Archive for category Δράσεις

Μικροφωνική αλληλεγγύης στο ΣΣΜ Αθήνας την Τρίτη στις 12:00 Τσιμισκή με Ναυαρίνου

Ενόψη του δικαστηρίου την Τρίτη στην Αθήνα όπου διώκεται το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού Αθήνας και πρώην εργαζόμενοι για την υπόθεση του εργατικού αγώνα στα μεζεδοπωλεία «Σαλαντιν» και «Βοτανοπώλειου» αποφασίσαμε την πραγματοποιηση μικροφωνικής αλληλεγγύης την ημέρα του δικαστηρίου την Τρίτη 21/11/17 στις 12:00 Τσιμισκή με Ναυαρίνου.

https://www.kinimatorama.net/event/89987

Ακολουθούν η αφίσα και το κείμενο που θα μοιράζεται για την υπόθεση:

 

Ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ

Το μεζεδοπωλείο «Σαλαντίν» στον Κεραμεικό ξεκίνησε να λειτουργεί  στην αρχή του Νοεμβρίου του 2011 έχοντας ένα μόνο ασφαλισμένο σε σύνολο 12 εργαζόμενων, ο οποίος ήταν και ένας από τους συνιδιοκτήτες. Μετά από μια διαδικασία διεκδικήσεων από τους εργαζόμενους για καταβολή ενσήμων, δώρων εορτών καθώς και της συλλογικής τους άρνησης στην μείωση των μισθών, τον Ιανουάριο του 2014 απολύονται εκδικητικά τρεις εργαζόμενοι, οι οποίοι είναι και μέλη του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων. Τότε ξεκινάει και ένας πολύμηνος αγώνας για την επαναπρόσληψη των τριών και την καταβολή των δεδουλευμένων τους.

Παράλληλα με τον αγώνα αυτό, τον Απρίλιο του 2014, απολύεται και μια εργαζόμενη στο «Βοτανοπωλείο» στα Πετράλωνα. Μετά από παρέμβαση του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων παίρνει τα δεδουλευμένα που διεκδικούσε, ενώ και οι απολυμένοι του Σαλαντίν δικαιώνονται στο δικαστήριο όπου κατέληξε η υπόθεση τους. Τα αφεντικά των δύο μαγαζιών καταθέτουν στο «Τμήμα Προστασίας του κράτους και του Δημοκρατικού πολιτεύματος» μηνυτήρια αναφορά στους πρώην εργαζόμενους και μέλη του Σωματείου Μαγείρων. Επί μήνες στην ασφάλεια «μαγειρεύουν» το τελικό κατηγορητήριο, το οποίο αναφέρεται σε ηθική και φυσική αυτουργία σε εκβιασμό και απόπειρα πρόκλησης βλάβης στις συγκεκριμένες επιχειρήσεις.

Στις 21/11/2017 έχει προγραμματιστεί το δικαστήριο όπου η κρατική ασφάλεια σε συνεργασία με τα αφεντικά των παραπάνω μαγαζιών κατηγορούν τους πρώην εργαζόμενους/ες και το σωματείο.

Με αυτό τον πρωτοφανή τρόπο γίνεται απόπειρα ποινικοποίησης της δράσης και των αγώνων του σωματείου. Ειδικά σε ένα κλάδο, όπως αυτός του επισιτισμού, που όχι μόνο είναι από τους πλέον υποτιμημένους αλλά ούτε καν η εργατική νομοθεσία δεν εφαρμόζεται, διαρκώς ξεπηδούν αγώνες και διεκδικήσεις για τα αυτονόητα: καταβολή δεδουλευμένων, ενσήμων, δώρων καθώς επίσης και για καλύτερες συνθήκες εργασίας. Φαίνεται όμως ότι αυτές οι διεκδικήσεις ενοχλούν τους κρατικούς φορείς και τα αφεντικά, που προσπαθούν να μετατρέψουν τη διεκδίκηση των νόμιμων δικαιωμάτων σε απόπειρα εκβιασμού.

Αν και δεν είναι λίγα τα παραδείγματα όπου σε εργατικούς αγώνες τα αφεντικά  απειλούσαν τους εργαζόμενους είτε λεκτικά είτε με την παρουσία μπράβων και φασιστών, στην υπόθεση του «Σαλαντίν» και «Βοτανοπωλείου» είναι η πρώτη φορά που οι απειλές των αφεντικών για ποινικές διώξεις έγιναν πράξη και βρήκαν την πόρτα του δικαστηρίου. Με τον τρόπο αυτό μας επιχειρούν να καταστείλουν ένα από τα πιο ανταγωνιστικά κομμάτια της εργατικής τάξης και να μας περάσουν το μήνυμα ότι μας θέλουν εκμεταλλευόμενους/ες για όσα και για όσο.

Για αυτό τον λόγο αντιλαμβανόμαστε την κρισιμότητά αυτής της υπόθεσης καθώς μας δείχνει ότι όσο εμείς οργανωνόμαστε στη βάση μας και αδιαμεσολάβητα διεκδικούμε τα αυτονόητα, τόσο θα αυξάνεται η καταστολή και θα ενισχύεται το νομικό οπλοστάσιο τους κράτους.

Απέναντι, λοιπόν, σε αυτή την προσπάθεια ποινικοποίησης και συκοφάντησης τόσο των σωματείων βάσης όσο και της ίδιας της ταξικής πάλης, εμείς δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στο πλευρό των συναδέλφων μας που οργανώνονται διεκδικούν και διώκονται υπενθυμίζοντας έμπρακτα ότι:

Απέναντι στα αφεντικά η συναδελφική αλληλεγγύη

είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε.

Όλοι και όλες εμείς, στον κλάδο του επισιτισμού, βιώνουμε καθημερινά την ίδια εκμετάλλευση απ’ τα αφεντικά. Με τον φόβο της απόλυσης, αναγκαζόμαστε να υπομένουμε υπερωρίες και να δουλεύουμε απλήρωτοι για μήνες. Όταν διαμαρτυρόμαστε για τα εργασιακά μας δικαιώματα αντιμετωπίζουμε κυρώσεις, δυσμενή μεταχείριση και συχνά βρισκόμαστε και πάλι στην ανεργία.

Αναγνωρίζουμε όμως πως όταν οργανωνόμαστε όλοι μαζί στους χώρους δουλειάς μας, τότε έχουμε μεγαλύτερη πιθανότητα να νικήσουμε: όλοι μαζί μπορούμε να μιλήσουμε πιο εύκολα για τα δικαιώματά μας, να απεργήσουμε, να βάλουμε επιθετικά αιτήματα και να σταθούμε συλλογικά για τα συμφέροντα της τάξης μας μέσα στις αίθουσες δικαστηρίων. Γι’ αυτό και η αλληλεγγύη μας στους εργαζόμενους στο “Βοτανοπωλείο” και στο “Saladin” είναι δεδομένη.

*Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών Εργαζομένων στον κλάδο του Επισιτισμού είναι σωματείο βάσης. Αυτό σημαίνει πως λειτουργεί με τακτικές γενικές συνελεύσεις, οι οποίες αναγνωρίζονται ως το μόνο όργανο λήψης αποφάσεων και στις οποίες συμμετέχουν όλοι ισότιμα και μακριά από τη λογική της ανάθεσης του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού, των αρχηγών και των ειδικών. Είναι ανοιχτό σε όλες/όλους τις/τους εργαζόμενες/ους του κλάδου, εκτός φυσικά από αφεντικά, υπεύθυνους, προϊστάμενους, φασίστες, σεξιστές, ομοφοβικούς  και αυτούς που προσπαθούν να αντλήσουν ψήφους ή υπεραξία για το κομματικό τους μαγαζί.

 

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ στον εκφοβισμό των αφεντικών, 

 

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ σε όλους τους χώρους εργασίας,

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ  μεταξύ των εργαζομένων.

 

 

Σωματείο Σερβιτόρων-Μαγείρων Θεσσαλονίκης
(και λοιπών εργαζομένων στον κλάδου του επισιτισμού)

Ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ

No Comments

Στράτσα που κολλήθηκαν στην Θεσ/νίκη για τον νεκρό ντελιβερά στην Λαρισσά τον Ιούνη

No Comments

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ 2.2.2017

ΕΙΧΑΝ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΑ ΟΝΟΜΑΤΑ

βασιλική, γιώργος, μουσταφά, ιλίρ, μαρία, αχμετ, ελευθερία, μανώλης, νικολάκης, ντιμίτρι, ιωάννα…

ΕΙΧΑΝ ΚΟΙΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ

ο μισθός της μειώθηκε, του είχαν κόψει το ρεύμα και δέχτηκε όταν του είπαν να δουλεύει πιο εντατικά, δεν είχε ένσημα, δούλευε σπαστά, ο άλλος δούλευε σε δύο δουλειές, εκείνη δεν είχε πρόσβαση στην περίθαλψη,

ΕΙΧΑΝ ΚΟΙΝΗ ΑΙΤΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ

σε καιρούς κρίσης, εκτός από το ρίξιμο των μισθών, την ελαστικοποίηση της εργασίας, την ανεργία,την αύξηση του κόστους ζωής, τα, από τα πριν, πλημμελή μέτρα ασφαλείας στους χώρους εργασίας μειώνονται γιατί κοστίζουν στα αφεντικά. Κάποιοι από εμάς τραυματίζονται σοβαρά και κάποιες δε γυρίζουν ποτέ στο σπίτι.

ΕΧΟΥΜΕ ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΟΡΓΗ
για τους νεκρούς της τάξης μας

 

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΑΞΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων Θεσσαλονίκης,
Σωματείο Βάσης εργαζομένων στο χώρο της ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας,
Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Θεσσαλονίκης

, , , , ,

No Comments

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ

Δεν αποδεχόμαστε το ρόλο που έχουν επιβάλει στην τάξη μας, τα αφεντικά και η κάθε εξουσία, ως απλά τα πιόνια που κινούν τις «μηχανές» που τους παράγουν κέρδος. Δεν έχουμε σκοπό να αποτελέσουμε τη φθηνή εργατική δύναμη που αδιαμαρτύρητα δουλεύει για 432 ή 495 ευρώ, συνήθως ανασφάλιστα ή με ένα ένσημο την εβδομάδα και με πίεση για μεγαλύτερη απόδοση. Αν προσθέσουμε και τις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας που αποτελούν μακροπρόθεσμα κίνδυνο για την υγεία μας, αλλά και την εντατικοποίηση που απειλεί τις ζωές μας άμεσα, με πολλά εργατικά ατυχήματα και αρκετά θανατηφόρα, τότε καταλαβαίνουμε πως δεν μας παίρνει για άλλη υποχώρηση.

Την Πέμπτη 1 Δεκέμβρη 2016 η Βασιλική Παραστατίδου εργαζόμενη στα Everest σκοτώνεται κατά την εργασία της επειδή κατά εντολή της εταιρείας το κατάστημα δεν έκλεισε όσο γίνονταν οξυγονοκόλληση που προκάλεσε φωτιά και έκρηξη. Τα ΜΜΕ και τα Everest το απέδωσαν στη κακιά στιγμή αλλά ως εργαζόμενοι ξέρουμε πως αποτελεί προμελετημένη δολοφονία από την στιγμή που τα αφεντικά προτιμούν να ρισκάρουν ένα «ατύχημα» από το να χάσουν κάποια ευρώ από τα κέρδη τους

Τα γεγονότα και οι αριθμοί μιλάνε από μόνοι τους για το αν αυτά που αποκαλούν εργατικά ατυχήματα είναι τυχαία ή αποτελούν αναπόσπαστο αποτέλεσμα του καπιταλισμού. Τα «εργατικά ατυχήματα» στο Μετρό και στο Τιτάν λίγο παλιότερα, τα αμέτρητα θανατηφόρα στα εργοστάσια της ΔΕΗ σε Πτολεμαΐδα και Κοζάνη, το πιο πρόσφατο πολύνεκρο στα Ελληνικά Πετρέλαια, οι δεκάδες θάνατοι εργαζόμενων ετήσια, αλλά και τα περίπου 35 χιλιάδες σύνολο το χρόνο (με ακρωτηριασμούς ή μόνιμες βλάβες στην υγεία) αποδεικνύουν πως οι ζωές μας για αφεντικά και το κράτος αξίζουν λιγότερο από τα κέρδη τους και την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς.

Είναι σημαντικό ως εργαζόμενοι να καταλάβουμε πως απέναντι στην εκμετάλλευση και την επισφάλεια δεν είμαστε μόνοι. Η μόνη επιλογή που έχουμε είναι να οργανωθούμε και να διεκδικήσουμε τα εργατικά μας συμφέροντα. Στα σωματεία μας και στις συνδικαλιστικές μας δομές με οριζόντιες διαδικασίες και μαχητική διάθεση.

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΕΡΓΑΤΕΣ

ΠΕΜΠΤΗ 2 ΦΛΕΒΑΡΗ ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΚΑΜΑΡΑ 18.00

Συνέλευση ταξικής αλληλεγγύης

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας (ΣΣΜ)

Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στον χώρο της ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας (ΣΒΕΨΥΚΟΙ)

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Θεσσαλονίκης (ΕΣΕ)

ergatikos-sintonismos.espivblogs.net

, , , ,

No Comments

αφίσα μοτοπορείας για την δολοφονία στα EVEREST

, , , , ,

No Comments

Στα EVEREST δολοφονούν εργάτες

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ

 

Την Πέμπτη 1 Δεκέμβρη έγινε έκρηξη στο υπόγειο του Everest στην πλατεία Βικτωρίας στην Αθήνα. Το αποτέλεσμα ήταν 5 τραυματίες (περαστικοί κι εργαζόμενοι) και μια γυναίκα, εργαζόμενη λογίστρια, να μην ξαναγυρίσει σπίτι της. Για κάποιους αυτό είναι μια “παράπλευρη απώλεια”, ένα ακόμη θανατικό πρωτοσέλιδο, μια στατιστική. Για μας, η Βασιλική Παραστατίδου, ήταν μιας από εμάς, συναδέλφισσα. Η δολοφονία της ήταν άλλη μια εχθροπραξία από την μεριά των αφεντικών.

 

Και ναι, ήταν δολοφονία. Δεν ήταν η κακή στιγμή, είναι που τα αφεντικά στον κλάδο του επισιτισμού αλλά και παντού έχουν αποθρασυνθεί τόσο που μας το λένε μες στη μούρη: για τα κέρδη τους δεν λογαριάζουν την ανθρώπινη ζωή. Για όσους από μας δεν το είχαν καταλάβει ακόμα, τώρα πρέπει να μας είναι αρκετά ξεκάθαρο τι εννοούσαν τα αφεντικά όταν έλεγαν να βάλουμε πλάτη για να ορθοποδήσει η οικονομία. Πρέπει να μας είναι ξεκάθαρο πως την κρίση θέλουν να την πληρώσουμε εμείς, είτε αυτό σημαίνει μείωση στα μεροκάματα, είτε -κυριολεκτικά- εξοντωτική δουλεία (βλ. την νεκρή από υπερκόπωση καμαριέρα στη Ζάκυνθο) , είτε μηδενική τήρηση των κανόνων ασφαλείας με υπαρκτό κίνδυνο για τις δικιές μας (φυσικά) ζωές.

 

Αυτή η εργοδοτική δολοφονία δεν συνέβη σε τυχαίο μέρος. Η αλυσίδα γρήγορου φαγητού Everest, έχει δείξει αυστηρή συνέπεια κι εφευρετικότητα στην τρομοκρατία των εργαζομένων, στην υποτίμηση και την εντατικοποίηση τους. Αποκορύφωμα η απαγωγή και η ομηρία μιας συναδέλφισσας μέχρι να υπογράψει την “οικειοθελή” παραίτηση της ώστε να μην καταβάλλουν την αποζημίωση απόλυσης. Τα δύο αυτά περιστατικά δεν είναι καθόλου τυχαία, επιβεβαιώνουν με τον χειρότερο τρόπο πως όσο δεν σηκώνουμε κεφάλι, η εργασία μας θα γίνεται πιο δύσκολη, πιο φτηνή, πως ένα-ένα όλα τα δικαιώματα μας ως εργαζόμενοι θα κάνουνε φτερά κι όλα αυτά αν δεν γίνει καμιά έκρηξη… Για την ιστορία, η παραπάνω συναδέλφισσα, οργανωμένη στο σωματείο της, πήρε κανονικότατα αποζημίωση.

 

Κι αν η παραπάνω κατάσταση προσφέρεται για έξτρα συμπεράσματα, είναι γιατί κάνει σαφή τον ρόλο του κράτους στην όλη υπόθεση. Αν κάποιος περίμενε από το ελληνικό κράτος να αποδώσει κάποιου είδους δικαιοσύνη σε τέτοιες υποθέσεις, ή ακόμη να φροντίζει ώστε να προληφθούν οι δολοφονίες των εργατών, θα περιμένει πολύ ακόμα. Ο εργασιακός μεσαίωνας έχει την επίσημη σφραγίδα του ελληνικού κράτους, το οποίο έχει σταθερή πολιτική: υποτίμηση της εργασίας μας, μπας και σωθεί η οικονομία (δηλαδή να κερδοφορίσουν τα αφεντικά). Μιλάμε για ένας κράτος που κάνει “δώρο” τζάμπα εργαζόμενους σε κάθε λογής μικρά και μεγάλα αφεντικά (βλ. Προγράμματα voucher). Τώρα αν εμείς περιμένουμε σωτηρία από το κράτος, καλά να πάθουμε…

 

Ότι τα αφεντικά και εμείς οι εργάτες είμαστε πάντα απέναντι, δεν φαίνεται μόνο όταν δολοφονούν μία από μας. Το ζούμε καθημερινά με ασταμάτητο τρέξιμο, με μεροκάματα με τα οποία δεν-βγαίνεις, με ψυχολογικούς εκβιασμούς, ένσημα ούτε με το κιάλι και όλα αυτά που όποιος δουλεύει στον κλάδο του επισιτισμού τα ξέρει πολύ καλά. Και η ιστορία θα συνεχίζεται, μέχρι να απαντήσουμε εμείς. Μέχρι να οργανωθούμε, να απαιτήσουμε και να κερδίσουμε σταθερή δουλειά, αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και μισθό για να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Το πρόβλημα είναι ότι πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας, οι εργάτες απέναντι στα αφεντικά. Για αρχή, αρκεί να συνειδητοποιήσουμε πως ο μόνος μας εχθρός είναι αυτοί που πλουτίζουν από την εργασία μας, αυτοί που δεν δίνουν δεκάρα για τον θάνατο μας.

 

Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας είναι ένα σωματείο βάσης. Λειτουργεί με τακτικές γενικές συνελεύσεις οι οποίες είναι το μόνο όργανο λήψης αποφάσεων. Το σωματείο είναι ανοιχτό σε όλους τους εργαζόμενους του κλάδου που αντιλαμβάνονται τα συλλογικά μας συμφέροντα. Στον αντίποδα, σε αυτό το σωματείο δεν έχουν θέση αφεντικά, ρουφιάνοι, προϊστάμενοι, φασιστές και λοιποί καλοθελητές.

 

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ΕΡΓΑΤΕΣ

 

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού κεντρικής Μακεδονίας

, , , , ,

No Comments

αφίσα του συντονισμού ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και τα «απελευθερωμένα» ωράρια για την Κυριακή 11/12/2016

%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%b7-%ce%b1%cf%81%ce%b3%ce%b9%ce%b1-11-12-2016

, , , , , ,

No Comments

κείμενο του συντονισμού ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και τα «απελευθερωμένα» ωράρια για την Κυριακή 11/12/2016

Με κείμενα, αφίσες και τρικάκια στο κέντρο αλλά και σε γειτιονιές της Θεσσαλονίκης, προπαγανδίζετα η

συγκέντρωση-πορεία που έχει καλέσει ο συντονισμός ενάντια στην Κυριακάτικη εργασίακαι στα

απελευθερωμένα ωράρια για την Κυριακή 11/12 στις 12.00 στη συμβολή των οδών Τσιμισκή με Αριστοτέλους.

Την ίδια στιγμή που το εμπορικό κεφάλαιο εφευρίσκει νέους τρόπους για συσσωρεύσει κέρδος τσακίζοντας

τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στον κλάδο(black friday, λευκές νύχτες, εργασία την Κυριακή) και τη στιγμή

που το σύνολο των κεκτημένων της εργατικής τάξης δέχεται επίθεση, εμείς επιλέγουμε να υπερασπιστούμε

την Κυριακάτικη αργία, τον ελεύθερο χρόνο μας, τα συμφέροντα της τάξης μας.

 

ΠΟΤΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ

Τον Ιούλιο του 2013 που ψηφίζεται, ως κομμάτι του δεύτερου μνημονίου, το πολυνομοσχέδιο -διακάης πόθος των μεγάλης μερίδας των ντόπιων αφεντικών- για την λειτουργία των καταστημάτων για 7 Κυριακές, γίνεται η αφετηρία για τον τωρινό κύκλο αγώνων αλληλέγγυων και εργαζομένων στο εμπόριο.

Εδώ και τρία χρόνια λειτουργεί ο συντονισμός δράσης ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία στη Θεσσαλονίκη και είναι παρών κάθε φορά που τα μαγαζιά ανοίγουν την Κυριακή. Με δράσεις στα μεγάλα εμπορικά κέντρα Cosmos και One Salonica, με συνεχόμενα μοιράσματα κειμένων στους εργαζόμενους και με αποκλεισμούς κάθε Κυριακή στα εμπορικά μαγαζιά του κέντρου της πόλης, προσπαθούμε να αναχαιτίσουμε έμπρακτα τις ορέξεις του κάθε αφεντικού που θεωρεί τον εργαζόμενο αναλώσιμο.

Ο αγώνας κατά της κυριακάτικης εργασίας δεν είναι ένας απλός αμυντικός αγώνας, και ούτε πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως τέτοιος. Το μέτρο αυτό εφαρμόζεται στα πλαίσια της εντατικοποίησης της εργασίας σε περιόδους κρίσης. Η συνεχόμενη ροή καταναλωτών δημιουργεί μεγαλύτερο φόρτο εργασίας όχι μόνο στους εργαζόμενους στο εμπόριο, αλλά και στους εργαζόμενους και σε άλλους κλάδους όπως πχ στον επισιτισμό. Η αναγγελία νέων θέσεων εργασίας που θα φέρει το μέτρο είναι ουσιαστικά ψεύτικη, αφού θα πρόκειται κυρίως για συμβάσεις μιας μέρας, πράγμα που γίνεται ήδη κατά κόρον σε σουπερμάρκετ και πολυκαταστήματα. Ουσιαστικά το εμπόριο είναι η αφετηρία αυτού του μέτρου και στο μέλλον σκοπεύουν να το εφαρμόσουν σε όλους τους κλάδους, με σκοπό η Κυριακή να είναι μια πλήρως εργάσιμη μέρα.

Την ίδια στιγμή εργατικά δικαιώματα καταργούνται το ένα πίσω από το άλλο, η μαύρη ανασφάλιστη εργασία γίνεται σιγά-σιγά κανόνας, τα ωράρια »ελαστικοποιούνται» ώστε να βολέψουν τα συμφέροντα των αφεντικών, η “κοινωφελής” εργασία και τα voucher επεκτείνονται και ενώ πλέον είμαστε αναγκασμένοι να δουλεύουμε ως τα 67 για να βγούμε σε σύνταξη πείνας, η υποτίμηση της εργασιακής μας δύναμης με την παράλληλη αύξηση του κόστους ζωής δεν λέει να σταματήσει. Ο χειμώνας που μπαίνει έχει ήδη ξεκινήσει με πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και ιδιωτικοποιήσεις του νερού, του ρεύματος, δημόσιων χώρων και υπηρεσιών, ενώ ετοιμάζεται για τους επόμενους μήνες νέο νομοσχέδιο που θα αφορά τις εργασιακές σχέσεις και στο οποίο, οι Ε.Ε., η Ε.Κ.Τ., το Δ.Ν.Τ., το E.S.M. αλλά και το ντόπιο κεφάλαιο (ενώσεις βιομηχάνων, εμπόρων, επιχειρηματιών, εφοπλιστών) ζητάν, και προβλέπουμε, χωρίς να έχουμε  ιδιαίτερες μαντικές ικανότητες, ότι θα καταφέρουν, να μικρύνει κι άλλο ο κατώτατος μισθός, να καταργηθούν τα δώρα Πάσχα και Χριστουγέννων , να θεσμοθετηθεί και να διευρυνθεί η part-time εργασία, να απελευθερωθούν οι απολύσεις, να μπει φρένο στο δικαίωμα στην απεργία.

Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να έχουμε αυταπάτες, να αναβάλουμε και να αναθέτουμε τους αγώνες που οφείλουμε να δώσουμε εμείς οι ίδιοι και ξέρουμε πως τόσο η κάλυψη των υλικών και πνευματικών μας αναγκών μέσα σε μια περίοδο κρίσης, όσο και γενικότερα ο μετασχηματισμός της κοινωνίας επέρχεται μέσω της δράσης. Πάνω σε αυτό το πλαίσιο για να μπορέσουμε οι εργαζόμενοι να υψώσουμε ανάστημα θα πρέπει να ενωθούμε, να οργανωθούμε, να παλέψουμε. Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε ως εργαζόμενοι και εργαζόμενες είναι πως όλοι οι αγώνες που κερδήθηκαν είναι αυτοί που υπήρχε ενότητα, αλληλεγγύη και οργάνωση. Ενότητα και αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων και οργάνωση μέσα από σωματεία στους χώρους εργασίας.

Ο καθένας μόνος, είναι καταδικασμένος στην γκρίνια, στην περαιτέρω φτωχοποίηση, στην ηττοπάθεια, και ο μόνος τρόπος που μπορούμε να παλέψουμε αποτελεσματικά ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία είναι μέσα από τα συλλογικά εργαλεία οργάνωσης και αγώνα που δημιουργούμε οι ίδιοι οι εκμεταλλευόμενοι μέσα στο πεδίο της ταξικής πάλης. Στις 11 Δεκέμβρη, καλούμε όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες να συμμετέχουν στην απεργία στον κλάδο του εμπορίου και να στηρίξουν τη συγκέντρωση του συντονισμού και τους αποκλεισμούς καταστημάτων, για να σπάσουμε στην πράξη, για να σπάσουμε στο δρόμο, το νομοσχέδιο και τις ορέξεις των αφεντικών για δουλειά τις Κυριακές, για να υπερασπιστούμε μαχητικά την ανάγκη μας για ελεύθερο χρόνο.

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 11/12 ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΙΣ 12.00

Συντονισμός ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και τα «απελευθερωμένα» ωράρια

sintonismoskiriakis@espiv.net

, , , , , ,

No Comments

κείμενο σωματείου ενάντια στην εργασία τις Κυριακές

ΟΥΤΕ 52 ΟΥΤΕ ΚΑΙ 8 ΚΑΝΕΝΑ ΜΑΓΑΖΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΝΟΙΧΤΟ

 

Από το 2013 τα εμπορικά καταστήματα παραμένουν ανοιχτά για 8 Κυριακές κάθε χρόνο. Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες στο εμπόριο, αναγκάζονται υπό το φόβο της απόλυσης, να μην έχουν ούτε τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο για να ξεκουραστούν και να περάσουν λίγες στιγμές μακριά από τον καταναγκασμό του αφεντικού. Κι όλα αυτά προφανώς, με την πλειοψηφία των εργαζομένων να μην πληρώνεται αυτό που δικαιούται τις Κυριακές, ενώ οι εργασιακές συνθήκες δεν ξεφεύγουν από τον κανόνα του ιδιωτικού τομέα: part-time εργασία, μισά ή και καθόλου ένσημα, υπερωρίες, voucher, απολύσεις με την παραμικρή “αφορμή”, καθυστερήσεις μισθοδοσίας…

 

Ξέρουμε από πρώτο χέρι, τι σημαίνει να δουλεύεις Κυριακή και να μην μπορείς να έχεις ελεύθερο χρόνο. Επίσης ξέρουμε πως αυτό το μέτρο δεν πρόκειται να μείνει στο χώρο του εμπορίου. Θέλοντας να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους, τα αφεντικά, αργά ή γρήγορα, θα επιβάλουν την επέκταση της Κυριακάτικης εργασίας σε όλους τους κλάδους, θα επεκτείνουν τα ωράρια (ήδη  έχουμε δει τη βαρβαρότητα της “λευκής νύχτας” να κρατά τα μαγαζιά ανοιχτά ως τη 01.00 το βράδυ…), θα συνεχίζουν να μας ζητάν να κάνουμε σπαστά ωράρια τις ώρες “αιχμής”, θα συνεχίζουν να μας μειώνουν τους μισθούς και να μας κολλάν λιγότερα ένσημα, θα συνεχίζουν να μας έχουν ταυτόχρονα σε διαφορετικά πόστα του μαγαζιού.

 

Την ίδια στιγμή, εμείς που εργαζόμαστε σε έναν άλλο κλάδο, αυτόν του επισιτισμού, και ειδικά όσοι εργαζόμαστε στο κέντρο της πόλης ή σε περιοχές που έχουν ανοιχτά εμπορικά καταστήματα, βλέπουμε τη δουλειά που έχουμε να βγάλουμε να εντατικοποιείται (και σε ελάχιστες περιπτώσεις να παίρνουμε το 75% προσαύξηση που δικαιούμαστε τις Κυριακές, όπως και με τα νυχτερινά και, και, και…), καθώς οι καταναλωτές αγνοώντας ή αδιαφορώντας για τους εργαζομένους, προτιμούν να συνοδεύουν τα ψώνια με το καφέ και το φαγητό τους. Περαιτέρω,ακόμη κι αν η Κυριακή για τα εστιατόρια, τα ζαχαροπλαστεία και τα καφέ είναι δεδομένο ότι είναι εργάσιμη μέρα, αυτό δε σημαίνει πως δεν μας αγγίζει το ότι συνάδελφοι και συναδέλφισσες, από άλλον κλάδο βλέπουν τους όρους της εργασίας τους να δυσχεραίνουν. Οφείλουμε από κοινού να παλέψουμε μαζί τους για να σταματήσουν να λειτουργούν τα καταστήματα στο εμπόριο τις Κυριακές, αλλά και να επιβάλουμε την ανάγκη μας για ξεκούραση και ελεύθερο χρόνο σε όλους τους κλάδους (και στον επισιτισμό) και ταυτόχρονα να αγωνιστούμε από κοινού για αύξηση του κατώτατου μισθού ώστε να είμαστε σε θέση να καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες, για να σταματήσουν οι απλήρωτες υπερωρίες και η ελαστική εργασία, για να μας κολλάνε το σύνολο των ενσήμων που δικαιούμαστε, για να σταματήσουν τα αφεντικά να μας “απολύουν” όταν τους καπνίσει.

 

Την ίδια στιγμή που μας ετοιμάζουν μια νέα σφαγή του εισοδήματος μας τους επόμενους μήνες με μείωση κατώτατου μισθού, κόψιμο 13ου-14ου, επέκταση της ελαστικής εργασίας, απελευθέρωση απολύσεων, δίνοντας στα αφεντικά το δικαίωμα του lock out και δυσχεραίνοντας ταυτόχρονα τη δικιά μας δυνατότητα για απεργία, οφείλουμε να σταθούμε ο ένας δίπλα στον άλλον και να αγωνιστούμε για τα δικά μας συμφέροντα, τα εργατικά συμφέροντα που είναι αντιστρόφως ανάλογα με αυτά των κάθε λογής αφεντικών, εμπόρων και βιομηχάνων, εφοπλιστών και βιοτεχνών,  ιδιοκτητών ξενοδοχείων και μαγαζιών εστίασης.  Να αντιστρέψουμε το κλίμα φόβου και ηττοπάθειας και μέσα από σωματεία βάσης και με μαχητικούς ταξικούς αγώνες να διεκδικήσουμε:

 

-Να μας καταβάλλονται κανονικά τα δώρα, τα νυχτερινά, το 75% προσαύξηση σε αργίες και Κυριακές, οι υπερωρίες

-Αύξηση του βασικού μισθού με μείωση του χρόνου εργασίας και πλήρης ασφάλιση για όλους τους εργαζομένους σε όλους τους κλάδους

-Να μην λειτουργεί κανένα εμπορικό κατάστημα τις Κυριακές

 

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

στον εκβοβισμό των αφεντικών

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ

σε όλους τους χώρους εργασίας

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

μεταξύ των εργαζομένων

 

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ: ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 11.00 ΤΣΙΜΙΣΚΗ ΜΕ ΑΓ. ΣΟΦΙΑΣ

, , , , , , ,

No Comments

κείμενο της Συνέλευσης Ταξικής Αλληλεγγύης για την κυριακάτικη αργία 6/11

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ

Στα χρόνια της γενικευμένης κρίσης, έρχεται να εφαρμοστεί ο νόμος της προηγούμενης κυβέρνησης που προβλέπει την λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων τις Κυριακές. Παρά την υποτιθέμενη εναντίωση του ΣΥΡΙΖΑ στην κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας πριν τις εκλογές του Γενάρη του 2015, ερχόμαστε στην σημερινή  υπουργική απόφαση που θέτει την λειτουργία των καταστημάτων για 8 Κυριακές τον χρόνο. Όπως και για όλα τα άλλα οι υποσχέσεις πήγαν περίπατο…

Η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας αποτελεί ένα ακόμα βήμα παραπέρα  στην εκμετάλλευση των εργαζομένων από τους μικρούς και μεγάλους επιχειρηματίες στον κλάδο του εμπορίου.  Δεν θα έπρεπε όμως να έχουμε την αυταπάτη ότι το συγκεκριμένο μέτρο αφορά μόνο τους εργαζομένους στον κλάδο του εμπορίου, αλλά την εργατική τάξη στο σύνολο της.

Για να καταφέρει να επιβιώσει ο καπιταλισμός στην κρίση γίνεται ακόμα πιο επιθετικός απέναντι στην εργατική τάξη, μετατρέποντας τις ήδη σκληρές συνθήκες εργασίας σε  ακόμα πιο αυταρχικές. Ελαστικά ωράρια, μαύρη εργασία, εντατικοποίηση της εργασίας σε κλάδους που ήδη βρίσκονται υπό το  καθεστώς πλήρους επισφάλειας και  τα ποσοστά ανεργίας να έχουν χτυπήσει κόκκινο.

Ακόμα και τα έως τώρα εργατικά κεκτημένα έρχονται να αμφισβητηθούν  και το δικαίωμα στον ελεύθερο χρόνο τείνει να αποτελέσει μια πολυτέλεια που στο τέλος θα ταυτίζεται με  την ανεργία. Στόχος των αφεντικών να εκμεταλλευτεί στο έπακρο την εργατική τάξη, η οποία όταν δεν θα δουλεύει, θα μετατρέπεται σε πειθήνιο  καταναλωτή, έχοντας την ψευδαίσθηση ότι η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας δεν θα χτυπήσει ποτέ τη δική του πόρτα. Αν λησμονήσουμε το πώς κατακτήθηκαν αυτά τα εργατικά δικαιώματα και κεκτημένα που έρχονται σήμερα να καταργηθούν, το μόνο σίγουρο είναι ότι η εργατική τάξη θα οδηγηθεί για άλλη μια φορά σε έναν εργασιακό μεσαίωνα.

Η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας μας αφορά όλους: σήμερα «δοκιμάζεται» στον κλάδο του εμπορίου- αύριο θα ισχύει παντού.

ΑΝ ΨΩΝΙΖΕΙΣ ΚΥΡΙΑΚΗ
ΕΤΟΙΜΑΣΟΥ ΑΝ ΔΟΥΛΕΨΕΙΣ ΚΥΡΙΑΚΗ

 

Συνέλευση ταξικής αλληλεγγύης

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Θεσσαλονίκης

Σωματείο βάσης μουσικών & εργαζομένων στο χώρο του ακροάματος

Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στον χώρο της ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας

 Σωματείο  Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας

 

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ

, , ,

No Comments