Archive for Νοεμβρίου, 2016

ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ για την οικονομική ενίσχυση του Εργατικού Ταμείου Aλληλεγγύης και Αλληλοβοήθειας

Κυριακή 4/12 από τις 14:00 στον ελευθεριακό χώρο Sabot

 

 

για την οικονομική ενίσχυση της Συνέλευσης Ταξικής Αλληλεγγύης και του Εργατικού Ταμείου Aλληλεγγύης και Αλληλοβοήθειας

 

*με παραδοσιακές γεύσεις από το Ιράν και το Αφγανιστάν%ce%ba%ce%bf%cf%85%ce%b6%ce%af%ce%bd%ce%b1-4-12-2016-%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b1

, , , ,

No Comments

αφίσα και κείμενο του συντονισμού ενάντια στην κυριακάτικη εργασία και τα απελευθερωμένα ωράρια για την »μαύρη Παρασκευή»

black_friday

ΟΙ “ΜΑΥΡΕΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ” ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

ΜΑΥΡΙΖΟΥΝ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

Μετά τις ανοιχτές Κυριακές, τις λευκές νύχτες του Σαββάτου έρχεται και η Μαύρη Παρασκευή. Αυτήν την φορά τουλάχιστον το χρώμα συμβαδίζει με την πραγματικότητα που βιώνουν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στο εμπόριο. Η κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων και οι συνθήκες εργασιακής ζούγκλας δεν μπορεί παρά να συνοδεύονται και με την ανάλογη καταναλωτική ζούγκλα. Την βλέπαμε στις Black Fridays των ΗΠΑ και μάλλον γελάγαμε με τα βίντεο των αποκτηνωμένων καταναλωτών που κυριολεκτικά ποδοπατιούνται για να προλάβουν να αρπάξουν μια τηλεόραση. Υπάρχει βέβαια και η πιο τραγική όψη με ανθρώπους να έχουν πεθάνει από ασφυξία για ένα ρούχο ή ένα κινητό. 8 άνθρωποι έχουν πεθάνει μέχρι σήμερα στις ΗΠΑ από περιστατικά συνωστισμού και βίας μεταξύ καταναλωτών ενώ το 2008 ένας 34χρονος εργάτης της Wal-Mart έχασε τη ζωή του, όταν ποδοπατήθηκε κυριολεκτικά από 200 περίπου μανιασμένους καταναλωτές.

Από το 2008 η Black Friday ξεκίνησε και στον Καναδά, ενώ το 2013, η μόδα επεκτάθηκε και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Black Friday πραγματοποιείται, επίσης, στο Μεξικό, στη Ρουμανία, στην Ινδία, στη Γαλλία. Τώρα έρχεται και στην Ελλάδα αρχικά από τα καταστήματα public που ξεκίνησαν εδώ και βδομάδες πανηγυρική διαφημιστική καμπάνια ενώ τις τελευταίες μέρες όλο και περισσότερες εμπορικές αλυσίδες ανακοινώνουν με περισσή περηφάνια την συμμετοχή τους. Αυτός λοιπόν ο “θεσμός” που έρχεται και στην Ελλάδα έρχεται να συμπληρώσει τον εργασιακό μεσαίωνα πού ήδη βιώνουμε, με τους μισθούς-ψίχουλα ή και τη μη καταβολή δεδουλευμένων, τις απολύσεις και την ανεργία, την εργασιακή επισφάλεια, τις ατομικές συμβάσεις, την εντατικοποίηση, τις απλήρωτες υπερωρίες, τη δουλειά τις Κυριακές, την ορθοστασία. Δεν είναι τυχαίο ότι τις “Μαύρες Παρασκευές” τις εισάγει πρώτα το Public σε μια περίοδο που σημειώνει κερδοφορία. Οι “καλές τιμές” και οι “μεγάλες εκπτώσεις” συνοδεύονται από μισθούς εξαθλίωσης, ελαστικές εργασιακές σχέσεις, εξευτελιστικές τιμές της δουλειάς των εργαζομένων της επιχείρησης.

Στην καταναλωτική αρένα που στήνεται δεν πρόκειται να πάμε για σφαγή.  Θέλουν εμείς οι εργαζόμενοι να φάμε μεταξύ μας τις σάρκες μας. Οι φτωχοί, απλήρωτοι, άνεργοι των άλλων κλάδων να ξεχάσουν την δυστυχία τους καταναλώνοντας για λίγες μόνο ώρες, ξεσπώντας πάνω στους εμποροϋπάλληλους. Είναι τώρα η στιγμή να διαλέξουμε μεριά. Θα σκοτωθούμε για τα ψίχουλα που ρίχνουν απ’ το τραπέζι τα αφεντικά ή θα διεκδικήσουμε όλο τον κοινωνικό πλούτοκαι θα αγωνιστούμε εναντίον τους;

Κανείς δεν πρόκειται να αγωνιστεί για το δικό μας δίκιο. Στους χώρους δουλειάς μας είναι ανάγκη να προωθούμε ένακλίμα συναδελφικής-ταξικής αλληλεγγύηςνα επιχειρούμε συλλογικά να βάζουμε φρένο στις διάφορες ορέξεις των εργοδοτώνΝα πάρουμε πίσω όλα όσα μας έχουν υφαρπάξει και να βγούμε μπροστά για να επιβάλλουμε το δίκιο και τις ανάγκες μας απέναντι στα κέρδη του κεφαλαίου. Να δώσουμε μάχες μαζί με άλλα αγωνιζόμενα εργατικά σωματεία αλλά και εργατικές-κοινωνικές συλλογικότητες στη βάση των κοινών ταξικών συμφερόντων, συνδέοντας έτσι τους αγώνες μας και ενισχύοντας τη συλλογική δύναμή μας, ως οι παραγωγοί του πλούτου που υπάρχει γύρω μας και που μας τον κλέβουν τα αφεντικά.

 

Συντονισμός ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και στα απελευθερωμένα ωράρια

sintonismoskiriakis@espiv.net

 

, , ,

No Comments

ανακοίνωση ΣΥΒΧΨΑ με αφορμή τη “black Friday” των public

Η «ΜΑΥΡΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ» ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΟΡΤΗ
ΕΙΝΑΙ ΚΑΦΡΙΛΑ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ-ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗ

Με περίσσια περηφάνια η αλυσίδα πολυκαταστημάτων public μέσα από μια μεγάλη διαφημιστική καμπάνια ενημερώνει το καταναλωτικό κοινό ότι στις 25/11 φέρνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα τη “black Friday”. Πρόκειται για έναν προερχόμενο εξ Αμερικής θεσμό με «μοναδικές προσφορές για λίγες ώρες». Το νέο αναμεταδίδεται από ένα σωρό ενημερωτικά ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα σαν μια πρωτοποριακή κίνηση…

Ωστόσο, κανείς δε φαίνεται να το ψάχνει λίγο παραπάνω για το τί πραγματικά σημαίνει αυτή η “black Friday” τόσο σε σχέση με τις καταναλωτικές συνήθειες που διαμορφώνει, όσο και σε σχέση με τη δοκιμασία που συνιστά για τους εργαζόμενους στα καταστήματα. Ούτε και κάνει κάποιες αναφορές στις χαοτικές καταστάσεις που διαμορφώνονται μέσα στα καταστήματα (στο διαδίκτυο υπάρχουν άπειρα σχετικά videos) ή ακόμα και για τους θανάτους και τους τραυματισμούς που έχουν συντελεστεί και σχετίζονται με αυτή (7 και 98 αντίστοιχα τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ – βλ. http://blackfridaydeathcount.com/). Οι καταναλωτές, που μπορεί να περιμένουν και ώρες έξω από τα μαγαζιά για να προλάβουν τις προσφορές, καταλήγουν να ποδοπατιούνται και να πλακώνονται κυριολεκτικά μεταξύ τους. Και βέβαια η μανία τους παίρνει σβάρνα και τους εργαζόμενους, που πέρα από τον υψηλό και εντατικοποιημένο φόρτο εργασίας που τους επιβάλλεται στο πλαίσιο της “black Friday”, έχουν να εξυπηρετήσουν-αντιμετωπίσουν τους λυσσασμένους καταναλωτές. Αλλά ουσιαστικά και τις σωματικές επιθέσεις τους στο πέρασμα τους από τους διαδρόμους στην αναζήτηση των προσφορών. Μάλιστα, το 2008 ένας 34χρονος εργάτης της Wal-Mart έχασε τη ζωή του, όταν ποδοπατήθηκε κυριολεκτικά από 200 περίπου καταναλωτές.

Αυτός είναι λοιπόν ο θεσμός που με τόση περηφάνια τα public φέρνουν στην Ελλάδα. Προφανώς, αυτό το κρούσμα εργοδοτικής καφρίλας δεν αποτελεί μια εξαίρεση. Είναι μια πτυχή -και μάλιστα κάπως «μαύρη»- της συνολικής επίθεσης των εργοδοτών και του καπιταλιστικού συστήματος απέναντι στα εργατικά μας συμφέροντα και δικαιώματα, τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας. Έρχεται να συμπληρώσει την όλη δυσχερή κατάσταση που βιώνουμε, με τους μισθούς-ψίχουλα ή και τη μη καταβολή δεδουλευμένων, τις απολύσεις και την ανεργία, την εργασιακή επισφάλεια, τις ατομικές συμβάσεις, την εντατικοποίηση, τις απλήρωτες υπερωρίες, τη δουλειά τις Κυριακές, την ορθοστασία,…

Κι αν εμείς σαφώς και δεν έχουμε κάποιο ζήτημα με τις «καλές τιμές», μιλώντας για τις «ευκαιρίες» που προσφέρει το public στο πλαίσιο της “black Friday” (και μάλιστα σε μια περίοδο που σημειώνει κερδοφορία), ο νους μας πάει αυτόματα στους «μισθούς-ψίχουλα» που προσφέρονται στους συναδέλφους μας. Φαίνεται ότι για την εργοδοσία των public οι «καλές τιμές» πάνε πακέτο με την κακή-εξευτελιστική τιμή της δουλειάς των εργαζομένων της.

Από την πλευρά μας δε θα σταματήσουμε να καταδεικνύουμε την εργοδοτική ασυδοσία και να προσπαθούμε να βάλουμε ένα φρένο σε αυτήν. Και ήδη μέσα στο 2016 καταδείξαμε ακόμα μια καφρίλα της εργοδοσίας των public, όταν ενώ επέβαλε στους συναδέλφους να δουλεύουν τις Κυριακές, διοργάνωσε διαγωνισμό φωτογραφίας με θέμα «οι δικές μας Κυριακές» (βλ. «οι δικές μας (…κλεμμένες) Κυριακές» https://bookworker.wordpress.com/2016/04/18/oi-dikes-mas-klemmenes-kyriakes/)

Απευθυνόμενοι στους συναδέλφους μας θα θέλαμε να τους προτρέψουμε να μην κάνουν τίποτε παραπάνω από τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και με κάθε τρόπο να γίνει σαφές ότι εμείς οι εργαζόμενοι αρνούμαστε να γίνουμε τα θύματα ή οι θηριοδαμαστές στην καταναλωτική αρένα που στήνουν τα αδίστακτα αφεντικά.

Παράλληλα, καλούμε την εργοδοσία των public να δώσει ένα τέλος σε αυτά τα κρούσματα. Και σε κάθε περίπτωση την καθιστούμε υπεύθυνη για όποια προβλήματα προκύψουν, ιδίως στους συναδέλφους μας.

Τέλος, απευθυνόμενοι προς τους καταναλωτές δεν μπορούμε παρά να τους ζητήσουμε να αντιληφθούν και τη δική τους ευθύνη για τις χαοτικές-επικίνδυνες καταστάσεις που διαμορφώνονται τόσο στις “black Fridays”, όσο και σε άλλες στιγμές κοσμοπλημμύρας μέσα στα μαγαζιά. Επίσης, τους ζητάμε να μην κάνουν την παραμικρή επιθετική κίνηση προς τους συναδέλφους μας. Και τους σημειώνουμε ότι εμείς οι εργαζόμενοι δεν είμαστε και ούτε θα γίνουμε τα προϊόντα της κανιβαλιστικής κατανάλωσης.

 

 

Συμπληρωματικές σημειώσεις πάνω στην ανακοίνωση του Συλλόγου μας για τη «μαύρη Παρασκευή»

1. Στην καταγραφή των πτυχών της επίθεσης που δεχόμαστε δεν αναφερθήκαμε στις «λευκές νύχτες» (που ανά περιοχή και χρονική συγκυρία εμφανίζονται και ως «κόκκινες νύχτες» ή και ως ”love nights”). Πρόκειται για ένα ακόμα άθλιο θεσμό, που βαφτίζεται «γιορτή» και στο πλαίσιο του οποίου τα αφεντικά επιχειρούν το ξεχείλωμα του ωραρίου και διαμορφώνουν μια ακόμα καταναλωτική αρένα για αποκτηνωμένους πελάτες και ταλαίπωρους εμποροϋπάλληλους. Πρόκειται για έναν ακόμα θεσμό στον οποίο έχουμε έμπρακτα σταθεί ενάντια μέχρι σήμερα και τον οποίο είμαστε αποφασισμένοι να μπλοκάρουμε ολοκληρωτικά, είτε γίνεται υπό καθεστώς παρανομίας (όπως σε διάφορες γειτονιές της Αθήνας), είτε γίνεται κάτω από ένα «πέπλο νομιμότητας».

2. Ως προς αυτό, σημειώνουμε και πως από την εικόνα που έχουμε ως σήμερα, για τη χρονιά αυτή τουλάχιστο, δε βλέπουμε να επιχειρείται ξεχείλωμα του ωραρίου πέραν του «νόμιμου». Ωστόσο, είμαστε σε επιφυλακή, ώστε να κινηθούμε με κάθε τρόπο, δηλαδή τόσο κινηματικά όσο και νομικά, προκειμένου να μπλοκάρουμε κάθε τέτοια επιδίωξη. Σε κάθε περίπτωση, αναμένουμε πως, όπως γίνεται και στις ΗΠΑ και αλλού, πολύ σύντομα η «μαύρη Παρασκευή» θα σημαίνει και δουλειά από τα άγρια χαράματα μέχρι τα επίσης άγρια μεσάνυχτα.

3. Η «θαυμαστή» πρωτοβουλία (ή μάλλον το ρεσιτάλ ασυδοσίας) του public φαίνεται ότι βρήκε αρκετούς μιμητές, καθώς ολοένα και περισσότερες εταιρίες προχωρούν στην οργάνωση «μαύρης Παρασκευής».

4. Μάλιστα, μια ακόμα εταιρία του κλάδου μας, το Πλαίσιο, μέσα από ένα προπαγανδιστικό video, καλεί το καταναλωτικό κοινό να προσέλθει στη «μαύρη Παρασκευή» του με γάντια του μποξ!

5. Επίσης, μια ακόμα αλυσίδα, τα Media Markt προπαγανδίζουν μια πολυήμερη «μαύρη Παρασκευή» η οποία περιλαμβάνει και την Κυριακή (…έστω και για ηλεκτρονικές αγορές). Ωστόσο, με κάτι τέτοιες μεθοδεύσεις, δείχνουν ξεκάθαρα που το πάνε…

6. Στον αντίποδα, σε κάποια περσινά νέα, σε δημοσίευμα της Καθημερινής, διαβάζουμε για κατάργηση της «μαύρης Παρασκευής» στη Βρετανίαλόγω και των διαπληκτισμών που είχαν συντελεστεί. Βέβαια, φέτος η Καθημερινή γράφει σχεδόν μόνο διαφημιστικά άρθρα για το θεσμό αυτό.

7. Η φαντασία (και η ασυδοσία) των αφεντικών στο πεδίο της εργασιακής εκμετάλλευσης είναι αχαλίνωτη. Κάπως έτσι μας προέκυψε και η «μαύρη Παρασκευή». Και κάπως έτσι θα δούμε στη συνέχεια και άλλα αντίστοιχα events να έρχονται κατά πάνω μας. Από την άλλη, παρατηρώντας την όλη αυτή κατάσταση και την επίδρασή της στο καταναλωτικό κοινό, βλέπουμε το πως αυτό επιζητά ολοένα και «πιο προχωρημένες καταναλωτικές εμπειρίες» και το πως έρχονται τα αφεντικά να ανατροφοδοτήσουν-ενισχύσουν την «ανάγκη» του αυτή.

8. Και πόσο λυπηρό (αν και απόλυτα εξηγήσιμο) είναι να βλέπεις τόσους πολλούς ανθρώπους να προετοιμάζονται να αγωνιστούν για να «κατακτήσουν» τις προσφορές για ηλεκτρονικές συσκευές ή και για video games, ενώ την ίδια ώρα είτε απέχουν ολοκληρωτικά, είτε κάνουν διαρκώς βήματα πίσω από τον ταξικό-κοινωνικό αγώνα για το δικαίωμα της εξασφάλισης των μέσων για μια αξιοπρεπή ζωή.

Και σίγουρα είναι πολλά ακόμα αυτά που θα χρειαστεί να σημειώσουμε για αυτήν τη νέα εργοδοτική-καταναλωτική καφρίλα που εισβάλλει στη ζωή μας…

Και είναι σίγουρα και πολλά αυτά που θα πρέπει και μπορούμε να κάνουμε, προκειμένου να μπλοκάρουμε τόσο τις «μαύρες Παρασκευές», όσο και τη συνολική επίθεση στα εργατικά μας συμφέροντα και δικαιώματα, τη ζωή και την αξιοπρέπειά μας.

ΟΙ «ΜΑΥΡΕΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ» ΤΩΝ ΑΔΗΦΑΓΩΝ-ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ
ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΑΠΟΚΤΗΝΩΜΕΝΩΝ-ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ
ΜΑΥΡΙΖΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής
Λόντου 6, Εξάρχεια – Αθήνα | 210-3820537 | sylyp_vivliou@yahoo.gr | bookworker.wordpress.com

, ,

No Comments

bar οικονομικής του σωματείου

bar-24-11-2016

, , ,

No Comments

απολογισμός αγώνων που έγιναν και ενημέρωση συναδέλφων/ισσών για συνθήκες εργασίας

ΜΕ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΒΑΣΗΣ, ΟΡΓΑΝΩΣΗ κ  ΑΓΩΝΕΣ ΕΡΓΑΤΩΝ

 

Οι συνθήκες στον κλάδο του επισιτισμού μετασχηματίζονται στο πέρασμα των χρόνων αλλά παραμένουν το ίδιο άσχημες, οι οποίες δεν ήταν και ιδιαίτερα καλές ούτως ή άλλως και πριν την κρίση. Άλλωστε μιλάμε για ένα κλάδο που θέλει τις συναδέλφισσες εκτός από παραγωγικές, ευπαρουσίαστες και με διαρκές χαμόγελο ανάλογα με τα γούστα αφεντικών και πελατών.

 

Τότε τα αφεντικά δεν κολλούσαν καν ένσημα στους εργαζόμενους, τώρα, με την απειλή μεγάλου προστίμου για ανασφάλιστη εργασία, συνηθίζουν να κολλάνε ελάχιστα και αυτά μισά έτσι ώστε να είναι καλυμμένα σε τυχόν ελέγχους, ενώ οι εργαζόμενοι συνήθως μετά βίας συμπληρώνουν τον απαραίτητο αριθμό για την ασφάλισή τους. Αυτό βέβαια συνοδεύτηκε και από βαθμιαίες μειώσεις μισθών και μεροκάματων, φτάνοντας σήμερα σε εξευτελιστικά επίπεδα. Τα ελαστικά ωράρια, τα πολλαπλά πόστα και οι υπερωρίες παραμένουν όπως ήταν, ενώ για τα δώρα και επιδόματα που δικαιούμαστε η κατάσταση γίνεται όλο και πιο δύσκολη.

 

Οι συνάδελφοι που δουλεύουν σαν διανομείς φαγητού (delivery) συνεχίζουν να επιβαρύνονται εν ώρα εργασίας με δικά τους έξοδα για τον εξοπλισμό των οχημάτων, βενζίνες, κάρτες κινητών και άλλα. Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η εντατικοποίηση της εργασίας μας και η έλλειψη της υποτυπώδους ασφάλειας από πλευράς αφεντικών μας κάνει να τσακιζόμαστε σε εργατικά ατυχήματα. Από τα τροχαία “για να φτάσει γρήγορα η παραγγελία” μέχρι να καταρρέουν συνάδελφοι σε εξαντλητικές συνθήκες ιδιαίτερα στους καλοκαιρινούς τουριστικούς μήνες.

 

Όμως, κόντρα σε αυτή τη σαπίλα των εργασιακών σχέσεων υπάρχουν εργαζόμενοι/ες που οργανώνονται στους χώρους δουλειάς, διεκδικούν τα αυτονόητα και ξεκινούν αγώνες ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση των αφεντικών. Τέτοιοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν το προηγούμενο διάστημα στη Θεσσαλονίκη.

 

ΣΠΑΜΕ ΤΟΝ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

 

Γέφυρα-Babylon

 

Στον πολιτιστικό χώρο-καφέ “Γέφυρα” το φθινόπωρο του ’15 τρεις εργαζόμενες, μέλη του σωματείου, αρχίζουν να διεκδικούν ένσημα, αύξηση, προσαυξήσεις νυχτερινών και αργιών, δώρα και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Το καφέ “Γέφυρα” είναι ιδιοκτησίας αφεντικού αριστερών πεποιθήσεων, που εκμεταλλεύεται αυτήν την ιδιότητα του, δημιουργώντας μία εναλλακτική επιχείρηση, πουλώντας “επαναστατικό” παπατζιλίκι προς όφελος της τσέπης του. Ύστερα από σειρά διαπραγματεύσεων το αφεντικό δεν ικανοποιεί τα αιτήματα και οι εργαζόμενες εξαναγκάζονται σε παραίτηση, στα δικά μας μάτια απόλυση.

 

Την ίδια περίοδο, απολύονται και 5 εργαζόμενοι/ες του Babylon cafe-bar, ίδιας ιδιοκτησίας. Οι απολύσεις αυτές ήταν η εκδικητική απάντηση των αφεντικών στην διεκδικητική και αλληλέγγυα στάση που κράτησαν όσο καιρό εργάζονταν εκεί, με εργασιακές συνθήκες ίδιες με τη “Γέφυρα” και απαιτήσεις για αμισθί υπηρεσίες, περικοπές στα μεροκάματα, απειλές απόλυσης και σεξιστικά σχόλια να συμπληρώνουν το παζλ του εργασιακού καθεστώτος.

 

Έτσι, ξεκινάει ένας διπλός αγώνας απολυμένων και σωματείου για την ικανοποίηση των αιτημάτων με παρεμβάσεις, μικροφωνικές, πορείες με τη συνδρομή δεκάδων αλληλέγγυων. Ενώ στο Babylon cafe το αφεντικό υποχωρεί σύντομα και ικανοποιεί τα αιτήματα, στην περίπτωση της “Γέφυρας” κρατάει αδιάλλακτη στάση, επιτίθεται με απειλές, ύβρεις και εμετικά κείμενα σε απολυμένους και σωματείο φτάνοντας στο σημείο να κάνει καταγγελίες  στους μπάτσους.

 

Εμείς όχι μόνο δεν πτοηθήκαμε, αλλά με οργάνωση και επιμονή συνεχίσαμε ακόμη πιο δυναμικά τον αγώνα αναγκάζοντας το αφεντικό να υποχωρήσει (υπό τον φόβο και καταγγελίας στο ΙΚΑ για ανασφάλιστη εργασία) και να ικανοποιήσει τα αιτήματα των εργαζομένων στο ακέραιο.

 

Rolling Burger Bar

 

Στο Rolling Burger Bar, μπεργκεράδικο στην περιοχή της Καμάρας, πέντε εργαζόμενοι διανομείς (ντελιβεράδες), κάποιοι μέλη του σωματείου, βιώνουν τις γνωστές άσχημες εργασιακές συνθήκες.

 

Μέσα στο χώρο δουλειάς τους συζητούν, οργανώνονται και αρχίζουν να διεκδικούν. Ζητούν αύξηση ωρομισθίου, την κάλυψη των λειτουργικών εξόδων του πόστου (βενζίνες, service, τηλεφωνήματα), καθώς επιμένουν και στο δικαίωμα τους στην απεργία. Χτίζουν σχέσεις αλληλεγγύης μεταξύ τους και με άλλους εργαζόμενους στο μαγαζί και διεκδικούν δώρο Χριστουγέννων το οποίο και παίρνουν.

 

Πάγια τακτική των αφεντικών είναι να θέλουν να ξεφορτωθούν όσους αγωνίζονται, διεκδικούν και παρεμβαίνουν στον χώρο εργασίας τους, προσπαθώντας να αλλάξουν τους όρους της κατά τα άλλα «έντιμης συμφωνίας».  Έτσι λίγο καιρό αργότερα τα αφεντικά της εν λόγω επιχείρησης, ξεκινούν μεθοδικά να απολύουν έναν – έναν τους συναδέλφους μας, θεωρώντας ότι έτσι θα σταματήσουν οι διεκδικήσεις και το μαγαζί θα επιστρέψει στην ομαλή λειτουργία του.

 

Οι απολυμένοι διεκδικούν διαφορά δεδουλευμένων, ένσημα και 2 από αυτούς επαναπρόσληψη. Με παρόμοιο τρόπο αγώνα που ακολουθήθηκε και στην προηγούμενη περίπτωση, τα αφεντικά ικανοποιούν τα οικονομικά αιτήματα και αναγνωρίζουν τις απολύσεις ως εκδικητικές λόγω των διεκδικήσεων των εργαζομένων και αυτοί λαμβάνουν την ανάλογη αποζημίωση.

 

Υπήρξαν και άλλες διεκδικήσεις, όπου δεν πήραν ανάλογη ένταση και έκταση και λύθηκαν γρήγορα. Όπως για παράδειγμα στο σουβλατζίδικο Porkitto, όπου ένας ντελιβεράς απολύεται και διεκδικεί τα ένσημά του στο ακέραιο. Με παρέμβαση του σωματείου, το αφεντικό υποχωρεί κατευθείαν και ικανοποιεί το αίτημα.

ΑΣ ΞΑΝΑΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΜΑΣ ΔΥΝΑΜΗ

 

Σαν ΣΣΜ, δεν επαναπαυόμαστε στη θεσμική επίλυση των εργασιακών ζητημάτων. Θεωρούμε ότι ο συλλογικός, οργανωμένος και μαχητικός τρόπος διεκδίκησης είναι αυτός που φέρνει τα θετικά αποτελέσματα και την ικανοποίηση των αιτημάτων μας. Επίσης αφήνει παρακαταθήκη για καλύτερους όρους εργασίας στις πιάτσες που τρέχουν οι αγώνες και  οξύνει την ταξική συνείδηση σε όλους μας. Και αυτή η συνείδηση είναι που δημιουργεί τις συνθήκες για συλλογικοποίηση των αναγκών μας και για καλύτερους όρους εργασίας, αμβλύνοντας την εκμετάλλευση που βιώνουμε. Αυτή η συλλογική μας δύναμη είναι που δείχνει στα αφεντικά ότι η κυριαρχία τους αμφισβητείται και κλονίζεται και ότι οι όροι στις εργασιακές μας σχέσεις δεν θα μας επιβάλλονται εύκολα και στο κάτω-κάτω κάνει τη ζωή μας καλύτερη.

 

Το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών Εργαζομένων στον κλάδο του Επισιτισμού είναι σωματείο βάσης. Αυτό σημαίνει πως λειτουργεί με τακτικές γενικές συνελεύσεις, οι οποίες αναγνωρίζονται ως το μόνο όργανο λήψης αποφάσεων και στις οποίες συμμετέχουν όλοι ισότιμα και μακριά από τη λογική της ανάθεσης του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού, των αρχηγών και των ειδικών. Είναι ανοιχτό σε όλους τους εργαζόμενους του κλάδου, εκτός φυσικά από αφεντικά, υπεύθυνους, προϊστάμενους, φασίστες και αυτούς που προσπαθούν να αντλήσουν ψήφους ή υπεραξία για το κομματικό τους μαγαζί.

 

Αντίσταση στους εκβιασμούς των αφεντικών

Αυτοοργάνωση στους χώρους δουλειάς

Αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων

Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας

 

, , , , , ,

No Comments

κείμενο σωματείου ενάντια στην εργασία τις Κυριακές

ΟΥΤΕ 52 ΟΥΤΕ ΚΑΙ 8 ΚΑΝΕΝΑ ΜΑΓΑΖΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΝΟΙΧΤΟ

 

Από το 2013 τα εμπορικά καταστήματα παραμένουν ανοιχτά για 8 Κυριακές κάθε χρόνο. Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες στο εμπόριο, αναγκάζονται υπό το φόβο της απόλυσης, να μην έχουν ούτε τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο για να ξεκουραστούν και να περάσουν λίγες στιγμές μακριά από τον καταναγκασμό του αφεντικού. Κι όλα αυτά προφανώς, με την πλειοψηφία των εργαζομένων να μην πληρώνεται αυτό που δικαιούται τις Κυριακές, ενώ οι εργασιακές συνθήκες δεν ξεφεύγουν από τον κανόνα του ιδιωτικού τομέα: part-time εργασία, μισά ή και καθόλου ένσημα, υπερωρίες, voucher, απολύσεις με την παραμικρή “αφορμή”, καθυστερήσεις μισθοδοσίας…

 

Ξέρουμε από πρώτο χέρι, τι σημαίνει να δουλεύεις Κυριακή και να μην μπορείς να έχεις ελεύθερο χρόνο. Επίσης ξέρουμε πως αυτό το μέτρο δεν πρόκειται να μείνει στο χώρο του εμπορίου. Θέλοντας να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους, τα αφεντικά, αργά ή γρήγορα, θα επιβάλουν την επέκταση της Κυριακάτικης εργασίας σε όλους τους κλάδους, θα επεκτείνουν τα ωράρια (ήδη  έχουμε δει τη βαρβαρότητα της “λευκής νύχτας” να κρατά τα μαγαζιά ανοιχτά ως τη 01.00 το βράδυ…), θα συνεχίζουν να μας ζητάν να κάνουμε σπαστά ωράρια τις ώρες “αιχμής”, θα συνεχίζουν να μας μειώνουν τους μισθούς και να μας κολλάν λιγότερα ένσημα, θα συνεχίζουν να μας έχουν ταυτόχρονα σε διαφορετικά πόστα του μαγαζιού.

 

Την ίδια στιγμή, εμείς που εργαζόμαστε σε έναν άλλο κλάδο, αυτόν του επισιτισμού, και ειδικά όσοι εργαζόμαστε στο κέντρο της πόλης ή σε περιοχές που έχουν ανοιχτά εμπορικά καταστήματα, βλέπουμε τη δουλειά που έχουμε να βγάλουμε να εντατικοποιείται (και σε ελάχιστες περιπτώσεις να παίρνουμε το 75% προσαύξηση που δικαιούμαστε τις Κυριακές, όπως και με τα νυχτερινά και, και, και…), καθώς οι καταναλωτές αγνοώντας ή αδιαφορώντας για τους εργαζομένους, προτιμούν να συνοδεύουν τα ψώνια με το καφέ και το φαγητό τους. Περαιτέρω,ακόμη κι αν η Κυριακή για τα εστιατόρια, τα ζαχαροπλαστεία και τα καφέ είναι δεδομένο ότι είναι εργάσιμη μέρα, αυτό δε σημαίνει πως δεν μας αγγίζει το ότι συνάδελφοι και συναδέλφισσες, από άλλον κλάδο βλέπουν τους όρους της εργασίας τους να δυσχεραίνουν. Οφείλουμε από κοινού να παλέψουμε μαζί τους για να σταματήσουν να λειτουργούν τα καταστήματα στο εμπόριο τις Κυριακές, αλλά και να επιβάλουμε την ανάγκη μας για ξεκούραση και ελεύθερο χρόνο σε όλους τους κλάδους (και στον επισιτισμό) και ταυτόχρονα να αγωνιστούμε από κοινού για αύξηση του κατώτατου μισθού ώστε να είμαστε σε θέση να καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες, για να σταματήσουν οι απλήρωτες υπερωρίες και η ελαστική εργασία, για να μας κολλάνε το σύνολο των ενσήμων που δικαιούμαστε, για να σταματήσουν τα αφεντικά να μας “απολύουν” όταν τους καπνίσει.

 

Την ίδια στιγμή που μας ετοιμάζουν μια νέα σφαγή του εισοδήματος μας τους επόμενους μήνες με μείωση κατώτατου μισθού, κόψιμο 13ου-14ου, επέκταση της ελαστικής εργασίας, απελευθέρωση απολύσεων, δίνοντας στα αφεντικά το δικαίωμα του lock out και δυσχεραίνοντας ταυτόχρονα τη δικιά μας δυνατότητα για απεργία, οφείλουμε να σταθούμε ο ένας δίπλα στον άλλον και να αγωνιστούμε για τα δικά μας συμφέροντα, τα εργατικά συμφέροντα που είναι αντιστρόφως ανάλογα με αυτά των κάθε λογής αφεντικών, εμπόρων και βιομηχάνων, εφοπλιστών και βιοτεχνών,  ιδιοκτητών ξενοδοχείων και μαγαζιών εστίασης.  Να αντιστρέψουμε το κλίμα φόβου και ηττοπάθειας και μέσα από σωματεία βάσης και με μαχητικούς ταξικούς αγώνες να διεκδικήσουμε:

 

-Να μας καταβάλλονται κανονικά τα δώρα, τα νυχτερινά, το 75% προσαύξηση σε αργίες και Κυριακές, οι υπερωρίες

-Αύξηση του βασικού μισθού με μείωση του χρόνου εργασίας και πλήρης ασφάλιση για όλους τους εργαζομένους σε όλους τους κλάδους

-Να μην λειτουργεί κανένα εμπορικό κατάστημα τις Κυριακές

 

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

στον εκβοβισμό των αφεντικών

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ

σε όλους τους χώρους εργασίας

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

μεταξύ των εργαζομένων

 

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ: ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 11.00 ΤΣΙΜΙΣΚΗ ΜΕ ΑΓ. ΣΟΦΙΑΣ

, , , , , , ,

No Comments

κείμενο της Συνέλευσης Ταξικής Αλληλεγγύης για την κυριακάτικη αργία 6/11

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ

Στα χρόνια της γενικευμένης κρίσης, έρχεται να εφαρμοστεί ο νόμος της προηγούμενης κυβέρνησης που προβλέπει την λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων τις Κυριακές. Παρά την υποτιθέμενη εναντίωση του ΣΥΡΙΖΑ στην κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας πριν τις εκλογές του Γενάρη του 2015, ερχόμαστε στην σημερινή  υπουργική απόφαση που θέτει την λειτουργία των καταστημάτων για 8 Κυριακές τον χρόνο. Όπως και για όλα τα άλλα οι υποσχέσεις πήγαν περίπατο…

Η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας αποτελεί ένα ακόμα βήμα παραπέρα  στην εκμετάλλευση των εργαζομένων από τους μικρούς και μεγάλους επιχειρηματίες στον κλάδο του εμπορίου.  Δεν θα έπρεπε όμως να έχουμε την αυταπάτη ότι το συγκεκριμένο μέτρο αφορά μόνο τους εργαζομένους στον κλάδο του εμπορίου, αλλά την εργατική τάξη στο σύνολο της.

Για να καταφέρει να επιβιώσει ο καπιταλισμός στην κρίση γίνεται ακόμα πιο επιθετικός απέναντι στην εργατική τάξη, μετατρέποντας τις ήδη σκληρές συνθήκες εργασίας σε  ακόμα πιο αυταρχικές. Ελαστικά ωράρια, μαύρη εργασία, εντατικοποίηση της εργασίας σε κλάδους που ήδη βρίσκονται υπό το  καθεστώς πλήρους επισφάλειας και  τα ποσοστά ανεργίας να έχουν χτυπήσει κόκκινο.

Ακόμα και τα έως τώρα εργατικά κεκτημένα έρχονται να αμφισβητηθούν  και το δικαίωμα στον ελεύθερο χρόνο τείνει να αποτελέσει μια πολυτέλεια που στο τέλος θα ταυτίζεται με  την ανεργία. Στόχος των αφεντικών να εκμεταλλευτεί στο έπακρο την εργατική τάξη, η οποία όταν δεν θα δουλεύει, θα μετατρέπεται σε πειθήνιο  καταναλωτή, έχοντας την ψευδαίσθηση ότι η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας δεν θα χτυπήσει ποτέ τη δική του πόρτα. Αν λησμονήσουμε το πώς κατακτήθηκαν αυτά τα εργατικά δικαιώματα και κεκτημένα που έρχονται σήμερα να καταργηθούν, το μόνο σίγουρο είναι ότι η εργατική τάξη θα οδηγηθεί για άλλη μια φορά σε έναν εργασιακό μεσαίωνα.

Η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας μας αφορά όλους: σήμερα «δοκιμάζεται» στον κλάδο του εμπορίου- αύριο θα ισχύει παντού.

ΑΝ ΨΩΝΙΖΕΙΣ ΚΥΡΙΑΚΗ
ΕΤΟΙΜΑΣΟΥ ΑΝ ΔΟΥΛΕΨΕΙΣ ΚΥΡΙΑΚΗ

 

Συνέλευση ταξικής αλληλεγγύης

Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση Θεσσαλονίκης

Σωματείο βάσης μουσικών & εργαζομένων στο χώρο του ακροάματος

Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στον χώρο της ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας

 Σωματείο  Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων στον κλάδο του επισιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας

 

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ

, , ,

No Comments

κείμενο του Συντονισμού ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και τα απελευθερωμένα ωράρια για την κυριακή 6/11

Τον Ιούλιο του 2013 που ψηφίζεται, ως κομμάτι του δεύτερου μνημονίου, το πολυνομοσχέδιο -διακάης πόθος των μεγάλης μερίδας των ντόπιων αφεντικών- για την λειτουργία των καταστημάτων για 7 Κυριακές, γίνεται η αφετηρία για τον τωρινό κύκλο αγώνων αλληλέγγυων και εργαζομένων στο εμπόριο.

Εδώ και δύο χρόνια λειτουργεί ο συντονισμός δράσης ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία στη Θεσσαλονίκη και είναι παρών κάθε φορά που τα μαγαζιά ανοίγουν την Κυριακή. Με δράσεις στα μεγάλα εμπορικά κέντρα Cosmos και One Salonica, με συνεχόμενα μοιράσματα κειμένων στους εργαζόμενους και με αποκλεισμούς κάθε Κυριακή στα εμπορικά μαγαζιά του κέντρου της πόλης, προσπαθούμε να αναχαιτίσουμε έμπρακτα τις ορέξεις του κάθε αφεντικού που θεωρεί τον εργαζόμενο αναλώσιμο.

Ο αγώνας κατά της κυριακάτικης εργασίας δεν είναι ένας απλός αμυντικός αγώνας, και ούτε πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως τέτοιος. Το μέτρο αυτό εφαρμόζεται στα πλαίσια της εντατικοποίησης της εργασίας σε περιόδους κρίσης. Η συνεχόμενη ροή καταναλωτών δημιουργεί μεγαλύτερο φόρτο εργασίας όχι μόνο στους εργαζόμενους στο εμπόριο, αλλά και στους εργαζόμενους και σε άλλους κλάδους όπως πχ στον επισιτισμό. Η αναγγελία νέων θέσεων εργασίας που θα φέρει το μέτρο είναι ουσιαστικά ψεύτικη, αφού θα πρόκειται κυρίως για συμβάσεις μιας μέρας, πράγμα που γίνεται ήδη κατά κόρον σε σουπερμάρκετ και πολυκαταστήματα. Ουσιαστικά το εμπόριο είναι η αφετηρία αυτού του μέτρου και στο μέλλον σκοπεύουν να το εφαρμόσουν σε όλους τους κλάδους, με σκοπό η Κυριακή να είναι μια πλήρως εργάσιμη μέρα.

Την ίδια στιγμή εργατικά δικαιώματα καταργούνται το ένα πίσω από το άλλο, η μαύρη ανασφάλιστη εργασία γίνεται σιγά-σιγά κανόνας, τα ωράρια »ελαστικοποιούνται» ώστε να βολέψουν τα συμφέροντα των αφεντικών, η “κοινωφελής” εργασία και τα voucher επεκτείνονται και ενώ πλέον είμαστε αναγκασμένοι να δουλεύουμε ως τα 67 για να βγούμε σε σύνταξη πείνας, η υποτίμηση της εργασιακής μας δύναμης με την παράλληλη αύξηση του κόστους ζωής δεν λέει να σταματήσει. Ο χειμώνας που μπαίνει έχει ήδη ξεκινήσει με πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και ιδιωτικοποιήσεις του νερού, του ρεύματος, δημόσιων χώρων και υπηρεσιών, ενώ ετοιμάζεται για τους επόμενους μήνες νέο νομοσχέδιο που θα αφορά τις εργασιακές σχέσεις και στο οποίο, οι Ε.Ε., η Ε.Κ.Τ., το Δ.Ν.Τ., το E.S.M. αλλά και το ντόπιο κεφάλαιο (ενώσεις βιομηχάνων, εμπόρων, επιχειρηματιών, εφοπλιστών) ζητάν, και προβλέπουμε, χωρίς να έχουμε  ιδιαίτερες μαντικές ικανότητες, ότι θα καταφέρουν, να μικρύνει κι άλλο ο κατώτατος μισθός, να καταργηθούν τα δώρα Πάσχα και Χριστουγέννων , να θεσμοθετηθεί και να διευρυνθεί η part-time εργασία, να απελευθερωθούν οι απολύσεις, να μπει φρένο στο δικαίωμα στην απεργία.

Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να έχουμε αυταπάτες, να αναβάλουμε και να αναθέτουμε τους αγώνες που οφείλουμε να δώσουμε εμείς οι ίδιοι και ξέρουμε πως τόσο η κάλυψη των υλικών και πνευματικών μας αναγκών μέσα σε μια περίοδο κρίσης, όσο και γενικότερα ο μετασχηματισμός της κοινωνίας επέρχεται μέσω της δράσης. Πάνω σε αυτό το πλαίσιο για να μπορέσουμε οι εργαζόμενοι να υψώσουμε ανάστημα θα πρέπει να ενωθούμε, να οργανωθούμε, να παλέψουμε. Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε ως εργαζόμενοι και εργαζόμενες είναι πως όλοι οι αγώνες που κερδήθηκαν είναι αυτοί που υπήρχε ενότητα, αλληλεγγύη και οργάνωση. Ενότητα και αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζομένων και οργάνωση μέσα από σωματεία στους χώρους εργασίας.

Ο καθένας μόνος, είναι καταδικασμένος στην γκρίνια, στην περαιτέρω φτωχοποίηση, στην ηττοπάθεια, και ο μόνος τρόπος που μπορούμε να παλέψουμε αποτελεσματικά ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία είναι μέσα από τα συλλογικά εργαλεία οργάνωσης και αγώνα που δημιουργούμε οι ίδιοι οι εκμεταλλευόμενοι μέσα στο πεδίο της ταξικής πάλης. Στις 6 Νοέμβρη, καλούμε όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες να συμμετέχουν στην απεργία στον κλάδο του εμπορίου και να στηρίξουν τη συγκέντρωση του συντονισμού και τους αποκλεισμούς καταστημάτων, για να σπάσουμε στην πράξη, για να σπάσουμε στο δρόμο, το νομοσχέδιο και τις ορέξεις των αφεντικών για δουλειά τις Κυριακές, για να υπερασπιστούμε μαχητικά την ανάγκη μας για ελεύθερο χρόνο.

ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ-ΚΑΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 12.00 ΤΣΙΜΙΣΚΗ ΜΕ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ
και μετά την πορεία
live με αφιέρωμα στο εργατικό και πολιτικό τραγούδι

Συντονισμός ενάντια στην Κυριακάτικη εργασία και τα απελευθερωμένα ωράρια

sintonismoskiriakis@espiv.net

, , , , ,

No Comments

αφίσα συντονισμού ενάντια στην κυριακάτικη εργασία και τα απελευθερωμένα ωράρια για την Κυριακή 6/11

3c3a1276d2dd0b5396e92e94c59f2f5e

, , , ,

No Comments

Να παύσουν οι διώξεις κράτους και αφεντικών στους εργαζομένους του “Βοτανοπωλείου” και του “Σαλαντίν” και στα μέλη του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων

Να παύσουν οι διώξεις κράτους και αφεντικών στους εργαζομένους του “Βοτανοπωλείου” και του “Σαλαντίν”

 

Το μεζεδοπωλείο «Σαλαντίν» στον Κεραμεικό στήθηκε από την αρχή του Νοεμβρίου του 2011 έχοντας ένα μόνο ασφαλισμένο σε σύνολο 12 εργαζόμενων, ο οποίος κατά τύχη ήταν και ένας από τους συνιδιοκτήτες. Μετά από μια νικηφόρα διαδικασία διεκδικήσεων από τους εργαζόμενους για καταβολή ενσήμων και δώρων εορτών καθώς και συλλογικής άρνησης τους στην μείωση των μισθών, απολύονται τρεις από αυτούς τον Ιανουάριο του 2014 που κατά τύχη και πάλι, είναι και οι τρεις μέλη του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων. Τότε ξεκινάει και ένας πολύμηνος αγώνας για την επαναπρόσληψη των τριών και την καταβολή δεδουλευμένων που χρωστούσε η εργοδοσία. Στην διάρκεια αυτή, συμπαραστέκονται το μεγαλύτερο μέρος από τους υπόλοιπους εργαζόμενους του μαγαζιού (μερικοί από αυτούς απειλούνται επίσης με απόλυση), πελάτες που ενημερώνονται από τις συχνές παρεμβάσεις του Σωματείου και εργαζόμενοι από άλλους κλάδους (Απολυμένοι στα Metropolis, ΕΣΕ Αθήνας, Φοιτητές της Γεωπονικής Σχολής).

 

Παράλληλα με τον αγώνα αυτό απολύεται και μια εργαζόμενη στο «Βοτανοπωλείο» στα Πετράλωνα και μετά από παρέμβαση του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων παίρνει τα δεδουλευμένα που διεκδικούσε ενώ και οι απολυμένοι του Σαλαντίν δικαιώνονται στο δικαστήριο όπου κατέληξε η υπόθεση τους. Τα αφεντικά των δύο μαγαζιών καταθέτουν στο «Τμήμα Προστασίας του κράτους και του Δημοκρατικού πολιτεύματος» και επί μήνες στην ασφάλεια μαγειρεύουν το τελικό κατηγορητήριο που αναφέρεται σε ηθική και φυσική αυτουργία σε εκβιασμό και απόπειρα πρόκλησης βλάβης στις συγκεκριμένες επιχειρήσεις.

 

Σχετικά με τις διώξεις αγωνιστών για την συνδικαλιστική τους δράση

 

Το εργατικό κίνημα ερχόταν από πάντα, στα πλαίσια των διεκδικήσεων του, αντιμέτωπο με συγκεκριμένους εχθρούς: από τα αφεντικά, τα τσιράκια τους και τους κάθε λογής ρουφιάνους στους χώρους της δουλειάς, μέχρι τους κρατικούς (αστυνομία και ενίοτε στρατό) και παρακρατικούς (μπράβους κτλ.) μηχανισμούς. Ανάλογα με τις κοινωνικές συνθήκες, τις επιταγές του κεφαλαίου, αλλά και τα εκάστοτε κεκτημένα της εργατικής τάξης, το οπλοστάσιο της καταστολής κράτους και αφεντικών μετασχηματίζεται.

 

Σε αρκετούς αγώνες είχαμε να αντιμετωπίσουμε απειλές για διώξεις, που είτε έμειναν στα λόγια, είτε δεν πρόλαβαν ποτέ να γίνουν πράξη. Με γελοίες κατηγορίες εναντίων των εργαζομένων που διεκδικούσαν, τα αφεντικά απειλούσαν είτε με μηνύσεις για κλοπή -με την πρόφαση ότι οι παραπάνω εργαζόμενοι έκλεβαν το ταμείο της επιχείρησης- είτε με ποινικές διώξεις για τις πρακτικές που ακολουθούσε ο κόσμος που έτρεχε τον αγώνα (περίπτωση Γέφυρας).Υπήρξαν βέβαια και περιπτώσεις όπου τα αφεντικά επέλεξαν να απαντήσουν με διώξεις όχι μόνο εναντίων των εργαζομένων που διεκδικούσαν, αλλά και αλληλέγγυων. Η νομική καταστολή συνοδεύεται συχνά από την παρουσία μπράβων, φασιστών και λοιπών “καλοθελητών” (αρτοζαχαροπλαστείο “Ble”-ψητοπωλείο “Ζωή και Κότα”). Καταστολή δεχτήκαμε και σε δράσεις πέραν καθαρά εργατικών διεκδικήσεων. Σε παρέμβαση στα πλαίσια υπεράσπισης της κυριακάτικης αργίας μετά από αντεγκλήσεις με μανιασμένους καταναλωτές, ο κόσμος δέχεται επίθεση από ΜΑΤ και γίνονται προσαγωγές, ενώ αστυνομική παρέμβαση υπήρχε και στα πλαίσια του συντονισμού για την ελεύθερη πρόσβαση στην περίθαλψη κατά τη διάρκεια παρέμβασης στο νοσοκομείο του Κιλκίς.

 

Απέναντι στα αφεντικά η συναδελφική αλληλεγγύη είναι ότι πιο πολύτιμο έχουμε

 

‘Όλοι και όλες εμείς, αν και δουλεύουμε σε διαφορετικούς χώρους εργασίας, βιώνουμε καθημερινά την ίδια εκμετάλλευση απ’ τα αφεντικά. Αναγνωρίζουμε όμως πως όταν οργανωνόμαστε όλοι μαζί στους χώρους δουλειάς μας, τότε έχουμε μεγαλύτερη πιθανότητα να νικήσουμε: όλοι μαζί μπορούμε να μιλήσουμε πιο εύκολα για τα δικαιώματά μας, να απεργήσουμε, να βάλουμε επιθετικά αιτήματα και να σταθούμε συλλογικά για τα συμφέροντα της τάξης μας μέσα στις αίθουσες δικαστηρίων. Γι’ αυτό και η αλληλεγγύη μας στους εργαζόμενους στο “Βοτανοπωλείο” και στο “Σαλαντίν” είναι δεδομένη.

 

Δυστυχώς όμως οι περιπτώσεις αυτές δεν είναι οι μόνες όπου τα αφεντικά ασκούν διώξεις σ’ εργαζόμενους που διεκδικούν: εδώ και αρκετούς μήνες, η εργοδοσία στα φροντιστήρια Μπαχαράκη έχει εξαπολύσει επίθεση στον κόσμο, που από τον Οκτώβρη του 2011 ως σήμερα στηρίζει τον απολυμένο συνάδελφο Γ. Παπαγιάννη ποινικοποιώντας τις παρεμβάσεις και τις αφίσες αλληλεγγύης (καταβολή 12.000 ευρώ στον εργοδότη, ποινή 200ευρώ για κάθε ανάρτηση/διανομή φυλλαδίων/αφισών και την “απαγόρευση συναθροίσεων που διαταράσσουν την επαγγελματική λειτουργία του φροντιστηρίου”).

 

Εμείς δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στο πλευρό των συναδέλφων που διώκονται για την συνδικαλιστική τους δράση, καθώς βλέπουμε την αναβάθμιση της καταστολής και την συκοφάντηση αγωνιστών ως εκδικητικές κινήσεις απέναντι σε όλη την εργατική τάξη αλλά και απέναντι στα σωματεία βάσης ως κύτταρα οργάνωσης της αντεπίθεσης της.

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

 

Συνέλευση Ταξικής Αλληλεγγύης
ergatikos-sintonismos@espiv.net

, , , , , ,

No Comments