

Η συγκεκριμένη απεργία συμπίπτει και με τις αλλαγές που θέλει να προωθήσει η κυβέρνηση στον εργασιακό τομέα, έστω και αν την τελευταία στιγμή η ψήφισή τους αναβλήθηκε για το επόμενο χρονικό διάστημα. Πιο συγκεκριμένα, επιχειρείται να περάσει νομοσχέδιο, σύμφωνα με το οποίο για την πραγματοποίηση απεργιών θα απαιτείται το 50% των οικονομικά τακτοποιημένων μελών των πρωτοβάθμιων σωματείων (σ.σ. επιχειρησιακά) από το 20% που ισχύει σήμερα. Σύμφωνα με κυβερνητικές δηλώσεις, αυτό το μέτρο μπορεί (προσχηματικά) να προτρέπει τους εργαζόμενους/ες να μαζικοποιήσουν τα σωματεία τους, αλλά δεν τρέφουμε καμιά αυταπάτη πως το κράτος και οι θεσμοί του ενδιαφέρονται για την αναγκαιότητα οργάνωσης και αντίστασης των εργαζομένων με συλλογικούς όρους. Γνωρίζοντας επίσης, πως λειτουργεί ο γραφειοκρατικός – εργοδοτικός συνδικαλισμός που αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους με όρους πελατειακούς ή/και κομματικούς, η παραπάνω τροπολογία αποτελεί μία ακόμη τροχοπέδη στην κήρυξη απεργιών βοηθώντας τους εργατοπατέρες που στο σήμερα καλούν απεργίες – εκτονώσεις, στο μέλλον να είναι σε θέση να προβάλλουν αυτό το νομοσχέδιο σαν άλλοθι για την μη κήρυξη απεργίας.

Ένας άλλος τομέας αυτού του νομοσχεδίου αφορά τα εργατικά ατυχήματα. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μεγάλη αύξηση εργατικών ατυχημάτων γενικά, αλλά και ειδικά στον κλάδο μας, που κυρίως αφορούν διανομείς φαγητού πολλά από τα οποία θανατηφόρα. Τώρα επιχειρείται να αποσαφηνιστεί πότε υπάρχει “δόλος του εργοδότη” όσον αφορά το ατύχημα. Ένα ακόμη μέτρο που χρησιμοποιεί το κράτος για να κάνει πλάτες στα αφεντικά για να γλυτώσουν την αποζημίωση που έχουν να καταβάλουν στους εργαζόμενους, ενώ δεν τηρούν τις περισσότερες φορές ούτε στο ελάχιστο τους κανόνες ασφαλείας και οι αρμόδιες επιθεωρήσεις εργασίας κάνουν τα στραβά μάτια, μην πραγματοποιώντας ελέγχους και μην επιβάλλοντας κυρώσεις. Γίνονται σαφείς λοιπόν οι προθέσεις του κράτους να υποβαθμίσει ακόμη περισσότερο την εργασία μας, την υγεία μας και τη ζωή μας εν τέλει, ψαλιδίζοντας ταυτόχρονα τα εναπομείναντα δικαιώματα και τις κοινωνικές αντιδράσεις. Όμως, όσοι αντεργατικοί νόμοι και να περάσουν, οι καθημερινοί μας αγώνες θα πληθαίνουν και θα δυναμώνουν, αποτρέποντας την εφαρμογή αυτών των μέτρων και την κοινωνική αποδοχή τους)

Το νόημα της απεργίας και πως διεκδικούμε:

Σίγουρα η κήρυξη της 24ωρης απεργίας ως απάντηση από την γραφειο-κρατική ΓΣΕΕ κάθε άλλο παρά απάντηση αποτελεί και  κηρύσσεται για να λειτούργει ως αποσυμπίεση της δυσφορίας απέναντι στα μέτρα αλλά και απαξίωσης της απεργίας ως όπλο διεκδίκησής μας. Δεν έχουμε αυταπάτες ότι μια 24ωρη απεργία θα αποτελέσει σοβαρό μοχλό πίεσης στην κυβέρνηση για να καταψηφιστούν τα μέτρα αλλά για μας είναι μια αφορμή για να της δώσουμε ένα άλλο νόημα από αυτό της απεργίας «πυροτέχνημα» και να συναντηθούμε με τους συναδέλφους μας, είτε κατάφεραν να απεργήσουν είτε όχι.

Για μας, η ενεργός συμμετοχή μας στις κινητοποιήσεις την απεργίας δεν είναι απλά ο περίπατος μέσω της πορείας στο κέντρο της πόλης αλλά η προσπάθεια μας για το σπάσιμο της κανονικότητας στην καθημερινότητα, μέσω του μπλοκαρίσματος της παραγωγής και της κατανάλωσης.

Πέρα από την ημέρα της απεργίας είναι σημαντικός ο καθημερινός αγώνας στους χώρους της δουλείας, η συνάντηση – επικοινωνία με τους συναδέλφους μας για την υπεράσπιση των δικών μας ταξικών συμφερόντων, το σπάσιμο του κλίματος τρομοκρατίας από κράτος και αφεντικά και η ανάπτυξη σχέσεων αλληλεγγύης μεταξύ μας.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΟΥΤΕ ΕΡΓΑΖΌΜΕΝΟΙ – ΟΥΤΕ ΠΕΛΑΤΕΣ

 

Συγκέντρωση – πορεία στις 10:30 Kαμάρα

META THN ΠΟΡΕΙΑ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗ ΣΑΡΑΦΙΑΝΟΣ

*Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών Εργαζομένων στον κλάδο του Επισιτισμού είναι σωματείο βάσης. Αυτό σημαίνει πως λειτουργεί με τακτικές γενικές συνελεύσεις, οι οποίες αναγνωρίζονται ως το μόνο όργανο λήψης αποφάσεων και στις οποίες συμμετέχουν όλοι ισότιμα και μακριά από τη λογική της ανάθεσης του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού, των αρχηγών και των ειδικών. Είναι ανοιχτό σε όλες/όλους τις/τους εργαζόμενες/ους του κλάδου, εκτός φυσικά από αφεντικά, υπεύθυνους, προϊστάμενους, φασίστες, σεξιστές, ομοφοβικούς και αυτούς που προσπαθούν να αντλήσουν ψήφους ή υπεραξία για το κομματικό τους μαγαζί.

 

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στον εκφοβισμό των αφεντικών,

 

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ σε όλους τους χώρους εργασίας,

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ μεταξύ των εργαζομένων.

 

Σωματείο Σερβιτόρων-Μαγείρων Κεντ. Μακεδονιας (και λοιπών εργαζομένων στον κλάδου του επισιτισμού)

 

Επικοινωνία με το σωματείο:

τηλέφωνο: 6949745078

e-mail: swmateioservitorwn@yahoo.gr

Site:  http://ssmthess.espivblogs.net

No Comments

Κείμενο κάλεσμα στην γενική απεργία της 17/5

Κείμενο κάλεσμα στην γενική απεργία της 17/5

 

Συνθήκες στον κλάδο:

Οι συνθήκες στον κλάδο του επισιτισμού, όπως και σε πολλούς άλλους κλάδους, είναι λίγο πολύ γνωστές σε όλους εμάς τους εργαζόμενους που τις βιώνουμε καθημερινά. Ένσημα από καθόλου έως στην καλύτερη μισά για να καλυφθεί το αφεντικό από το πρόστιμο για ανασφάλιστη εργασία, με αποτέλεσμα την δυσκολία συμπλήρωσης του απαραίτητου αριθμού για την ασφάλιση μας (για ταμείο ανεργίας, βιβλιάριο υγείας, σύνταξη κλπ). Στα χρόνια της κρίσης οι μισθοί συνεχώς να μειώνονται στο όνομα της ανάπτυξης της χώρας και της εθνικής σωτηρίας αλλά ουσιαστικά να συμβαίνει για την διατήρηση ή/και την αύξηση της κερδοφορίας των αφεντικών. Δώρα και επιδόματα επίσης να μην τα παίρνουμε ή να παίρνουμε ένα μικρό μέρος από αυτά. Και κλασσικά κάτι που συμβαίνει πριν και μετά την κρίση είναι τα ελαστικά ωράρια, τα πολλαπλά πόστα, οι υπερωρίες πολλές φορές απλήρωτες, ο συνεχής κίνδυνος της απόλυσης και η εντατικοποίηση της δουλειάς μας. Ακόμα για την μείωση του κόστους παραγωγής τα αφεντικά δίνουν ελάχιστα για την ασφάλεια των εργαζομένων με ελλιπή μέτρα ασφάλειας στους χώρους εργασίας ή ακόμα με τη μετάβαση τους κόστους της ασφάλειας στους ίδιους τους εργαζομένους. Έτσι για παράδειγμα οι συνάδελφοί μας διανομείς φαγητού επιβαρύνονται με δικά τους έξοδα για τον εξοπλισμό των οχημάτων, βενζίνες κλπ.  Οπότε η πίεση για να πάει η παραγγελία στην ώρα της μαζί με τον ελλιπή εξοπλισμό οδηγούν τους συναδέλφους μας σε εργατικά ατυχήματα με αποτέλεσμα τραυματίες ή/και νεκρούς όπως για παράδειγμα το νεκρό διανομέα στα καφέ mikel.

 

Το καινούριο πολυνομοσχέδιο:

           Την Τετάρτη 17/5 κατατίθεται και την Πέμπτη 18/5 ψηφίζεται στη βουλή το καινούριο πολυνομοσχέδιο που φέρνει η κυβέρνηση. Περιλαμβάνει επιπλέον μείωση του αφορολόγητου από τα 8.636 ευρώ που είναι τώρα στα 5.682 ευρώ, περικοπές επιδομάτων ανεργίας, φτώχειας, τέκνων, θέρμανσης, φυσικών καταστροφών κ.α., μείωση των συντάξεων έως και 18%. Ακόμα απελευθερώνει τις ομαδικές απολύσεις στις μεγάλες επιχειρήσεις και παράλληλα εφαρμόζεται περαιτέρω γενίκευση της ευέλικτης μορφής απασχόλησης. Επίσης μέσα από διάφορες διατάξεις δυσκολεύει την προκήρυξη απεργιών, με δικαίωμα ανταπεργίας («lock out») από τους εργοδότες αλλά και επιτίθεται στην συνδικαλιστική δράση, όπου διευρύνει τους λόγους όπου μία επιχείρηση μπορεί να απολύσει συνδικαλιστές. Με διάφορα τεχνάσματα, για να μειώσουν πλασματικά τους δείκτες ανεργίας, θα διαγράφονται μαζικά άνεργοι από τις λίστες του ΟΑΕΔ εισάγοντας το μέτρο να αποδεικνύεις συνεχώς ότι ψάχνεις για δουλειά κ.α.   Ανοίγουν τα καταστήματα για τουλάχιστον 30 Κυριακές το χρόνο και ανοίγεται ο δρόμος για περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας (ΔΕΗ, ΕΥΑΘ – ΕΥΔΑΠ, παλιό αεροδρόμιο «ελληνικό»  κ.α.)

Η κυβέρνηση έρχεται να απαντήσει στα παραπάνω κ.α. μέτρα με «αντίμετρα» που και καλά θα απαλύνουν τις συνέπειες των μέτρων που αυτή περνάει εφόσον και αν βέβαια «πιάσει» τους στόχους για πρωτογενές πλεόνασμα μεγαλύτερου του 3,5% το οποίο έτσι κι αλλιώς αν το επιτύχει θα γίνει εις βάρος μας.

 

Πως βλέπουμε τις αλλαγές αυτές:

Αρχικά εντάσσονται στην ολοένα και περισσότερη υποτίμηση της εργασίας μας. Κάποιες από τις αλλαγές αυτές που έρχονται μπορεί να φαίνεται ότι δεν μας επηρεάζουν άμεσα μιας και πολλά από αυτά που καταργούνται ίσως να μην τα παίρναμε ποτέ (επιδόματα κλπ) αλλά είχαμε τουλάχιστον την δυνατότητα να τα διεκδικήσουμε μέσα από αγώνες ή/και καταγγελίες σε θεσμικούς φορείς αφού θεωρούνταν νόμιμα και κατοχυρωμένα δεδουλευμένα μας. Η συρρίκνωση των εργασιακών μας κεκτημένων μαζί με τα προαναφερθέντα εμπόδια για συνδικαλιστική δράση δυσχεραίνουν περισσότερο τους αγώνες της τάξης μας. Επίσης σε δεύτερη φάση μετακυλύει σε μας το κόστος των καθημερινών μας αναγκών όπως την περίθαλψη με μέτρα όπως την κατάργηση της έκπτωσης του φόρου για ιατρικές δαπάνες ή την αύξηση του κόστους στο ηλεκτρικό ρεύμα μέσω της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ.

Για μας όποιο προσωπείο και να έχει η κυβέρνηση είτε αριστερό είτε δεξιό δεν παύει να έχει τον ίδιο ρόλο δηλαδή την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των από τα πάνω. Αν ποτέ εξυπηρέτησε τα δικά μας συμφέροντα δεν μας την χάρισε ως καλό κράτος, αλλά έγινε λόγω των σκληρών αγώνων και διεκδικήσεων των εργαζομένων αναγκάζοντας κράτος και κεφάλαιο να αναδιπλωθεί. Έτσι με την μορφή «κράτους πρόνοιας» προσπάθησε να αμβλύνει τις αντιστάσεις των εργαζομένων προσφέροντας προς αυτούς κάποιες απ’ τις διεκδικήσεις τους (8ωρο, πρόσβαση στην περίθαλψη, στην τριτοβάθμια εκπαίδευση κλπ) και προσπαθώντας παράλληλα να ενσωματώσει κάποιες από αυτές (βλ. συνδικαλιστικά όργανα).

 

Το νόημα της απεργίας και πως διεκδικούμε:

Σίγουρα η κήρυξη της 24ωρης απεργίας ως απάντηση από την γραφειο-κρατική ΓΣΕΕ κάθε άλλο παρά απάντηση αποτελεί. Περισσότερο για τα μάτια του κόσμου κηρύσσεται και λειτούργει ως αποσυμπίεση της αντίδρασης απέναντι στα μέτρα αλλά και απαξίωσης της απεργίας ως όπλο διεκδίκησής μας. Δεν έχουμε αυταπάτες ότι μια 24ωρη απεργία θα αποτελέσει σοβαρό μοχλό πίεσης στην κυβέρνηση για να καταψηφιστούν τα μέτρα αλλά για μας είναι μια αφορμή για να της δώσουμε ένα άλλο νόημα από αυτό της απεργίας «πυροτέχνημα» και να συναντηθούμε με τους συναδέλφους μας, είτε κατάφεραν να απεργήσουν είτε όχι.

Όπως αναφέρουμε και πιο πάνω για μας η ενεργός συμμετοχή μας στις κινητοποιήσεις την απεργίας δεν είναι απλά ο περίπατος μέσω της πορείας στο κέντρο της πόλης αλλά η προσπάθεια μας για το σπάσιμο της κανονικότητας στην καθημερινότητα, μέσω του μπλοκαρίσματος της παραγωγής και της κατανάλωσης.

Για μας πέρα από την ημέρα της απεργίας είναι σημαντικός ο καθημερινός αγώνας στους χώρους της δουλείας, η συνάντηση – συζήτηση με τους συναδέλφους μας για την υπεράσπιση των δικών μας ταξικών συμφερόντων, το σπάσιμο του κλίματος τρομοκρατίας από κράτος και αφεντικά και η καλλιέργεια του κλίματος της αλληλεγγύης μεταξύ μας.

 

 

 

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΣΤΙΣ 17/5/17

 

ΟΥΤΕ ΕΡΓΑΖΌΜΕΝΟΙ – ΟΥΤΕ ΠΕΛΑΤΕΣ

 

Συγκέντρωση – πορεία στις 10:00 καμάρα

 

 

*Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών Εργαζομένων στον κλάδο του Επισιτισμού είναι σωματείο βάσης. Αυτό σημαίνει πως λειτουργεί με τακτικές γενικές συνελεύσεις, οι οποίες αναγνωρίζονται ως το μόνο όργανο λήψης αποφάσεων και στις οποίες συμμετέχουν όλοι ισότιμα και μακριά από τη λογική της ανάθεσης του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού, των αρχηγών και των ειδικών. Είναι ανοιχτό σε όλες/όλους τις/τους εργαζόμενες/ους του κλάδου, εκτός φυσικά από αφεντικά, υπεύθυνους, προϊστάμενους, φασίστες, σεξιστές, ομοφοβικούς  και αυτούς που προσπαθούν να αντλήσουν ψήφους ή υπεραξία για το κομματικό τους μαγαζί.

 

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στον εκφοβισμό των αφεντικών, 

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ σε όλους τους χώρους εργασίας,

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ  μεταξύ των εργαζομένων.

 

 

Σωματείο Σερβιτόρων-Μαγείρων Θεσσαλονίκης
(και λοιπών εργαζομένων στον κλάδου του επισιτισμού)

 

Επικοινωνία με το σωματείο:

τηλέφωνο: 6949745078
e-mail: swmateioservitorwn@yahoo.gr
http://ssmthess.espivblogs.net 

 

απεργια 17.5

 

 

 
 

 

 

 

 

 

No Comments

Χρονολόγιο δράσεων απεργίας 8/12/16

Ως Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας  συμμετείχαμε στην 24ωρη απεργία της 8/12/16. Τις προηγούμενες μέρες προπαγανδίσαμε την απεργία σε συναδέλφους εργαζόμενους σε περιοχές με δεκάδες μαγαζιά στην Θεσσαλονίκη  με κείμενο που αναφέρονταν στην απεργία  (κείμενο)  και με αφίσα σε περιοχές που βρίσκονται οι χώροι εργασίας μας.

 

Κατά την διάρκεια της απεργιακής συγκέντρωσης  στην καμάρα μοιράσαμε  στους εργαζομένους του επισιτισμού που εργάζονταν εκείνη την ώρα, όπως  και  στην ευρύτερη περιοχή της Ροτόντας και της Ναβαρίνου αλλά και στους απεργούς ότι είναι ημέρα απεργίας σήμερα και ότι η θέση μας είναι στο δρόμο σήμερα για να διεκδικήσουμε καλύτερες συνθήκες εργασίας  με αφορμή ακόμη και αυτές τις άκαπνες απεργίες που κηρύττει η ΓΣΕΕ. Στους απεργούς- πελάτες θυμίζουμε ότι εκείνη την μέρα δεν καταναλώνουμε,  αναγκάζοντας τους συνάδελφους μας που δουλεύουν εξαιτίας των εκβιασμών των αφεντικών, ούτε πριν αλλά ούτε και μετά το τέλος της πορείας. Απεργία δεν σημαίνει μόνο διαδηλώνω αλλά μπλοκάρω και την παραγωγή με όποιον τρόπο, ένας εκ τον οποίων είναι και η αποχή από την κατανάλωση εκείνη την μέρα.

 

Συμμετείχαμε στη πορεία με διακριτό μπλοκ, με κεντρικό σύνθημα στο πανό  ΜΕ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΕΣ ΕΡΓΑΤΩΝ ΣΠΑΜΕ ΤΟΝ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ,μοιράζοντας  παράλληλα το απεργιακό κείμενο  και  φωνάζοντας συνθήματα, ακολουθώντας το δρομολόγιο της ανεξάρτητης ταξικής πορεία μαζί με το μπλοκ των εργατών της ΒΙΟΜΕ, του σωματείου βάσης εργαζομένων στον χώρο της ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας, του καραβανιού αλληλεγγύης, της επιτροπής αγώνα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στις σκουριές της Χαλκιδικής και πολιτικών συλλογικοτήτων της πόλης.

 

Η πορεία κατέληξε καμάρα  όπου πραγματοποιήθηκε παρέμβαση από το σωματείο και τα υπόλοιπα μπλοκ της πορείας  στην  επιχείρηση “Metro crepe station” όπου 5 ντελιβεράδες, κάποιοι μέλη του σωματείου, βρίσκονται σε εργατικό αγώνα  ζητώντας τα δεδουλευμένα τους και ένσημα.

 

Μέτα την παρέμβαση  πραγματοποιήθηκε  απεργιακή κουζίνα με ζωντανή ρεμπέτικη μουσική στο στέκι στη μόδι για την οικονομική ενίσχυση του σωματείου με την συμμετοχή  αρκετού κόσμου.

 

Το απόγευμα πραγματοποιήθηκε παρέμβαση και μοίρασμα κείμενου για την υπεράσπιση της κυριακάτικης αργίας μαζί με τον «συντονισμό ενάντια στην κυριακάτικη αργία και στα απελευθερωμένα ωράρια» στους εργαζόμενους στα εμπορικά καταστήματα στην  τσιμισκή και στο κέντρο της πόλης  ενόψει της διαδήλωσης  την Κυριακή 11.12 που τα καταστήματα θα είναι ανοικτά .

 

, , , , , , , ,

No Comments

Κείμενο καλέσματος στην απεργία την πέμπτη 8.12

ΜΕ ΟΡΓΑΝΩΣΗ & ΑΓΩΝΕΣ ΕΡΓΑΤΩΝ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟΝ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

 

Άλλη μια χρονιά που μας έφερε αντιμέτωπους με πολιτικές ακραίας λιτότητας και υποτίμησης της εργασίας και των ζωών μας μας πλησιάζει προς το τέλος της και, σχεδόν εθιμοτυπικά πλέον, κηρύσσεται 24ωρη πανελλαδική απεργία από τη γραφειο-κρατική ΓΣΕΕ. Μια απεργία που ενορχηστρώνεται από επαγγελματίες συνδικαλιστές, με σκοπό να εκτονώσει τη συσσωρευμένη οργή της τάξης μας και να επισφραγίσει έναν ακόμα κύκλο ολομέτωπης επίθεσης από αφεντικά και κράτος.

Η αυτοαποκαλούμενη αριστερή κυβέρνηση, συνεχίζοντας το έργο των προκατόχων της, όχι μόνο διατηρεί τους μισθούς στα πλέον εξευτελιστικά επίπεδα, αλλά αποβλέπει στην περαιτέρω μείωση του κατώτατου μισθού -ανάλογου πλέον της εργασιακής εμπειρίας του καθενός- που διασπά τους εργαζόμενους σε παλιούς και νέους (παρότι βέβαια η εκμετάλλευση παραμένει ίδια για όλους). Την ίδια στιγμή μειώνονται ή καταργούνται επιδόματα, δώρα -13ος και 14ος μισθός- και ένσημα και η θεμελίωση σύνταξης μοιάζει με άπιαστο όνειρο, ενώ, όσοι ήδη την εισπράττουν, τη βλέπουν μέρα με τη μέρα να συρρικνώνεται μαζί με όλα τα υπόλοιπα. Σε αυτά έρχονται να προστεθούν -με πρόφαση τις ευρωπαϊκές πιέσεις και διαπραγματεύσεις- η κατάργηση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων, η απελευθέρωση των απολύσεων και ο περιορισμός των εναπομείναντων συνδικαλιστικών ελευθεριών, παράλληλα με τη θέσπιση της ανταπεργίας (lock out) των αφεντικών.

Όσον αφορά συγκεκριμένα τον κλάδο μας, είναι προφανές ότι δε χρειαζόταν το ξέσπασμα και βάθεμα της κρίσης προκειμένου να βιώσουμε τη μαύρη, ανασφάλιστη ή ημι-ανασφάλιστη και επισφαλή εργασία, την πτώση των μεροκάματων, την εξευτελιστική εκμετάλλευση μας από τα αφεντικά, την τρομοκρατική απειλή της απόλυσης ειδικά όσων αντιστέκονται στους χώρους εργασίας. Τόσα χρόνια ήταν κοινό μυστικό, ενώ άλλο τόσο κοινή ήταν και εξακολουθεί να είναι η άγνοια πολλών εργαζομένων στον κλάδο όσον αφορά τα «αυτονόητα» μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

Σήμερα λοιπόν που τα παραπάνω φαινόμενα είναι πιο έκδηλα από ποτέ, που το οχτάωρο έχει πάψει να είναι αυτονόητο, που τα ωράρια και η δουλειά μας ελαστικοποιούνται παράλληλα με το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές και οι διεκδικήσεις μας διώκονται από εργοδοσίες και κρατικούς μηχανισμούς, επιλέγουμε να κατεβούμε στο δρόμο γιατί πιστεύουμε ότι  οι απεργίες είναι μια αφορμή να συναντηθούμε με συναδέλφους έξω από τους εργασιακούς χώρους αλλοτρίωσης και εκμετάλλευσης, να μοιραστούμε βιώματα και εμπειρίες και να οργανωθούμε ταξικά ώστε να υπερασπιστούμε τα εργατικά μας συμφέροντα.

Αντιλαμβανόμαστε ότι η απεργία είναι η κατάληξη μιας μακράς και χρονοβόρας διαδικασίας αγωνιστικών και συχνά βίαιων κινητοποιήσεων της εργατικής τάξης ενάντια στα αφεντικά και τα τσιράκια τους και γι’ αυτό στις απεργίες συμμετέχουμε συλλογικά, ξεπερνώντας διαχωρισμούς με βάση το πόστο, το φύλο και την καταγωγή που επιβάλλονται από τα αφεντικά μας και προτάσσοντας την αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων (ανεξαρτήτως κλάδου), απεργών ή μη. Επιθυμούμε να ξαναδώσουμε στην απεργία το πραγματικό της νόημα, όχι μόνο με το μπλοκάρισμα της παραγωγής (μέσω της αποχής από τη δουλειά), αλλά και με το μπλοκάρισμα της κατανάλωσης την ημέρα αυτή, εκφράζοντας και έμπρακτα τη στήριξή μας σε όσους δεν μπορούν να απεργήσουν.

Στεκόμαστε απέναντι στο συνδικαλισμό τύπου ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΠΑΜΕ, θεωρώντας ότι οι εργατικοί αγώνες ξεκινούν από εμάς τους ίδιους τους εργαζόμενους και όχι από αντιπροσώπους που συνήθως συμβάλλουν στην αφομοίωση των διεκδικήσεων μας. Στα πλαίσια αυτά, έχουμε επιλέξει να συμμετέχουμε στο Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας. Πρόκειται για σωματείο βάσης, που σημαίνει ότι λειτουργεί με τακτικές γενικές συνελεύσεις, οι οποίες αναγνωρίζονται ως το μόνο όργανο λήψης αποφάσεων και στις οποίες συμμετέχουν όλοι ισότιμα, αντιεραρχικά, και μακριά από τη λογική της ανάθεσης. Είναι ανοιχτό σε όλους τους εργαζόμενους του κλάδου, εκτός φυσικά από αφεντικά, προϊστάμενους, φασίστες και αυτούς που προσπαθούν να αντλήσουν ψήφους ή οποιαδήποτε υπεραξία για το κομματικό τους μαγαζί.

 

Πέμπτη 8/12 (και για όλη τη μέρα), όπως και σε κάθε απεργία, ΟΥΤΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΟΥΤΕ ΠΕΛΑΤΕΣ!

 

Συγκέντρωση – πορεία καμάρα 10:00 π.μ.

μετά την ολοκλήρωση της πορείας θα ακολουθήσει απεργιακή κουζίνα του σωματείου στο στέκι στη μόδη (Μόδη 1)

 

 Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων & λοιπών εργαζομένων στον

κλάδο του επισιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας

, , , , , , , , ,

No Comments

αφίσα καλέσματος στην απεργία την πέμπτη 8.12.2016

%ce%b1%cf%86%ce%af%cf%83%ce%b1-%ce%b1%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%af%ce%b1%cf%82-8-12

ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΜΠΤΗ 8 ΔΕΚΕΜΒΡΗ  10:00 ΚΑΜΑΡΑ

, , , , , ,

No Comments

Απεργιακό κείμενο 6-7-8 Μάη 2016

και για να μην ξεχνιόμαστε …

Η 1η Μάη δεν είναι αργία, είναι απεργία.

Κυριακή 8 Mάη 2016.Σήμερα ορίστηκε ο εορτασμός της εργατικής πρωτομαγιάς. Η ΓΣΕΕ έκανε και πάλι το καθήκον της κηρύσσοντας μια ψόφια απεργία ,χωρίς στόχο και καμιά προοπτική ,μια άσφαιρη πιστολιά στον αέρα. Μια απεργία που θέλουν να εξαντληθεί στην κατάθεση στεφανιών και σε μια συγκέντρωση μπροστά από το εργατικό κέντρο. 130 χρόνια από την πρωτομαγιά του 1886 στο Σικάγο και την μεγάλη απεργία με αίτημα την καθιέρωση της οχτάωρης ημερήσιας δουλειάς, 80 χρόνια από τον Μάη του’36 στη Θεσσαλονίκη και την μεγάλη απεργία με βασικό αίτημα την αύξηση του ημερομισθίου. Ήταν εκείνες οι εποχές που τα αφεντικά μπορούσαν να απαιτούν από τους εργάτες να δουλεύουν όλη τη βδομάδα από το πρωί μέχρι το βράδυ για ψίχουλα, ενώ τα ατυχήματα στους χώρους δουλείας ήταν καθημερινά.

Γιατί αυτή η αναδρομή θυμίζει επικίνδυνα τη σημερινή κατάσταση της μισθωτής εργασίας;

Το οχτάωρο έχει πάψει να είναι αυτονόητο , οι μισθοί είναι της πείνας , η κυριακάτικη αργία καταργείται , η ανασφάλιστη εργασία καλπάζει, τα ωράρια μας ελαστικοποιούνται, οι διεκδικήσεις τιμωρούνται με απολύσεις, τα επιδόματα μειώνονται ή καταργούνται.

Παράλληλα με όλα αυτά το ασφαλιστικό νομοσχέδιο Κατρούγκαλου έρχεται να υποτιμήσει περαιτέρω την εργατική μας δύναμη διαλύοντας την κοινωνική ασφάλιση, αυτή τη φορά μέσα από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Το σχετικό σχέδιο του νόμου ενσαρκώνει την αντίστοιχη κυβερνητική πρόταση του Ιανουαρίου 2016, η οποία αποτελεί ξεκάθαρη απεικόνιση των μνημονιακών δεσμεύσεων και των διαχρονικών αντεργατικών νομοθετημάτων. Ενδεικτικά , η επίθεση στην εργατική τάξη μέσω του ασφαλιστικού νομοσχεδίου προβλέπει: περικοπές στις επικουρικές συντάξεις, σταδιακή κατάργηση του ΕΚΑΣ, μείωση των αναπηρικών συντάξεων, μείωση των εφάπαξ, μείωση βασικής σύνταξης και την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι  το νομοσχέδιο αυτό θα αποτελέσει το ισχυρότερο βήμα  για το πετσόκομμα  της συνταξιοδότησης μας, ενώ τελικός στόχος  κράτους και αφεντικών φαίνεται ότι είναι η απαλλαγή τους από το κόστος της κοινωνικής ασφάλισης και η μετάκυλιση του στους εργαζομένους-ες. Συνειδητοποιούμε λοιπόν ότι κράτος και τα αφεντικά, αφού διαίρεσαν όλα αυτά τα χρόνια το προλεταριάτο σε διαφορετικές κατηγορίες ασφάλισης, τώρα ενοποιούν προς τα κάτω τον έμμεσο μισθό («ασφαλιστικά δικαιώματα») όλης της εργατικής τάξης, εκμεταλλευόμενοι την ελλιπή συλλογική αντίσταση των εργαζομένων στην επίθεση που δεχόταν ο άμεσος και ο έμμεσος μισθός τους.

Η μόνη απάντηση στην επίθεση που δεχόμαστε είναι η ταξική αλληλεγγύη. Μόνο ξεπερνώντας λογικές που μας διαχωρίζουν σε «παλιούς» και «νέους» ασφαλισμένους, σε ντόπιους και ξένους, σε διαφορετικούς κλάδους και πόστα, μπορούμε να αντισταθούμε στην εκμετάλλευση. Οι κοινοί αγώνες που έχουνε δοθεί δείχνουν ότι μπροστά στην οργάνωση των από τα κάτω, χωρίς εργατοπατέρες και κόμματα, τα αφεντικά παύουν να φαντάζουν ανίκητα και οι εργαζόμενοι ανακτούμε το χαμένο έδαφος και αντιλαμβανόμαστε τη δύναμη που μας δίνει η θέση μας στην παραγωγή, καθώς εμείς είμαστε αυτοί που παράγουμε τον κοινωνικό πλούτο.

Στηρίζουμε τον αγώνα των εμποροϋπαλλήλων ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, την κατάργηση δηλαδή ενός ακόμα κεκτημένου που θεωρούταν αυτονόητο. Η ανοιχτή αγορά την Κυριακή επιβαρύνει τους εργαζόμενους στο εμπόριο ακόμα περισσότερο με: απλήρωτες προσαυξήσεις για εργασία σε μέρες αργίας, απλήρωτα μεροκάματα και υπερωρίες, ελαστικά ωράρια και εργοδοτική τρομοκρατία. Όλα αυτά βέβαια είναι κάτι παραπάνω από οικεία και για τους εργαζόμενους στον κλάδο του επισιτισμού, αφού ούτως ή άλλως δουλεύουμε Κυριακές, χωρίς προσαυξήσεις, με εντατικοποιημένη εργασία τις Κυριακές και τις αργίες που «κινείται η αγορά».

Και σε αυτήν την απεργία επιθυμούμε να δώσουμε το πραγματικό νόημά της, δηλαδή το μπλοκάρισμα της παραγωγικής διαδικασίας. Προτάσσουμε την ταξική αλληλεγγύη ,την αξιοπρέπεια και τη οργάνωση στους χώρους δουλειάς με την προοπτική μιας γενικής απεργίας διαρκείας. Θεωρώντας ότι οι εργατικοί αγώνες και οι διεκδικήσεις των εργαζομένων είναι έργο των ίδιων και όχι των δήθεν εκπροσώπων τους (ΓΕΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΠΑΜΕ) έχουμε επιλέξει το δρόμο του αυτοοργάνωμενου και  αδιαμεσολάβητου αγώνα, από τα κάτω συνδικαλισμού. Συμμετέχουμε στο Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού. Το σωματείο αυτό είναι ένα σωματείο βάσης. Αυτό σημαίνει πως λειτουργεί με τακτικές γενικές συνελεύσεις, οι οποίες αναγνωρίζονται ως το μόνο όργανο λήψης αποφάσεων και στις οποίες συμμετέχουν όλοι ισότιμα και μακριά από τη λογική της ανάθεσης. Είναι ανοιχτό σε όλους τους εργαζόμενους του κλάδου, εκτός φυσικά από αφεντικά, προϊστάμενους, φασίστες και αυτούς που προσπαθούν να αντλήσουν ψήφους ή υπεραξία για το κομματικό τους μαγαζί.

          ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ        

ΑΥΤΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

, ,

No Comments

αφίσα απεργιακών κινητοποιήσεων

απεργία

, ,

No Comments

Αναδημοσίευση της Ανακοίνωσης κατάληψης εργατικού κέντρου Θεσσαλονίκης

στηρίζουμε την κατάληψη του εργατικού κέντρου Θεσσαλονίκης και συμμετέχουμε στην αυριανή συγκέντρωση-πορεία στις 19:00 έξω από το κτίριο

 

Ανακοίνωση κατάληψης εργατικού κέντρου Θεσσαλονίκης

Ασφαλιστικό νομοσχέδιο – ένας ακόμη δρόμος για την επίτευξη της περαιτέρω υποτίμησης των ζωών μας

Το νέο νομοσχέδιο που έρχεται προς ψήφιση στην Βουλή περιλαμβάνει: Σύνταξη για 15 χρόνια ασφαλισμένης εργασίας τα 350 ευρώ, την πιστοποίηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 67, την κατάργηση του ΕΚΑΣ, την σταδιακή κατάργηση των επικουρικών ταμείων, την κατακόρυφη αύξηση των εισφορών για τους αυτοαπασχολούμενους, την περαιτέρω μείωση της συμμετοχής στα ταμεία για το κράτος και τους εργοδότες, την αύξηση των εισφορών μας για περίθαλψη, την ανταποδοτική και κανιβαλλιστική οργάνωση της κοινωνικής ασφάλισης. Τα ταμεία λέει, δεν βγαίνουν, αλλά ξεχνάν να μας πουν ότι τα ταμεία άδειασαν για να αποπληρωθεί το χρέος και για να τζογάρουν στα χρηματιστήρια, άδειασαν επειδή διαγράφονται τα χρέη των αφεντικών, άδειασαν επειδή δάνειζαν σε επιχειρηματίες λεφτά για να αναπτυχθεί η «οικονομία». Τα σπασμένα τα πληρώνουμε για άλλη μια φορά οι από τα κάτω, οι εκμεταλλευόμενοι και οι εκμεταλλευόμενες, που καλούμαστε να δούμε κι άλλο το εισόδημά μας να μικραίνει σε αντίθεση με το κόστος ζωής που ολοένα και αυξάνεται. Αποτέλεσμα της καπιταλιστικής κρίσης, το νομοσχέδιο όπως τόσα που πέρασαν και άλλα τόσα που ετοιμάζονται, έρχονται για να επεκταθεί η κερδοφορία της αστικής τάξης.

Πετσοκομμένοι μισθοί, κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, ανασφάλιστη και ελαστική εργασία, αύξηση φορολογίας, αύξηση τιμών σε βασικά αγαθά, μειώσεις συντάξεων, αποκλεισμοί στην υγεία, ιδιωτικοποιήσεις, δίδακτρα στην παιδεία και ταυτόχρονη αύξηση της προληπτικής αλλά και άμεσης καταστολής, με συνεχή στελέχωση των σωμάτων ασφαλείας -να κι ένας τομέας που έχει πραγματική ανάπτυξη-, με συνεχή επέκταση των αντισυνδικαλιστικών νόμων αλλά και του τρομονόμου κ.ο.κ. Η επίθεση που δεχόμαστε είναι συνολική και μόνο συνολικά μπορούμε να την ανατρέψουμε. Μιλάμε λοιπόν για ταξικό μπλόκο στο νέο ασφαλιστικό αλλά βλέποντάς το ως μία μόνο μάχη και συνοδεύοντας το με την συνολική αντεπίθεση των καταπιεσμένων απέναντι στο κράτος και στα αφεντικά.

Συνείδηση ταξική όχι εθνική

Μιλάμε και δρούμε ως ενεργό κομμάτι και όχι ως αντιπρόσωποι της εκμεταλλευόμενης και καταπιεζόμενης τάξης, του προλεταριάτου. Αντιλαμβανόμαστε χωρίς ωραιοποιήσεις και αυταπάτες τη θέση μας μέσα στον καπιταλισμό, αντιλαμβανόμαστε τη μοίρα που μας επιφυλάσσει η κρίση του, που δεν είναι άλλη από την δίχως σταματημό υποτίμηση της εργασιακής δύναμης και των όρων ζωής μας συνολικά.

Αντιπαλεύουμε τους εθνικούς διαχωρισμούς μέσα στην τάξη μας και αντίστοιχα δεν συμπλέουμε κάτω από την εθνική ρητορική με τους ίδιους μας τους εκμεταλλευτές. Αν σήμερα με τη φορολογία ή το ασφαλιστικό, πλήττεται και η περίφημη μεσαία τάξη, κομμάτι της οποίας μας ξεζουμίζει με τους πιο άγριους όρους στις καφετέριες, στα εμπορικά καταστήματα, στα χωράφια ή σε κάθε άλλου τύπου μικρομεσαίας επιχείρησης, αυτό δεν μας κάνει να μοιραζόμαστε ούτε κοινά προβλήματα, ούτε κοινούς αγώνες. Υπάρχει για εμάς μία απαράβατη γραμμή, αυτή της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και το παρότι αντιλαμβανόμαστε, επεξεργαζόμαστε και μιλάμε για τον ανταγωνισμό μεταξύ δυνάμεων του κεφαλαίου, αυτό σε καμία περίπτωση δεν μας φέρνει και σε θέση να συμμαχούμε με το ντόπιο κεφάλαιο ή τα πιο καθυστερημένα κομμάτια του. Η εμπειρία της ταξικής πάλης, έχει αναδείξει επαρκώς τα αδιέξοδα συμμαχιών μεταξύ των εργαζομένων και μερίδας της αστικής τάξης, που λόγω της ανταγωνιστικής φύσης του καπιταλισμού, παραγκωνίζεται και συρρικνώνει τα κέρδη της.

Είμαστε άνεργες, εργαζόμενοι που πουλάν όλο και πιο φτηνά τον χρόνο τους, φοιτητές και μαθητές που αναγκάζονται παράλληλα να δουλεύουν, είμαστε οι νέου τύπου εργαζόμενες που «προσφέρουν υπηρεσίες» με μπλοκάκι, αυτοί που αναγκάζονται να δουλέψουν μαύρα και δεν πρόκειται να συμπληρώσουν ούτε για πλάκα 20 χρόνια ασφαλισμένης εργασίας για να δικαιούνται τα περίφημα 384 ευρώ που το κράτος εγγυάται. Μας έτυχε να μεγαλώσουμε την περίοδο που το μικροαστικό όνειρο, ο φιλοτομαρισμός, το κυνήγι του χρήματος, η εθνική ρητορική, έθαβαν στη λήθη την ταξική συνείδηση, τη συλλογική ταυτότητα του εκμεταλλευόμενου, την αλληλεγγύη, το αγωνιστικό φρόνημα. Και πρώτο μας καθήκον είναι να συναντηθούμε, να επανασυγκροτηθούμε ως τάξη, να δώσουμε μάχες για τα δικά μας συμφέροντα, να χαράξουμε επιθετική στρατηγική, να ξαναβρούμε τη διαλεκτική σχέση ανάμεσα στον αγώνα για την άμεση καλυτέρευση των όρων ζωής μας και στον αγώνα για την κοινωνική επανάσταση, για την κατάργηση κάθε μορφής εκμετάλλευσης και καταπίεσης, για τη χειραφέτησή μας.

Αγώνας ταξικός, όχι συντεχνιακός

Το ότι ο καθένας στον κλάδο του αντιμετωπίζει πολύ ιδιαίτερες και διαφορετικές μορφές εκμετάλλευσης, αντιμέτωπος με την επινοητικότητα των εκάστοτε αφεντικών, ενώ αντίστοιχα «απολαμβάνει» ότι έχει απομείνει όρθιο από παρελθοντικές κατακτήσεις εργατών/τριών, σε κάθε επιχείρηση, σε κάθε κλάδο, στον ιδιωτικό ή στον δημόσιο τομέα κ.ο.κ. δεν είναι για εμάς λόγος διαίρεσης, αλλά ένας ακόμη λόγος ενότητας. Η ταξική ενότητα είναι προαπαιτούμενο για οποιασδήποτε μορφής νίκη και η συντεχνιακή ρητορική δεν είναι παρά ένας ακόμη δούρειος ίππος των αφεντικών, που όπως ξανααναφέραμε διέλυσε κάθε συλλογική ταυτότητα. Οι κύριοι υπεύθυνοι για να κυριαρχήσει η υπόθεση των κλάδων έναντι της υπόθεσης της τάξης, δεν είναι παρά οι, κάθε απόχρωσης, γραφειοκράτες συνδικαλιστές, που έχτισαν τις καριέρες τους πάνω στη διαίρεση της τάξης μας.

Αυτοοργάνωση, όχι γραφειοκρατία

Μιας και μιλήσαμε για αυτούς που ξεκινάν από συνδικαλιστές και καταλήγουν κομματικά στελέχη, βουλευτές ή και υπουργοί εργασίας, ας ξεκαθαρίσουμε. Είναι υπεύθυνοι για το ότι η οργάνωση σε σωματεία φαντάζει ανούσια στα μάτια πολλών εργαζομένων, είναι ρουφιάνοι της αστικής τάξης που έχουν καταφέρει να απομαζικοποιήσουν το εργατικό κίνημα, κατακερματίζοντάς το και αλλοιώνοντας τα χαρακτηριστικά του από μέσα.

Αναβλητικοί στη δράση παίζοντας με το φόβο των εργαζομένων, εκτονωτικοί στις απεργίες της τελευταίας στιγμής που γίνονται τιμής ένεκεν, εξουσιομανείς στον χώρο που αφήνουν στην πρωτοβουλία και στην αυτοοργάνωση, εργοδοτογλείφτες όταν τα τακιμιάζουν με τον ΣΕΒ, τους εμπόρους, τους βιοτέχνες και το κράτος για το πώς θα μας ξεζουμίσουν καλύτερα. Είναι όμως ταυτόχρονα, ο λόγος, για να ξεπεράσουμε τις αυταπάτες μας, να διδαχτούμε από τα λάθη των προγόνων μας που τους εμπιστεύτηκαν και να δομήσουμε νέες μορφές οργάνωσης του κοινωνικού και ταξικού αγώνα, ενάντια στα αφεντικά, το κράτος αλλά και εναντίον τους. Την ώρα που αυτοί ρίζωσαν στις καρέκλες των γραφείων τους φτάνοντας στο σημείο να τάσσονται υπέρ του «ναι» στο δημοψήφισμα ή να συμπορεύονται με τους μεταλλωρύχους του Μπόμπολα που τάσσονται υπέρ της εξόρυξης χρυσού και της καταστροφής του δάσους των Σκουριών, εργατικές ομάδες, σωματεία βάσης, πρωτοβάθμια σωματεία, σύλλογοι εργαζομένων, συντονισμοί και άλλες προσπάθειες δευτεροβάθμιας οργάνωσης ήδη βρίσκουν τον δρόμο τους, μάχονται και για αυτό κερδίζουν ή τουλάχιστον δεν χάνουν αμαχητί και αποκτούν ριζώματα μέσα στην ίδια την εκμεταλλευόμενη τάξη.

Αγώνας, όχι ανάθεση

Είναι πλέον κάτι παραπάνω από δεδομένο: Αν δεν μοιραστούμε τον αγώνα θα μοιραστούμε την ήττα. Κάθε τι που δεν πηγάζει από την ίδια την δράση των εκμεταλλευόμενων είναι καταδικασμένο να χάσει από τη σφοδρότητα της επίθεσης του κεφαλαίου. Κάθε ελπίδα που ανατίθεται σε κάποιον άλλο έξω από εμάς τους ίδιους για να την εκπληρώσει έχει προδιαγεγραμμένο τέλος. Κανένα πρόβλημα μας δεν μπορεί να το λύσει άλλος πέρα από εμάς, καμιά ανάγκη μας δεν μπορεί να καλυφθεί από αυτούς που μας στερούν ακόμα και τα βασικά. Οφείλουμε μόνοι μας να σηκώσουμε το βάρος τόσο της αντίστασης όσο και της οργάνωσης των ζωών μας, κανείς δεν μπορεί να το κάνει στο όνομά μας. Η δύναμή μας είναι αποτέλεσμα της οργάνωσής και της ενότητάς μας, της αλληλεγγύης και της δράσης μας, της πίστης στην ίδια μας την δύναμη. Η δύναμή μας δεν είναι στις κάλπες των δημοψηφισμάτων που μεταφράζονται ελεύθερα από αυτούς που θέτουν τα ερωτήματα, η δύναμη μας δεν είναι στις κάλπες των εκλογών που καλούμαστε να διαλέξουμε το ποιος θα διαχειριστεί τις ζωές μας για εμάς. Η δύναμή μας είναι οι συλλογικές μας διαδικασίες σε χώρους δουλειάς, σχολεία, σχολές και γειτονιές, η δύναμή μας είναι η απόφαση για αγώνα, η δύναμή μας είμαστε εμείς οι ίδιοι όταν αποφασίζουμε να απεργήσουμε, να πλημμυρίσουμε τους δρόμους, να συγκρουστούμε με τα αφεντικά, τους πολιτικούς τους εκφραστές, το κράτος, τους ένστολους δολοφόνους τους και τους φασίστες.

Αλληλεγγύη, όχι κανιβαλισμός

Πιστεύουμε πως παράλληλα με την αντιιεραρχική οργάνωση των αγώνων και των ζωών μας, παράλληλα με την ακηδεμόνευτη και ριζοσπαστική εκδήλωση των αγώνων μας, πρέπει να εξαπλώσουμε σε όλο το φάσμα της προλεταριακής κοινότητας, σχέσεις αλληλεγγύης. Όσο στρεφόμαστε ο ένας ενάντια στον άλλον αλλά και όσο αδιαφορούμε ο ένας για τα προβλήματα του άλλου δεν μπορούμε να καταφέρουμε τίποτα, παρά μόνο να παρακολουθούμε αποδυναμωμένοι την όλο και πιο βαθειά υποδούλωσή μας. Οφείλουμε να πολλαπλασιάσουμε τις δομές αλληλεγγύης και οργάνωσης των αναγκών μας, από συλλογικές κουζίνες μέχρι καταλήψεις στέγης, αλλά και να αντιμετωπίσουμε συλλογικά την διαδικασία αύξησης του κόστους ζωής μας, οργανώνοντας ομάδες προλεταριακής αυτοάμυνας ενάντια στους φασίστες και στην καταστολή, ενάντια στις αυξήσεις εισιτηρίων και στον έλεγχο στα μέσα μαζικής μεταφοράς, ενάντια στα κοψίματα του ρεύματος και του νερού, ενάντια στις αυξήσεις τιμών στα είδη πρώτης ανάγκης, ενάντια στις εξώσεις ανθρώπων της τάξης μας από τα σπίτια τους. Ειδικά σήμερα, που τα αφεντικά αφού έσπειραν πολέμους και καταστροφή, φροντίζουν να κάνουν κόλαση τη ζωή των μεταναστών, για να διαλέξουν όσους και όσες αποδειχτούν ανθεκτικοί στις κακουχίες και φτηνή εργατική δύναμη για τις επιχειρήσεις τους, πρέπει να μην αφήσουμε τον κανιβαλισμό να κερδίσει χώρο και να δομήσουμε κοινότητες αγώνα και αλληλεγγύης σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πόλη. Ντόπιοι και ξένοι προλετάριοι οφείλουμε να αντισταθούμε από κοινού, ενάντια στον από κοινού συντονισμό της εκμετάλλευσής μας από ντόπιο και ξένο κεφάλαιο.

ΕΧΟΥΝΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ, ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Με αφορμή την επικείμενη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης, σύντροφοι και συντρόφισσες από συνελεύσεις αγώνα σε γειτονιές της πόλης, από ταξικά σχήματα, από αναρχικές και αντιεξουσιαστικές ομάδες, δημιουργήσαμε τον «συντονισμό ενάντια στο νέο ασφαλιστικό», πραγματοποιώντας δράσεις αντιπληροφόρησης σε όλη την πόλη. Η αντιπληροφόρηση και η ενημέρωση για όσα θα ψηφιστούν και για όσα διακυβεύονται δεν είναι παρά η αφετηρία μιας μάχης που, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, αποτελεί μία μόνο στιγμή ενός πολέμου διαρκείας.

Ειδικά μετά την προκήρυξη της 48ωρης απεργίας από τους ξεπουλημένους της Γ.Σ.Ε.Ε. την τελευταία στιγμή, κρίναμε αναγκαίο να απελευθερώσουμε ένα χώρο και να τον μετατρέψουμε σε σημείο συνάντησης, συζήτησης, συντονισμού και δράσης και να δημιουργήσουμε ένα κέντρο αγώνα που ευελπιστεί, αναλογικά και με τις μικρές του δυνάμεις, να συσπειρώσει τις κατακερματισμένες δυνάμεις του κινήματος, τις κατακερματισμένες δυνάμεις της τάξης.

Έτσι κι αλλιώς, άσχετα από την ψήφιση ή όχι του ασφαλιστικού η παρακαταθήκη του αγώνα για να στηθεί ένα μπλόκο με ταξικά χαρακτηριστικά απέναντι του, αποτελεί άμεση ανάγκη αλλά και πολύτιμη εμπειρία για μια σειρά μαχών του αμέσως επόμενου καιρού, που τα αφεντικά μας επιφυλάσσουν με νέες μειώσεις μισθών, με νέα εργατική νομοθεσία, με όξυνση της καταστολής, με, με…

Ο χώρος αυτός , το εργατικό κέντρο Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε το 1917 και αποτέλεσε κέντρο αγώνα για σωματεία με μαχητική δράση και λόγο για πάνω από μισό αιώνα πριν «καταληφθεί» από τους εργατοπατέρες-συνδικαλιστές και χάσει κάθε αγωνιστική και συγκρουσιακή απόχρωση.

Αυτό το χώρο, σήμερα επιθυμούμε να «απελευθερώσουμε» από όλους αυτούς και σε αυτόν καλούμε πρωτοβάθμια σωματεία, σωματεία βάσης, εργατικές ομάδες, αντικαπιταλιστικές και αντικρατικές συλλογικότητες και οργανώσεις, συνελεύσεις αγώνα στις γειτονιές, μαθητικές και φοιτητικές συσπειρώσεις αγώνα, αλλά και κάθε εκμεταλλευόμενο, εργαζόμενο ή άνεργο, να παραβρεθούν να στηρίξουν το κέντρο αγώνα ή ακόμη καλύτερα να φτιάξουν καινούργια, να απεργήσουν και να κατέβουν στο δρόμο μαζικά και μαχητικά, να δράσουν συντονισμένα, σε πρώτο χρόνο, για να μην περάσει το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό, και σε δεύτερο για να αρχίσει να δομείται ένα αυτόνομο ταξικό κίνημα που θα αντιπαλεύει τους ηγεμονισμούς, τη γραφειοκρατία, την ιεραρχία, τη διαμεσολάβηση των αγώνων του από θεσμικά όργανα και που θα παλέψει τόσο για την καλυτέρευση των όρων ζωής μας στο σήμερα, όσο και για έναν κόσμο χωρίς κράτη και αφεντικά, χωρίς διακρίσεις και πολέμους, για έναν κόσμο κοινοκτημοσύνης, ισότητας, αλληλεγγύης, ελευθερίας.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

Πρόγραμμα κατάληψης: Παρασκευή 6/5 στις 19.30 συνέλευση για συντονισμό δράσεων

Σάββατο 7/5 στις 16.00 εκδήλωση/συζήτηση για το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο

Σάββατο 7/5 στις 19.00 συγκέντρωση/πορεία

Συντονισμός για το νέο ασφαλιστικό μέσα από το κατειλημμένο ΕΚΘ

,

No Comments